Dehumanizer

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dehumanizer
Dehumanizer
... computerize god- it's the new religion...
Wykonawca Czarny Szałas
Wydany 22 listopada 1992
Nagrywany 1991-1992, Walia
Gatunek heavy metal
Długość zdecydowanie za krótki
Wytwórnia IRaSiad, Powtórka Records
Producent Reinhold Mack
Następny Album Nieporozumienie
Poprzedni Album TYR
 
Dehumanizer (1992) – szesnasty album Black Sabbath i zarazem krótkotrwały powrót Dio do Black Sabbath zaowocował tym satanistycznym czymś. Co ciekawe dwie piosenki były nagrane już w 1986 przez Geezera z jego zespołem. Po tymże nie ocalało jednak nic poza tymi dwoma nagraniami, więc nie wiadomo nawet kto robi tam za wokalistę, wystarczyło by stwierdzić, że był to najdłużej nagrywany album muzyczny w historii, przebity dopiero przez Chinese Democracy Guns N' Roses. Przez Ozzy'iego został nazwany „wielkim powrotem wcielenia zespołu zwanego Trzech pieCenzura2ch makaroniarzy i Geezer

[edytuj] Utwory

  1. Computer God – jeden z dwóch utworów napisanych w 1986 przez Geezera. Jego zdaniem nawiązuje do Iron Mana, którego to tytułowy Computer God miałby być ojcem i matką jednocześnie.
  2. After All (the Dead) – z niewiadomych przyczyn fani Black Sabbath chcą by to właśnie tę piosenkę zagrano na ich pogrzebie. Piosenkę otwiera bowiem niezwykle radosne solo smyczkiem na basie, a potem następuje równie radosny śpiew o zmartwychwstaniu duszy. A przynajmniej tak mówią.
  3. TV Crimes – piosenka, w której Dio obraża jedyne słuszne radio za wyłudzanie pieniędzy od jego babci.
  4. Letters from the Earth – Dio wysyła z ziemi listy w kosmos i dziwi się, że nikt na nie nie odpisuje.
  5. Master of Insanity – drugi utwór z 1986. Stanowi oczywiste nawiązanie do Mistrza Rzeczywistości. Opowiada o dresach czających się za zakrętem, ktorzy mogą jednym sprawnym uderzeniem kija sprawić, że stracimy poczucie rzeczywistości.
  6. Time Machine – o wehikule czasu, który Geezer zmontował kiedyś z części znalezionych na wysypisku śmieci i nie mógł pojąć czemu maszyna nie działa.
  7. Sins of the Father – piosenka o, jak sama nazwa wskazuje, grzechach ojca. Nie wiemy o jakiego ojca chodzi, ale na pewno nie o Ojca Dyrektora, gdyż ten jak wiadomo jest bez grzechu.
  8. Too Late – kolejna niezwykle radosna piosenka wybierana przez fanów na pogrzebową nutę. Opowiada przecież o dniu sądu, a ten przecież będzie dniem zbawienia i przejścia ludzkości w stan wiecznej szczęśliwości.
  9. I – „Nie mam kompleksów związanych ze wzrostem, nie mam kompleksów związanych ze wzrostem, nie mam kompleksów... a nie, chyba, cholera, jednak mam” – myślał Dio podczas pisania tekstu tej piosenki.
  10. Buried Alive – o tym jak po ostrej libacji Tony Iommi obudził się w trumnie, w której zamknęli go pracownicy firmy pogrzebowej, kiedy znaleźli go śpiącego na ulicy i pomyśleli, że nie żyje.

[edytuj] Twórcy


Nasze strony
Przyjaciele