Die Führers

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
HitlerRock

Złoty skład zespołu – od lewej: Göring, Hitler, Goebbels, z tyłu Himmler – koncert promujący album Hey Juden

Die Führers – niemiecki zespół rockowy założony w 1932 roku, rozwiązany po śmierci samobójczej całego zespołu w 1945 roku. Grupa zaliczana jest do prekursorów rocka. W Polsce grupa jest znana dzięki Tomaszowi Beksińskiemu, który krótko przed śmiercią prezentował w radiu największe przeboje Die Führers.

[edytuj] Skład

Hitler gra na Banjo

Solo Hitlera na banjo – Monachium 1938

[edytuj] Historia

Tomasz Beksiński i koszulka

Tomasz Beksiński – znany promotor Die Führers

Zespół powstał na bazie grupy Kamp, którą rozwiązano po rozróbie z pierwszego koncertu, który odbył się w 1923 roku w Monachium. Lidera grupy – Adolfa Hiltera, osadzono w więzieniu. Tam nauczył się grać na gitarze oraz napisał kilka tekstów. Wzrost znaczenia muzyki rockowej w Niemczech przyczynił się do powstania coraz to nowszych zespołów. W 1932 roku powstał zespół Die Führers, założony przez Hitlera oraz Göringa, grającego jednocześnie w discopolowym zespole Luft Wafelek. Do zespołu dołączyli wkrótce Joseph Goebbels oraz Heinrich Himmler. Krótko po powstaniu ukazał się album Hey Juden, który z miejsca okrzyknięto hitem.

W 1935 roku na trasy koncertowe zaproszono dwie Niemki: Evę Braun oraz Blondi Hund. W 1936 roku odbyła się pierwsza trasa koncertowa zespołu, która objęła takie miasta jak: Berlin, Monachium, Danzig, Stutthof, Lipsk. Po trasie zespół nagrał album Raus. Dochody z albumu trafiły do uchodźców z Dachau, który żyli w skandalicznych warunkach.

W 1938 roku zespół odbył trasę koncertową obejmującą Berlin, Lipsk, Frankfurt, Dortmund, Monachium, Wiedeń, Innsbruck, Pragę i Bratysławę oraz wydał album Kristallnacht utrzymywana w klimacie poprockowym.

Bardzo dobrym okiem okazał się 1939, kiedy to Die Führers odbyli pierwszą trasę koncertową w Polsce. Obok Die Führers jako support koncertował rosyjski zespół punkowy Komunizm prowadzony przez charyzmatycznego lidera Józefa Stalina. Trasa po Polsce obejmowała: Wieluń, Gdańsk (koncert dla 100 tys. osób na Westerplatte), Poznań, Kraków, Łódź, Warszawę. Ogromny sukces w Polsce zachęcił niektóre państwa europejskie do zaproszenia zespołu.

W 1940 odbyła się trasa koncertowa na terenie Europy Zachodniej. Objęła ona: Kopenhagę, Oslo, Narvik, Amsterdam, Paryż, Vichy. Ze względu na skandaliczne wygłupy lidera zespołu, Wielka Brytania zrezygnowała z zaproszenia zespołu do Londynu. Die Führers nie zapominając o największych fanach z Anglii wydała dla nich album Good evening Britain, który zawierał 9 największych hitów zespołu oraz 5 debiutów.

W 1941 roku Die Führers rozpoczęło trasę koncertową po Związku Radzieckim. Trasa objęła Wilno, Rygę, Mińsk, Kijów, Odessę, Tallin, Leningrad oraz Stalingrad. W Stalingradzie zagrano największy wówczas koncert na świecie, którzy przyciągnął 250 tys. fanów. Na trasie debiutował wówczas saksofonista Friedrich Paulus. Koncert z Stalingradu nagrano i wydano na albumie Guten Tag Stalin.

Ogromna popularność przyczyniła się do pogorszenia stanu zdrowia muzyków. Niepowodzenie finansowe koncepcyjnych albumów V-1 i V-2 przyczyniła się do nasilenia depresji u muzyków. W styczniu 1945 roku ukazał się album Auf Wiedersehen (wydany przez wytwórnię muzyczną Jałta Records), zawierający 5 nowych utworów. 30 kwietnia 1945 roku samobójstwo popełnili: Hitler i Braun, dzień później Goebbels. Himmler i Göring mieli zagrać pożegnalny koncert w Norymberdze, ale do miasta dojechał tylko ten drugi, gdyż Himmler po drodze zmarł na skutek zatrucia żołądkowego. Po koncercie Göring wymieszał leki z alkoholem i zmarł.

[edytuj] Dyskografia

Naziopoly

Okładka albumu Naziopoly

  • Hey Juden (1933, podwójna platyna)
  • Raus (1936) – platyna
  • Kristallnacht (1938, złota płyta)
  • Polen ist mein Land (1939)
  • Naziopoly (1940, podwójna platyna)
  • Good evening Britain (1940, pierwsza anglojęzyczna płyta)
  • Guten Tag Stalin (1941, koncertówka z trasy po ZSRR, platyna)
  • V-1 (1944)
  • V-2 (1944)
  • Auf Wiedersehen (1945)

[edytuj] Wpływ na kulturę

Die Führers do dzisiaj jest inspiracją dla wielu wykonawców. W 1968 roku na cześć zespołu brytyjska formacja The Beatles nagrała przebój Hey Jude. Brytyjski zespół Blondi zaczerpnął swoją nazwę od Blondi Hund, która wyglądem przypominała trochę Debbie Harry. W 1983 polski zespół Lombard nagrał przebój Kryształowa, która jest polskim coverem utworu Kristallnacht. W 1998 Tomasz Beksiński wypuścił na rynek koszulki promujące zespół. W 2014 polski piosenkarz Donald Tusk wrócił po 20 lat do kariery muzycznej i zagrał utwór Hey Juden z okazji dziesięciolecia Polski w Unii Europejskiej.

Nasze strony
Przyjaciele