Cyrylica

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Cyrylica (pot. ruskie literki) – alfabet Słowian wschodnich i części południowych, chyba. Używany także do zapisu języków tzw. mniej ludzkich jak np. tatarski, kazachski, abchaski i jakichś tam jeszcze. Oparty na alfabecie greckim. Nazwa pochodzi od Cyryla, który wpadł na metodę jak zostać sławnym.

Spis treści 1 Przydatność 2 Jak rozszyfrować 3 Litery dodatkowe 4 W praktyce 5 Spotykalność

[edytuj] Przydatność

Uwielbiany przez pokemony, które odkryły wspaniałą aplikację "Tablica znaków" w folderze "Akcesoria/Narzędzia systemowe". Wykorzystują podobne allograficznie literki cyrylicy do alfabetu łacińskiego nie zważając na ich realne odpowiedniki, np. do wpisywania swoich nazwisk na Naszej-klasie. Cyrylica pełni także funkcję rozweselającą: prawie każdy, kto zobaczy tekst napisany cyrylicą od razu idiotycznie się śmieje. W czasach II wojny światowej używana była jako szyfr, który po pakcie Ribentropp-Mołotow miał służyć do zapisu Języka niemieckiego, jednak nie udało się stworzyć najtrudniejszego kodu świata.

[edytuj] Jak rozszyfrować

Nie taki diabeł straszny jak go malują. Właściwie, to cyrylica jest prosta jak budowa cepa. No to jedziemy:

• Аа – A
• Бб – B
• Вв – W (a tak BTW, sztuczka memnograficzna pomagająca zapamiętać, że B To W – B To W
• Гг - oficjalnie G, w praktyce H (jest co do tego sporo nieścisłości, dlatego wielu Ukraińców mówi na garaż - "haraż", magazyn - "mahazyn", Gołota-"hołota", a nawet z angielskiego "girl" mówią "herl"
• Дд – D
• Ее – Je (okazjonalnie "e")
• Ёё – Jo (tak, ta litera o kształcie E z umlautem naprawdę oznacza "jo"! Rzadko spotykana)
• Жж – Ż
• Зз – Z
• Ии – I (nie N, nigdy kurde N)
• Йй – J (tym bardziej, o zgrozo, nie Ń)
• Кк – K
• Лл – L (jako, że trudno zgrabnie to narysować, dopuszczalna jest również pisownia Λ)
• Мм – M
• Нн – N (nie H, tak, tak, nie piszę bzdur)
• Оо – O (to nie pokemoński emot, nie kasujcie tego, admini)
• Пп – P (to też łatwe, jeśli uważałeś na matematyce: zapewne słyszałeś o liczbie pi?)
• Рр – R (jakiś problem?)
• Cc – S (CS, tak jak Counter-Strike)
• Тт – T
• Уу – U (albo Ó na ópartego)
• Фф – F
• Хх – Ch
• Цц – C (to już trochę trudniejsze, ale... wierzę w Ciebie)
• Чч – Cz (podobne do 4, no nie? cztery)
• Шш – Sz (czasem też Ż, ale również nieoficjalnie)
• Щщ – Szcz (rzadko spotykane, ale jednak..)
• Ъъ – "twardy znak", służy to utwardzania (bynajmniej nie gleby)
• Ыы – Y (czasem można się pomylić myśląc, że to dwie literki i czytać je jako "wi", ale idzie to sobie wbić w beret)
• Ьь – "miękki znak" (służy do zmiękczania, ale to nie Calgon. Nie zdziw się, jeśli zobaczysz Tь, zmiękczone T mów tak jak fFarRiAtQui mówią "tie")
• Ээ – E (co? drugi raz? też tego nie kumam, poza tym to myli się z Зз czyli z Z; używana w większości w wyrazach obcych)
• Юю – Ju
• Яя – Ja (błagam, tylko nie R, bo jak coś takiego widzę to mi się krew gotuje. Ciekawostka: po ukraińsku i rosyjsku Я to pierwsza osoba liczby pojedynczej, czyli właśnie ja)

[edytuj] Litery dodatkowe

Oczywiście, ten alfabet we wszystkich językach używających cyrylicy nie wygląda tak samo. Niektóre języki mają dodatkowe litery do straszenia dzieci ich liczbą:

• Ґґ – G (na Ukrainie, używana w wyrazach obcych; takie Г z apostrofem na górze)
• Ђђ – serbskie "dź"
• Єє – Je (gatunek "je" na Ukrainie; obrócone Э)
• Ѕѕ – Dz (nie "S"; w macedońskim)
• Іі – I ("i" normalne, jak kto woli dziesiętne; używane dawno temu w rosyjskim obok И, dziś używane w wielu językach rzadziej niż И, jednak jest używane na Ukrainie i Białorusi, a И oznacza "y", chyba)
• Її – Ji (ukraińskie, jak np. w słowie "jidysz")
• Љљ – Li (nie "ł" oraz nie ЛЬ, któro oznacza "l"; serbskie i macedońskie)
• Њњ – Ń (serbskie i macedońskie, powstała, żeby skrócić czas pisania osobnych liter Н i Ь)
• Ћћ – Ć (serbskie)
• Ќќ – podobno miękkie K (macedońskie)
• Ўў – U krótkie (białoruskie; podobne do angielskiego W)
• Џџ – Dż (serbsko-macedońskie; wygląda jak Ц z ogonkiem na środku)

W językach niesłowiańskich (np. wypisanych wyżej) litery mają coraz to głupsze kształty i wymowę:

• Әә – szwa (nie "szew" ani "e"; używana m.in. w abchaskim, kazachskim czy baszkirskim)
• Ғғ – o dziwo, mimo iż pochodzi od Г czyta się ją jak francuskie R (kazachskie)
• Җҗ – Żi (tatarskie i kałmuckie)
• Ӏ – tzw. pałoczka, praktycznie nie ma wartości fonetycznej; wygląda jak I i nie posiada formy małej litery (to po co ona tam jest?; czeczeńskie, inguskie itp. języki o nieludzkich nazwach)
• Ққ – abchaskie, kazachskie takie-jakby K (albo Q)
• Ҝҝ – azerskie G (u nich Г czyta się jak Q)
• Ңң – baszkirskie, kazachskie (sporo ten język ma dodatkowych liter), kirgiskie, kałmuckie Ng [Ciekawostka: w alfabecie łacińskim istnieje litera Ŋŋ oznaczająca też "ng"; w cyrylicy są jeszcze dwie litery oznaczające "ng": Ҥҥ (НГнг) i Ӈӈ (Н z takim haczykiem wychodzącym z prawej nogi: I-J)]
• Өө – kazachskie, mongolskie, buriackie (nie "burackie"!), jakuckie Ö (jak niemieckie Ö)
• Үү – podobno U proste (jak niemieckie Ü), ale prościej wymówić zwyczajne, polskie U (nie mylić z Y; mała litera może służyć za zamiennik "y")
• Ұұ – kazachskie krótkie U (nie Y z kreską ani symbol jena)
• Ҳҳ – abchaskie, karakałpackie (o Jezu), chakaskie, jakieś tam jeszcze H
• Һһ – kazachskie, tatarskie, kałmuckie i jakieś tam jeszcze H (małe wielkie "h": Һ)
• Ҹҹ – pewnie ta kreska nadaje dźwięczności literze "cz", skoro czyta się ją jak "dż" (azerskie)

W dawnej cyrylicy istniały też litery, które są dowodem, że cyrylica to bezczelna kalka alfabetu greckiego:

• Ҁҁ – koppa (takie-jakby-Q)
• Ѹѹ – dawne У; miało też kształt pionowej litery, gdzie O było na dole, a У na górze; ostatecznie została skrócona o "O", żeby za dużo nie pisać (litera pochodzi od greckiego dwuznaku ου, który czyta się jak U)
• Ѡѡ – omega, czyli O (bezczelne zerżnięcie z alfabetu greckiego)
• Ѣѣ – jać; czytało się ją jak uwaga... E!
• Ѥѥ – stare Je
• Ѧѧ – niby Ą, a jednak Ę
• Ѩѩ – Ję
• Ѫѫ – Ą (kto by na to wpadł?)
• Ѭѭ – Ją(dro)
• Ѯѯ – kolejna ściąga z greckiego; tym razem Ks
• Ѱѱ – jw.; Ps
• Ѳѳ – dawne Ф
• Ѵѵ – poprzednik litery У

Oczywiście istnieją także inne, mało zrozumiałe i całkowicie głupie litery mało znanych języków, jednak niewiele czcionek potrafi je odtworzyć.

[edytuj] W praktyce

Powyższa ściąga przyda się do czytania w języku ukraińskim, który wbrew pozorom jest podobny do polskiego, a także w białoruskim (chyba jeszcze bardziej podobnym), serbskim, macedońskim czy nawet mongolskim oraz w innych mniej znanych językach. Po rosyjsku też sobie wprawdzie możesz poczytać, ale nic nie zrozumiesz, więc szkoda się męczyć.

[edytuj] Spotykalność

• Zapewne masz w domu jakiś solidny radziecki piekarnik, telewizor, radio, czy coś tam. Teraz idź i szpanuj! Podpisy pod przełącznikami nie stanowią już zagadki!
• W amerykańskich filmach cyrylica pojawia się na wrogich torpedach czy przechwyconych wiadomościach. Ciekawe, dlaczego?
• Jak przypadkiem studiujesz jakiś prymitywny język w rodzaju serbskiego to znajomość cyrylicy przyda się całkiem całkiem.
• Popularna wśród uczniów piszących na tablicy wyzwiska pod adresem nauczyciela. Uczniowie nie zważają na to, że nauczyciele w znakomitej większości znają cyrylicę.