FANDOM


Przenosimy się na nonsa.pl!

Po ponad trzynastu latach na serwerach Wikii, otrzymaliśmy niespodziewaną wiadomość – Wikia/Fandom zdecydowała o całkowitym usunięciu Nonsensopedii.
Czas na wyniesienie się stąd mamy do 21 kwietnia. Tego dnia strona nonsensopedia.wikia.com przestanie działać. Administracji nie zostało w takiej sytuacji zbyt wiele opcji. Doszliśmy do wniosku, że jedynym sensownym wyjściem jest przeniesienie się na nowy, niezależny hosting.

Ten artykuł znajdziesz na nowej Nonsensopedii tutaj.
Przenosimy się na nonsa.pl!

Po ponad trzynastu latach na serwerach Wikii, otrzymaliśmy niespodziewaną wiadomość – Wikia/Fandom zdecydowała o całkowitym usunięciu Nonsensopedii.
Czas na wyniesienie się stąd mamy do 21 kwietnia. Tego dnia strona nonsensopedia.wikia.com przestanie działać. Administracji nie zostało w takiej sytuacji zbyt wiele opcji. Doszliśmy do wniosku, że jedynym sensownym wyjściem jest przeniesienie się na nowy, niezależny hosting.
Ten artykuł znajdziesz na nowej Nonsensopedii tutaj.


Disambug Ten artykuł dotyczy węgloosmku tantalu. Zobacz też Costa, Costa – miejscowości oraz Rui Costa, piłkarz.
Reklama - Costa

Reklama - Costa

Nowa reklama

Costa (właśc. COsTa – węgloosmek tantalu) – związek chemiczny z grupy dopalaczy mający wspomagać umiejętności lingwistyczne i artystyczne. Szczególnie popularny wśród tłumaczy. W temperaturze pokojowej ma postać pomarańczowej cieczy. Ze względu na wygląd i słodki smak łatwo go pomylić z sokiem pomarańczowym.

Historia edytuj

Węgloosmek tantalu został po raz pierwszy otrzymany przez hiszpańskich naukowców 14 sierpnia 1979 roku. Pierwotnie miał być tajnym projektem wojskowym, co tłumaczy masowe pojawienie się hiszpańskich naukowców w ZSRR na jesieni tegoż roku.

Prawdopodobnie to akcje hiszpańskiego wojska przyczyniły się znacząco do upadku Związku Radzieckiego. Po kilkunastu latach projekt został zapomniany i odtajniony.

Dostępność edytuj

Obecnie dopalacz dostępny jest w nielegalnej sprzedaży w większości sklepów spożywczych. Dla niepoznaki jest wlewany w kartony po napojach owocowych (szczególnie pomarańczowych). W telewizji krąży filmik, w którym pewna rodzina pije ten związek i zaczyna mówić po hiszpańsku, a głowa familii – grać flamenco na gitarze.