British Steel

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
British Steel
Wykonawca Ksiądz Judasz
Wydany 23 kwietnia 1980
Nagrywany styczeń – luty 1980
Gatunek heavy metal
Długość zdecydowanie za krótko
Wytwórnia Epickie Nagrania
Producent Tom Allom
Następny Album Punkt wyjścia
Poprzedni Album Zabójcza Machina
 

British Steel – szósty album Judas Priest. Zupełnym przypadkiem stał się punktem wyjścia dla wszystkich innych albumów heavymetalowych, choć generalnie gdyby tym punktem wyjścia było Heaven and Hell Black Sabbath świat byłby lepszym miejscem. Album wyróżnia się przede wszystkim dużą ilością chórków i jednostajną, nudną perkusją.

[edytuj] Lista utworów

  1. Rapid Fire – pierwszy wielki klasyk z płyty. Mimo jednak, że klasyk, to wersja Tima Owensa, która pojawiła się kilkanaście lat później była lepsza.
  2. Metal Gods – kolejny klasyk. Istnieje plotka, że to od niego pochodzi nazwa gatunku.
  3. Breaking the Law – kolejny klasyk i zarazem kolejny utwór, którego cover brzmi lepiej niż oryginał. Mowa tu oczywiście o wersji Motorhead.
  4. Grinder – taki tam wypełniacz. Zawsze gdzieś muszą być wypełniacze.
  5. United – króciutki utwór z charakterystycznym solo na perkusji na początku. Przywodzi na myśl stadionowe klimaty.
  6. You Don't Have to Be Old to Be Wise – kolejny wypełniacz, w którym Halford śpiewa niesamowicie piskliwym głosem, który stał się zapewne inspiracją dla Michaela Kiskego.
  7. Living After Midnight – koncertowy klasyk z melodyjnym refrenem, często grany na bis.
  8. The Rage – bezpłciowa piosenka. Nie przeszkodziło to jednak jakiemuś tam niemieckiemu zespołowi wziąć od niej nazwę.
  9. Steeler – końcowy utwór na pierwszym wydaniu albumu. Nuuuda!
  10. Red, White & Blue (bonus z 2001) – odrzut z sesji nagraniowej do albumu Defenders of the Faith. Jest jak każdy odrzut – mierny
  11. Grinder (bonus z 2001) – wersja live nagrana w 1984. Nieco lepsza od studyjnej, choć do Owensowej znowu jej daleko

[edytuj] Twórcy

  • Rob Halford – wokal, piski
  • Glenn Tipton – gitara
  • K.K. Downing – więcej gitary
  • Ian Hill – gitara do burzenia budynków
  • Dave Holland – perkusja; niedługo potem wyrzucony z zespołu za pedofilię
Nasze strony
Przyjaciele