Arsen

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Informatyk

Zadowolony smakosz arsenu, prawda że szczęśliwy?

Asfalt Arsen (As) – trzydziesty trzeci pierwiastek chemiczny, półmetal o wiejącej zajebistością nazwie metaloid. Znano go zanim jeszcze wynaleziono pismo. Pomimo szczątkowego występowania w skorupie ziemskiej, plasuje się na 20 miejscu listy najczęstszych pierwiastków i tworzy rodzinę setek pochodnych związków mineralnych. Raz na jakiś czas, płaszcz obdarowuje niewdzięczną za owy dar ludność tonami arsenu zawartego w wulkanicznej lawie. Wydobywa się go też jako efekt uboczny pozyskiwania innych metali z ich rud.

[edytuj] Zastosowanie

W starożytności wierzono, że roztwory arsenu pomagają leczyć ludzi. Mieszaniny owe stosowano w przypadku chorób płuc i skóry. Leczone, trwały wyłącznie kilka dni, ponieważ pacjent umierał na skutek zatrucia. W XVIII i XIX wieku arsen dodawano już do wszelkich możliwych leków i środków czystości. Leczono nim chorych na reumatyzm, astmę, malarię, gruźlicę, cukrzycę, śpiączkę afrykańską, nadciśnienie, wrzody żołądka, zgagę, egzemę, łuszczycę, a nawet białaczkę. Skuteczność była szokująca, ponieważ choroby znikały wraz z życiem chorujących, a ci, którym udało się to przeżyć, zmutowali w nowy i lepszy gatunek człowieka. W XX wieku arsen wycofano jednak z użytku ze względu na drażnienie raka. Mimo to, zainteresowanie nim wciąż wzrasta, głównie w celu desperackich prób leczenia raka rakiem.

[edytuj] Arszenik

Najczęściej spotykanym zastosowaniem arsenu jest podanie go teściowej, szefowi, lub małżonce/małżonkowi w jego celu neutralizacji. Działa on bardzo profilaktycznie, a jego skuteczność jest niemal stuprocentowa. Niegdyś oswobadzał on kobiety od niechcianego pasożyta rosnącego w ich łonie. Kończyło się to najczęściej śmiertelnym zatruciem, ale widać warto było ryzykować dla jednego porodu mniej. Arszenikiem leczono też choroby skóry, zatruwając ją tym samym w podobnym stopniu. Ktokolwiek to wymyślił, musiał być nieźle najebany (arszenikiem oczywiście).



Układ okresowy pierwiastków
H
wodór
He
hel
Li
lit
Be
beryl
B
bor
C
węgiel
N
azot
O
tlen
F
fluor
Ne
neon
Na
sód
Mg
magnez
Al
glin
Si
krzem
P
fosfor
S
siarka
Cl
chlor
Ar
argon
K
potas
Ca
wapń
Sc
skand
Ti
tytan
V
wanad
Cr
chrom
Mn
mangan
Fe
żelazo
Co
kobalt
Ni
nikiel
Cu
miedź
Zn
cynk
Ga
gal
Ge
german
As
arsen
Se
selen
Br
brom
Kr
krypton
Rb
rubid
Sr
stront
Y
itr
Zr
cyrkon
Nb
niob
Mo
molibd.
Tc
technet
Ru
ruten
Rh
rod
Pd
pallad
Ag
srebro
Cd
kadm
In
ind
Sn
cyna
Sb
antym.
Te
tellur
I
jod
Xe
ksenon
Cs
cez
Ba
bar
La*
lantan
Hf
hafn
Ta
tantal
W
wolfram
Re
ren
Os
osm
Ir
iryd
Pt
platyna
Au
złoto
Hg
rtęć
Tl
tal
Pb
ołów
Bi
bizmut
Po
polon
At
astat
Rn
radon
Fr
frans
Ra
rad
Ac**
aktyn
Rf
ruth.
Db
dubn
Sg
seaborg
Bh
bohr
Hs
has
Mt
meitner
Ds
darmszt.
Rg
roentg.
Cn
copern.
Nh
nihonium
Fl
flerovium
Mc
moscovium
Lv
livermorium
Ts
tennessine
Og
oganesson
*
Ce
cer
Pr
praz.
Nd
neodym
Pm
promet
Sm
samar
Eu
europ
Gd
gadolin
Tb
terb
Dy
dysproz
Ho
holm
Er
erb
Tm
tul
Yb
iterb
Lu
lutet
**
Th
tor
Pa
protaktyn
U
uran
Np
neptun
Pu
pluton
Am
ameryk
Cm
kiur
Bk
berkel
Cf
kaliforn
Es
einstein
Fm
ferm
Md
mend.
No
nobel
Lr
lorens


Oznaczenia kolorów
metale
lantanowce
aktynowce
gazy szlachetne
niemetale
półmetale
nieopisane
Nasze strony
Przyjaciele
W innych językach