Dzi
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Dzi – trujznak (czyli trójznak z rodziny trujących) i jednocześnie dwudźwięk. Jeden z przykładów na marnotrawstwo języka – nie dość że jest trudny w wymowie, jest tożsamy z dźwiękiem dź i z niejasnych przyczyn zapisywany trzema literami[1]. Dość trudno przyswajalny przez cudzoziemców, którzy wymawiają go tam gdzie nie trzeba i odwrotnie – nie wymawiają tam, gdzie występuje. Podstawowy składnik mowy inteligentów, np. Dziń dobry!. Podwojenie dźwięku powoduje cofnięcie się w wieku (dzidzi) i jest dobrą kuracją odmładzającą.
[edytuj] Słownik cudzoziemca
- Drzewka – dziwka
- Dżyky – dziki
[edytuj] Reforma ortografii
Podczas następnej reformy ortografii padnie propozycja aby dzi zastąpić jednym znakiem, np. *. Pistałoby się wówczas G*e *siaj i*esz, *wko? W czterowyrazowym zdaniu zaoszczędzi (zaoszczę*?) się więc 8 liter, co spowoduje, że w szkołach bę*e się czytać cieńsze lektury.
[edytuj] Przypisy
A • Ą • B • C • Ć • D • E • Ę • F • G • H • I • J • K • L • Ł • M • N • Ń • O • Ó • P • R • S • Ś • T • U • W • Y • Z • Ź • Ż
Q • X • V
Dwuznaki i trójznaki
Ch • Ci • Cz • Dz • Dż • Dź • Dzi • Ni • Rz • Sz • Zi
Cyfry
apostrof • asterysk • cudzysłów • dwukropek • dywiz (myślnik • pauza i półpauza) • et • kropka • małpa
nawias (( • )) • pipe • przecinek • pytajnik • średnik • tylda • ukośnik (ukośnik wsteczny) • wielokropek • wykrzyknik
Nikomu niepotrzebny znaczek


