All Hope is Gone

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
All Hope is Gone
Wykonawca Slipgniot
Wydany 26 sierpnia 2008
Nagrywany gdzieś tam w Ameryce
Gatunek nu metal
Długość stanowczo za długi
Wytwórnia Roadrunner Records
Producent Rick Rubin
Następny Album .5: The Gray Chapter
Poprzedni Album Vol. 3: (The Subliminal Verses)
 

All Hope is Gone – czwarty album Gniota. Coreyowi wrócił głos, więc mógł zacząć znowu się drzeć. Zmieli też brzmienie gitar, z potężnego jak piórko na uczulenie. Jest to też ostatni album w starym składzie, bo Szary zrobił złoty strzał, a Japoński kurdupel upadł na głowę nogi i musiał pójść do lekarza.

[edytuj] Lista utworów

  1. .execute. – utwór opowiadający o tym, jak członkowie zespołu żałują że się urodzili.
  2. Gematria (The Killing Name) – piosenka opowiadająca o tym, czym jest deizm.
  3. Sulfur – wesoła pioseneczka z myślą przewodnią w wodzie możesz się utopić.
  4. Psychosocial – Corey pomylił Slipknot z Stone Sour i niestety wyszedł chóralny śpiew zamiast mordu.
  5. Dead Memories – Corey po raz kolejny naćpał się LSD i tym razem chce uciec z pokoju, w których czają się jego koledzy. A to dwumetrowy potwór w ciasnym korytarzu, a to Rasiak na czarnej mszy.
  6. Vendetta – Korzeń chciałby się zemścić. Nie wiadomo jednak, na kim.
  7. Butcher's Hook – hak Rzeźnika na którym pokutował Corey, kiedy przegrał walkę z samym sobą. W ten sposób chciał się upodobnić do Mein Teil i botoksowca z R+
  8. Gehenna – utwór często puszczany na zajęciach z anatomii. Corey znowu pomylił Slipknot z Stone Sour i wyszła harmonia a nie łomot.
  9. This Cold Black – opowieść o tym, jak matka natura dała się przelecieć i urodziła czwórkę dzieci.
  10. Wherein Lies Continue – zespół wyjaśnia, dlaczego należy dbać o przyrost naturalny.
  11. Snuff – jeden z najdziwniejszych utworów w dziejach. Corey śpiewa drze ryja o tym, że się tnie.
  12. All Hope Is Gone – nic specjalnego. Po prostu nadzieja, że ten album będzie lepszy od poprzednich przepadła.

[edytuj] Twórcy

  • Corey Taylor – wokal;
  • Mick Thomson – gitara;
  • Jim Root – gitara;
  • Paul Gray – gitara basowa;
  • Joey Jordison – perkusja;
  • Shawn Crahan – instrumenty perkusyjne, chórki;
  • Chriss Fenn – instrumenty perkusyjne, chórki;
  • Craig Jones – klawisze;
  • Sid Wilson – gramofony.
Nasze strony
Przyjaciele