Ambient

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Ambient – hałas błędnie określany mianem gatunku muzycznego. Opiera się on na kompilacji rzężeń, stukotów, skrobań i brzdęków niepołączonych ze sobą spójnym rytmem (dlatego najbardziej utalentowanymi twórcami ambientu są ludzie z poważnym zaburzeniem rytmiki) ani melodią (toteż nawet głuche dziecko po kilku uderzeniach w kaloryfer staje się wzorem do naśladowania dla wielu wielbicieli tej niszowej muzyki).

[edytuj] Tworzenie

W ambiencie nie wykorzystuje się konwencjonalnych instrumentów, jak bas, gitara czy okaryna, a ich zamienników (bębny po pralkach, kaloryfery, rury i tarki kuchenne). Ze względu na budżet na instrumentarium, ambient, podobnie jak rap, rozwija się najchętniej w ubogich dzielnicach dużych miast. Najbardziej doświadczeni i posiadający bogatych sponsorów rodziców twórcy ambientu stosują również keyboard i syntezator jako tło.

[edytuj] Charakterystyka

Ambient określany jest najczęściej mianem twórczości mrocznej, wyrażającej w wyjątkowo artystyczny i niebanalny sposób ból, żal i tęsknotę za nigdy nieotrzymanym talentem muzycznym.

[edytuj] Dark ambient

Istnieje również podgatunek nazywany dark ambientem, który wprowadza w stan psychozy, tudzież głębokiej depresji i napawa słuchacza panicznym lękiem. Tworzony jest tylko i wyłącznie przez renomowanych ekspertów w dziedzinie psychiatrii na potrzeby japońskich horrorów.

To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny muzyki. Jeśli wytrzymasz 10 minut w słuchawkach – rozbuduj go.