Emo
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Emo – muzyka wywodząca się z punk rocka, ale punk rockiem nie będąca. Podstawową różnicą między emo a muzyką punków jest to, że wszystkie piosenki emo są pisane na jednej torebce do rzygania i tych samych skalach, i że są do dupy. Inną cechą tego gatunku muzyki jest identyczna tematyka wszystkich utworów: smutek i niezrozumienie przez świat. Ulubioną tonacją emo jest e-moll. Gitarzysta gra akord e-moll na pustych strunach prawą ręką, a lewą podcina sobie żyły pokazując swą głęboką depresję.
Spis treści |
[edytuj] Klasycy muzyki emo
Najbardziej klasyczni wykonawcy emo to Dashboard Confessional, Nation of Ulysses, Heroin i Funeral Diner. Mniej klasyczni, aczkolwiek lansowani przez BRAVO, to na przykład Fall Out Boy. Są też wykonawcy zupełnie nie emo, którzy nie wiedzą, co to znaczy być prawdziwie smutnym i odrzuconym, aczkolwiek wyglądają (AFI) lub brzmią (Panic! At the disco) jakby wiedzieli.
[edytuj] Kontrowersje
Ostatnio kontrowersyjne staje się samo istnienie gatunku muzycznego, jakim jest emo, do czego niewątpliwie przyczynia się porównywanie z tym nurtem wielu zespołów rockowych i punkowych. Artyści zazwyczaj sami nie przyznają się, że grają emo, dzięki czemu fani zespołu, którzy się za emo people uważali, mają kolejny pretekst do samookalecznia (po czym zawsze pamiętają zadzwonić pod numer 112) lub własnoręcznego ugotowania sobie obiadu.
[edytuj] Różnice pomiędzy punk rockiem i emo
Różnica między punk rockiem a emo jest taka, że przesłanie punk rocka to Fuck the system, a przesłanie emo to Fuck the world because it doesn't understand me. I will go and kill myself. So see you later.
