Demons and Wizards

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Demons and Wizards
Wykonawca Demony i Czarodzieje
Wydany 8 lutego 2000
Nagrywany 1999
Gatunek metal progresywny, power metal
Długość w sam raz
Wytwórnia Wytwórnia Płytowa Gmbh, Dwa Młotki Records
Producent Jim Morris
Następny Album Dotknięty przez Karmazynowego Króla
 

Demons and Wizards – debiutancki album sideprojektu Jona Schaffera i Hansiego Kürscha. Pierwszy odnotowany przypadek współpracy powermetalowców europejskich i amerykańskich, od razu okrzyknięty chałą i komerchą. Wierni kibice Iced Earth zza wielkiej wody wychodzą bowiem z założenia, że każdy wokalista śpiewający z Schafferem lepszy inny niż Matt Barlow to samo zło i komercha. Nie przeszkadza im to jednak zachwycać się Framing Armageddon, chociaż tam również po Barlowie nie pozostał nawet ślad. Ale cóż robić. Ameryka...

[edytuj] Lista utworów

  1. Rites of Passage – intro do albumu czerpiące garściami z dobrych wzorców.
  2. Heaven Denies – szkoda tylko, że w podobnym stylu nie jest również ta piosenka. Bo do tematyki (zgaszenie Lampki przez Boga) akurat by pasowało.
  3. Poor Man's Crusade – o jednej z krucjat wysłanych do Jerozolimy (bodajże trzeciej), która zamiast dobrać się do muzułmanów złupiła Konstantynopol, bo ludziom biorącym w niej udział nie starczyło pieniędzy na opłacenie statku, i tym samym przyczyniła się do upadku miasta, co otworzyło muzułmanom drogę do Europy.
  4. Fiddler on the Green – o wypadku samochodowym jakiemu uległ Hansi.
  5. Blood on My Hands – pieśń o Nibelungach inaczej. Bardzo inaczej.
  6. Path of Glory – ścieżka chwały. Pójdziesz nie w lewo, ani w prawo ino prosto.
  7. Winter of Souls – o zimie, ale o takiej dusznej.
  8. The Whistler – opowieść o grajku z Hamelin.
  9. Tear Down the Wall – o walących się ścianach.
  10. Gallows Pole – twórcy albumu trafili do raju. Przez pomyłkę, bo pomylili drzwi.
  11. My Last Sunrise – depresyjna piosenka o umieraniu.
  12. Chant – krótkie outro, w którym Hansi popisuje się umiejętnością operowego śpiewu. Jest to moment, w którym kończy się album, a zaczyna Japonia.
  13. White Roomcover zespołu Cream.
  14. The Whistler – o grajku z Hamelin inaczej.

[edytuj] Twórcy

  • Hansi Kürsch – wokal, teksty.
  • Jon Schaffer – gitara, bas, kompozycja.
  • Jim Morris – dodatkowa gitara.
  • Mark Prato – perkusja.
Nasze strony
Przyjaciele