Eragon

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Eragon – pierwsza część trylogii Dziedzictwo autorstwa przez 15-letniego Christophera Paoliniego. Ze względu na młody wiek autora przeładowana seksem, zbędną przemocą i cholernie drętwymi dialogami. Wielce oryginalna historia w świecie fantasy opowiada o dzielnym młodym chłopcu, smoku, złym królu i okrutnych istotach, urgalach, niepokojąco przypominających orki. Aby zapewnić powieści świeżość, pojawiają się także tak egzotyczne rasy jak elfy i krasnoludy.

Niezmierzona wyobraźnia autora stworzyła krainę Alagaësie, w której znajdują się dwa państwa, a elfy i ludzie przybyli do niej zza morza. Wszystkie podobieństwa są absolutnie przypadkowe.

W 2006 roku powstał film na podstawie książki.

[edytuj] Ojciec Eragona

Sam autor napisał, że ojcem Eragona jest Morzan. Ale cóż to za perfidne kłamstwo! Wystarczy spojrzeć na imiona tego niby nauczyciela Eragona i jego matki - Brom i Selena. Niepokojąco pierwiastkowe, prawda? Teraz wystarczy za pomocą prostej reakcji syntezy ustalić prawdziwe pochodzenie Eragona:

Brom + Selena (selen) --> Bromek Selenu (inaczej zwany Eragonkiem)

I tą właśnie reakcją ujawniamy prawdziwego ojca Eragona! Choć to może wyglądać dziwnie, jednak sam autor przyznał się do kłamstwa, w nowej części książki "Brinsingr", przy okazji wydłużając całą serię o następną książkę, którą ponoć nawet zaczął pisać.

[edytuj] Postacie

• Eragon – prosty chłopaczek z jajami (smoczymi, tylko smoczymi). Lata na smoku i bawi się w myśliwego, strzelając do jeleni ze swojej spluwy (łuk 9 mm). W środku historii nie wie po co żyje i gdzie zmierza. Jest także pomieszańcem : człowiekiem z krasnoludzkiego klanu, ujeżdżającym smoki, przemienionym w elfa. Tylko nie jest hobbitem i or... znaczy urgalem, choć ponoć autor chce naprawić ten błąd.
• Saphira – smoczyca Eragona, słynie z ognistego temperamentu i nieczystych myśli. Jest cała niebieska, dzięki czemu przypomina jeden, wielki, błyszczący klejnot (bez skojarzeń). Wykluła się z dużego, niebieskiego ziemniaka.
• Galbatorix – ten zły, król największego państwa, dużo knuje.
• Orrin – król konkurencyjnego państwa, oskarżany przez Galbatorixa o tworzenie raju podatkowego. Ma w pałacu pracownię chemiczną, gdzie np. wypuszcza dym uszami.
• Roran – kuzyn Eragona, też z jajami, ale kurzymi. Ponad ryzykowne przygody przedkłada karierę kowala.
• Katrina - dziewoja Rorana. Bardzo kocha swojego mężczyznę i pragnie być jego żoną, lecz jednocześnie stwierdza, że jeśli Roran się jej natychmiast nie oświadczy, to wyjdzie za innego. Zostaje porwana przez Ra'zaców do zamtuza.
• Sloan – rzeźnik, wielbiciel Quake'a i metalu. Lubi czerwień i panicznie boi się otwartych przestrzeni pod postacią łańcucha górskiego zwanego swojsko Kośćcem. Najważniejsza jest dla niego córka, kocha ją całym swym sercem, żyje tylko dla niej, jest jego oczkiem w głowie... i dobrowolnie oddaje ją Ra'zacom.
• Ra'zacowie – przerośnięte stonki - bliźniaki, którym znudziły się ziemniaki i teraz lubują się w szpiku kostnym. Mają wadę wymowy, handlują na lewo egzotycznym kwasem do rynien, i porywają dziołchy do zamtuza. Są typowym modelem rodziny patologicznej, do przemieszczania się z miejsca na miejsce oraz dźwigania ciężarów wykorzystują swoich rodziców.
• Brom – prowadzi tajne kursy obsługi smoka. Ma czerwony miecz i dużą pochwe(na miecza).
• Arya – mimo iż ma ponoć 100 lat, nieźle się trzyma. Elfka piękna, inteligentna, mądra, seksowna, zwykle chodzi bez bielizny, dlatego nie chce się wspinać po słupie przed Eragonem i zna wszystkie możliwe sztuki walk.Łatwa to ona nie jest i dlatego Eragon na nią leci. Książki czytelników płci męskiej mają często polepione te kartki, na których pojawia się Arya. Moim zdaniem po prostu pedantka, aczkolwiek czasem daje się porwać.
• Angela – zielarka, lubi grzybobrania i muchomory. Robi mikstury(potiony), które wywołują sraczke, halucynacje, dreszcze i zwidy. Czasem gada do swojego kota. Prawdopodobnie jest jedyną postacią w Alagaesji, która potrafi rzucać czar "teleport" i zjawiać się tam gdzie trzeba kogoś zgnoić...
• Hrothgar – król krasnoludów. Podobno przekupił autora cennymi kruszcami, aby jego rasa mogła wystąpić w książce.
• Ajihad – jedyny czarnoskóry bohater. Ginie z rąk łysych, wielkich, złych panów. Ma córkę, która zarobiła fortunę, sprzedając u Orrina na zapleczu koronkowe ozdoby dla pań.
• Garrow - wujek Eragona. Wielki uczony. Miał swoje poglądy na temat nauki młodocianych bohaterów takich jak Eragon i Roran. Uważał, że nie należy nauczać czytania i pisania, ale uprawy roli. Zmarł na skutek zatrucia olejem Castrol, ponieważ myślał, że jest to napój wyskokowy Kubuś.
• Durza - inaczej zwany "Wiśniewskim". No wiecie, taki brzydal, długie czerwone włosy... Porywa Aryę, do swojego domku w górach, aby dowiedzieć się gdzie przesłała pocztą kurierską tajemniczy niebieski ziemniak. Niestety, zły Eragon uprowadza ją do Vucetów (czy może Vardenów, już nie pamiętam). Zabił go "cudowny" Eragonek, dźgnął go źdźbłem trawy w cztery litery.
• Morzan - trzeci ojciec Eragona, wielki tępy osiłek ma smoka niewiele od niego inteligentniejszego. Zabił go drugi ojciec Eragona Brom, pokłócili się o to kto jest pierwszym ojcem.(pierwszym był Garrow)
• Orik - krasnal, który należy do tego klanu co Hrothgar i Eragon (jest jego przyrodnim bratem, a przynajmniej tak mówi). Lubi walić sobie młotem... w metal. Po śmierci Hrotgara został władcą krasnali.

[edytuj] Słownik Pradawnej Mowy

• Brisingr – zaklęcie, które zbiera do kupy (dosłownie) gazy, które niegdyś były wydalone przez... Różne stworzenia, a następnie są gwałtownie spalane. Temu właśnie zawdzięczamy niebieską barwę. Brom nie raczył o tym szczególe poinformować Eragona. Biedaczek, kiedyś ćwiczył to zaklęcie "połykając" ogień (robił to tuż przed spotkaniem z Aryą). Pamiętajcie: pierwsze wrażenie jest najważniejsze.
• Expelliarmus – zaklęcie rozbrajające... Nie, sorry, to nie ta bajka.
• Exura – zaklęcie uzdrawiające. Wyleczy wszystko prócz ran ciętych, kłutych, wewnętrznych, tężca, siniaków, zadrapań, grypy, kataru, wrzodów, zgagi, biegunki, obrażeń psychicznych, koszmarów, nocnych polucji i bakteryjnej infekcji zwieracza odbytu. Poza tym niezawodne. Zaklęcie używane jedynie ze względu na efektywność. Pamiętaj o poprawnej wymowie!
• Adurna – zaklęcie "zatwardzające" wodę. Dobry sposób na walkę wręcz na odległość. To byłoby najsilniejsze zaklęcie w Diablo II.
• draumr kupa – zaklęcie, które przechwytuje fale mózgowe (co tłumaczy niektóre pochopne decyzje Eragona) i używa ich do komunikowania się na odległość. Rakotwórcze. Koszt 1 minuty rozmowy - 2,99 zł
• beorn – zwierze, zwane inaczej "Bestia". Potrafi zabić eragona wielkim zadem i gazami cieplarnianymi.
• fairth – zaklęcie, które robi zdjęcia cyfrowe. Niestety każde wywołanie tego czaru kosztuje nas 0,99 zł.
• kveykva – zaklęcie, które strzela z palca iskierkami (fachowa nazwa to "lighting bolt"). Coś dla miłośników Diablo II, a i tak nieskuteczne, gdyż ma siłę 0.0000666, a je 666 many (kalorii).

To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny literatury. Jeśli nie masz uczulenia na książki – rozbuduj go.