Chałwa
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Chałwa – kopalny zasób naturalny. Powstaje ze skały chałwowej, należącej do pewnego rodzaju wapieni. Wydobywa ją się z głębokości od 100 do 1000 metrów.
Spis treści |
[edytuj] Początki
Pierwszym człowiekiem, który odkrył użyteczność skał chałwowych był jakiś starożytny facet, który szukał ciągle nowych smaków. Nie znalazł ich w lesie, lecz znalazł pod ziemią. Nastęo pewnego rodzaju wapieni. Wydobywa ją się z głębokości od 100 do 1000 metrów. Po wydobyciu skały, przy użyciu małych chałwiarek, wydostaje się ją na powierzchnię i w specjalnych zakładach kruszy, mieli, poddaje obróbce termicznej i chemicznej. W ten sposób powstaje surowiec, który przetwarza się w cukierniach.
[edytuj] Początki
Pierwszym człowiekiem, który odkrył użyteczność skał chałwowych jakiś starożytny facet, który szukał ciągle nowych smaków. Nie znalazł ich w lesie, lecz znalazł pod ziemią. Następnym był Iwan Sezamov, który zaczął wytwarzać chałwę spożywczą. Stał się jednym z najbogatszych ludzi w Rosji. Nigdy nie zdradził sekretu receptury uspożywniania skały chałwowej. Po krótkim czasie powstała jednak konkurencja, którą początkowo tworzył syn kuzyna pasierbicy dziadka przyrodniego brata Iwana, któremu ten nie chciał udzielić pożyczki. Ów krewny, podszywał się pod wyrób o nazwie chałva sezamova - od nazwiska Iwana, tworząc artykuł chałwa sezamowa – wytwarzając ją z sezamu, na czym do dziś zbija majątek. Jest to jednak podróbka, która spotkać można w sklepach specjalizujących się w sprzedawaniu na ilość, a nie na jakość. Iwan Sezamow cieszył się sympatią śmietanki towarzyskiej Rosji. Prowadził godny żywot do śmierci, która przyszła nieoczekiwanie. Dnia 27 lipca 1946 roku Iwan Sezamov został zamordowany. Nigdy nie ustalono dokładnie przyczyny i sprawcy tego czynu.
[edytuj] Spadek
Po śmieci Iwana znaleziono testament, w którym przekazał tajemnice wyżej wspomnianego roztworu swojemu synowi. Ustalił także zwyczaj przekazywania jej co roku jako Nagrodę Sezamova, najwybitniejszym cukiernikom.
[edytuj] Rewolucja chałwowa
XX wiek nosi popularną nazwę chałwowej rewolucji. Chałwiarstwo rozpowszechniło się głównie w Turcji (na wschodzie tego kraju znajdują się złoża skał chałowych). Skałę wydobywa się głównie odkrywkowo, lecz są także kopalnie głębinowe, w których znajdują się odmiany znacznie szlachetniejsze. Przy kopalniach buduje się specjalne zakłady, w których przetwarza się skałę chałwową na chałwę spożywczą. Stamtąd eksportuje się chałwę spożywczą specjalnymi liniami pociągów towarowych do Istambułu. Statki przewożą ją głównie do Europy. Powstała nawet polska firma Chałwrex, zajmująca się przewozem chałwy spożywczej.
[edytuj] Rozwój na świecie
Historia chałwiarstwa w Polsce nie jest znaczna. Pod koniec XX w. We wschodnich Niemczech mieszkał Hans Kronsenfuld (czyt. Krynzenfeeld). Był on znanym matematykiem. Jest twórcą wielu wzorów geometrycznych, np. na ilość kropek w serwetce obiadowej. Po zarobieniu małej fortuny na swych odkryciach, zaczął interesować się chałwą. Po pewnym czasie odkrył niewielkie złoża chałwy (12% - tzn. ze w 100 kg skały, jest 12 kg chałwy spożywczej) w Polskiej Jurze Krakowsko Częstochowskiej. Stworzył tam małą kopalnie odkrywkową i prowadził czysto hobbistycznie, ponieważ nie czerpał z tego zysku. W kilkanaście lat po budowie kopalni Hans zmarł. Kopalnia do dzisiaj nie jest wykorzystywana, ponieważ nie przynosi zysku.
W roku 2004 odkryto 59% złoża chałwy w Wenezueli. Dotychczas twierdzono, że chałwa występuje tylko w Eurazji. pnym był Iwan Sezamov, który zaczął wytwarzać chałwę spożywczą. Stał się jednym z najbogatszych ludzi w Rosji. Nigdy nie zdradził sekretu receptury uspożywniania skały chałwowej. Po krótkim czasie powstała jednak konkurencja, którą początkowo tworzył syn kuzyna pasierbicy dziadka przyrodniego brata Iwana, któremu ten nie chciał udzielić pożyczki. Ów krewny, podszywał się pod wyrób o nazwie chałwa sezamova - od nazwiska Iwana, tworząc artykuł chałwa sezamowa – wytwarzając ją z sezamu, na czym do dziś zbija majątek. Jest to jednak podróbka, która spotkać można w sklepach specjalizujących się w sprzedawaniu na ilość, a nie na jakość. Iwan Sezamow cieszył się sympatią śmietanki towarzyskiej Rosji. Prowadził godny żywot do śmierci, która przyszła nieoczekiwanie. Dnia 27 lipca 1946 roku Iwan Sezamov został zamordowany. Nigdy nie ustalono dokładnie przyczyny i sprawcy tego czynu.
[edytuj] Spadek
Po śmieci Iwana znaleziono testament, w którym przekazał tajemnice wyżej wspomnianego roztworu swojemu synowi. Ustalił także zwyczaj przekazywania jej co roku jako Nagrodę Sezamova, najwybitniejszym cukiernikom.
[edytuj] Rewolucja chałwowa
XX wiek nosi popularną nazwę chałwowej rewolucji. Chałwiarstwo rozpowszechniło się głównie w Turcji (na wschodzie tego kraju znajdują się złoża skał chałowych). Skałę wydobywa się głównie odkrywkowo, lecz są także kopalnie głębinowe, w których znajdują się odmiany znacznie szlachetniejsze. Przy kopalniach buduje się specjalne zakłady, w których przetwarza się skałę chałwową na chałwę spożywczą. Stamtąd eksportuje się chałwę spożywczą specjalnymi liniami pociągów towarowych do Istambułu. Statki przewożą ją głównie do Europy. Powstała nawet polska firma Chałwrex, zajmująca się przewozem chałwy spożywczej.
[edytuj] Rozwój na świecie
Historia chałwiarstwa w Polsce nie jest znaczna. Pod koniec XX w. We wschodnich Niemczech mieszkał Hans Kronsenfuld (czyt. Krynzenfeeld). Był on znanym matematykiem. Jest twórcą wielu wzorów geometrycznych, np. na ilość kropek w serwetce obiadowej. Po zarobieniu małej fortuny na swych odkryciach, zaczął interesować się chałwą. Po pewnym czasie odkrył niewielkie złoża chałwy (12% - tzn. ze w 100 kg skały, jest 12 kg chałwy spożywczej) w Polskiej Jurze Krakowsko Częstochowskiej. Stworzył tam małą kopalnie odkrywkową i prowadził czysto hobbistycznie, ponieważ nie czerpał z tego zysku. W kilkanaście lat po budowie kopalni Hans zmarł. Kopalnia do dzisiaj nie jest wykorzystywana, ponieważ nie przynosi zysku.
W roku 2004 odkryto 59% złoża chałwy w Wenezueli. Dotychczas twierdzono, że chałwa występuje tylko w Eurazji.
