Benedykt Chmielowski

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Xionc Benedykt Chmielowski – pierwszy polski Nonsensopedysta. Przewidział powstanie Nonsensopedii już w roku 1745, kiedy to wydał jej pierwszą, zakonspirowaną edycję w wersji papierowej o nazwie Nowe Ateny, pod zaiste imponującym tytułem:

Nowe Ateny albo Akademia wszelkiej sciencyi pełna, na różne tytuły jak na classes podzielona, mądrym dla memoryału, idiotom dla nauki, politykom dla praktyki, melancholikom dla rozrywki erygowana – alias o Bogu, Bożków Mnóstwie, Słów Pięknych Wyborze, Wyborze Kwestyj Cudnych Wiele, O Sybillów Zbiorze, O Zwierzu, Rybach, Ptakach, O Matematyce, O Cudach Świata, Ludzi Rządach, Polityce, O Językach I Drzewach, O Żywiołach, Wierze, Hieroglifikach, Gadkach, Narodów Manierze, co Kraj który ma w sobie Dziwnych Ciekawości, Cały Świat Opisany z gruntu w słów krótkości' – co wszystko stało się wielką pracą autora tu enigmatyce wyrażonego: Imię wiosna zaczyna wielkiej nocy blisko głowę w piwie i miodzie zawraca Nazwiska. To jest przez xienca Benedykta Chmielowskiego dziekana rohatyńskiego, firlejowskiego, podkamienieckiego pasterza.

Jego imponujące dzieło encyklopedyczne, rozświetliło mroki ciemności na lat prawie 50, czemu kres położyło niestety skreślenie tego dzieła z listy lektur obowiązkowych dla gimnazjów dla szlachetnie urodzonych, przez Komisję Edukacji Narodowej, będącej jak się później okazało forpocztą ciemnych mocy, które otwarły wrota dla wszelkich zabobonów i okrucieństw XX w.