FANDOM


Corey Taylor of Slipknot in 2005

Corey jaki jest, każdy widzi

Corey Taylor – wokalista kindermetalowego zespołu Slipknot znany głównie z histerycznych ryków, pomrukiwania i odgłosów rzygania. Pomimo, że w zespole ma numer osiem dla kindermetali i fanów zwierzęcych ryków jest numerem jeden.

Młodość

Corey Taylor at Mayhem Fest 6

Corey Taylor pozdrawiający publikę

Pan Taylor urodził się 8 grudnia 1973 roku w mieścinie Des Moines w samym centrum wieśniackiej strefy stanów zjednoczonych. Już po porodzie lekarze byli przerażeni jego ogromną żyją, która po wielu latach stała się cechą rozpoznawczą. Młody Corey nie miał wielu przyjaciół, a jego życiowym celem było zostanie żulem i menelem. Mimo swojego stylu życia, udało mu się osiągnąć naprawdę sporo, ale nie wyprzedzajmy faktów.

Pewnego nudnego dnia spotkał na ulicy wielkie potwora o imieniu James Root. Chłopaki szybko się zaprzyjaźnili i przez przypadek odkryli swój wielki talent – muzykę. W wieku około dwudziestu lat Taylor zauważył, że potrafi zarówno śpiewać jak i drzeć się jak wilki podczas pełni księżyca. W taki oto sposób powstał zespół Stone Sour, w którym mógł robić co mu się podobało. Nareszcie mógł zakończyć nudne życie sprzedawcy gadżetów erotycznych z sex shopu. Chłopaki byle na tyle pewni siebie, że w roku 1996 wystartowali w miejskim konkursie na najgorszy najlepszy zespół metalowy. Byli na tyle pewni siebie, że niespodziewanie przegrali z grupą Slipknot, która była im z faktu noszenia na koncertach masek weneckich i rozwalanie sprzętu. Chłopaki byli zdruzgotani i mieli się poddać, zespół rozpadł się, a Corey nagle stał się bezdomnym. Miał nawet popełnić amerykańską wersje seppuku, ale wizyta znajomego Shawna Crahana pokrzyżowała te plany. Kong miał dla Taylora pewną propozycje…

Slipknot i sława

Pewnego letniego dnia roku pańskiego 1997, Anders Colsefini wokalista Slipknota przybył na próbę, gdzie zauważył znajomą twarz. Był to pan Corey, który jak się okazało został drugim wokalistą. Miał on swoim „normalnym” śpiewem miał wspomóc gardłowe pohukiwania Andersa. Szybko jednak został głównym śpiewakiem, a Colsefini poprzestał na chórkach kościelnych i bębenkach. Po kilku koncertach jednak odszedł z grupy z wielkim żale do swoich kolegów. W taki oto sposób Corey stał się najważniejszym członkiem zespołu.

Z czasem Taylor zaczął zapuszczać się ze swoim głosem w coraz to bardziej ekstremalne tereny. Ryczał tak mocno dopóki nie zwymiotował na posadzkę. Pewnego razu od ciągłego wrzasku wyrzygał fragment płuc i wątroby co słychać w końcówce utworu Eyeless. Corey przegiął z wrzaskami na płycie IOWA przez co stracił 99% swojego głosu. Przez to na Vol. 3 użył pozostałego 1% przez co był zmuszony dużo śpiewać (o zgrozo!). Nastał ciężki dla niego okres, aby sobie jakoś dorobić założył zespół Stone Sour, który nie był tró, zaśpiewał obciachową piosenkę I'm not Jesus (a była to prawda, bo naprawdę nie jest Jezusem) z Apokaliptycznymi Wiolonczelistami i powiedział parę słów na płycie kinderpregresywnego zespołu Dream Theater.

Na płycie Slipknota, All Hope is Gone, udało mu się odzyskać część głosu, ale to i tak za mało żeby przestał śpiewać.