Inteligencja werbalna

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Inteligencja werbalna – umiejętność szybkiego formułowania zdań i wypowiedzi pasujących do sytuacji i treści przekazu oraz jasnych i zrozumiałych dla innych. Do inteligencji werbalnej zaliczamy też zdolność rozumienia wszelakiego bełkotu w formie ustnej i pisemnej nadawanego przez inne osoby. Inteligencja werbalna to inaczej umiejętność kontaktowania się i prowadzenia konwersacji z róźnorakimi ludźmi – zarówno ciotowatymi urzędasami tymi postawionymi wysoko, jak i brudasami i żulami tymi z nizin społecznych.

[edytuj] Do czego służy inteligencja werbalna?

Inteligencja werbalna to cecha niezwykle przydatna w życiu codziennym. Osoba, która została nią obdarowana, może ją wykorzystać na wiele sposobów. Np. do manipulacji innymi ludźmi, łagodzenia sytuacji, a nawet robienia niezłej beki poprawiania humoru i rozśmieszania innych. Ciekawą umiejętnością jest też mówienie tego samego, ale inaczej.

[edytuj] Przykłady modyfikacji wydźwięku zdania

Poniżej przedstawię przykład przekazu tej samej informacji ze zmianą jej wydźwięku.

Przekaz: Chcemy, aby nasza mama zrobiła nam kanapkę.
Sposób 1 (standardowy): Mamo, zrób mi kanapkę!
Sposób 2 (delikatniejszy): Mamusiu, czy była byś tak miła i przygotowała dla mnie kanapkę? Proszę, jestem bardzo głodny...
Sposób 3 (żartobliwy): Mamo, zjadłbym konia z kopytami! Ale kanapka też może być.
Sposób 4 (chamski/obraźliwy): E, stara, zrób mi kanapkę!
Sposób 5 (standardowy + delikatny): Mamo, zrób mi, proszę, kanapkę
Sposób 6 (standardowy + chamski): Mamo, zrób mi kanapkę! Ale taką wykurwistą!
Sposób 7 (delikatny + żartobliwy): Mamciu, była byś tak miła i kanapkę mi zrobiła? A za piękną rymowankę, jeszcze soczku dała szklankę?
Sposób 8 (żartobliwy + chamski): Stara, zrób mi coś do żarcia, bo głodzisz mnie ostatnio jak alfons grube kurwy
Sposób 9 (delikatny + chamski): Mamo, zrób mi, proszę, kanapeczkę, bo coś w chuj głodny jestem
Sposób 10 (standardowy + chamski + żartobliwy): Zgłodniałem, chyba wiesz co robić?
Sposób 11 (delikatny + chamski + żartobliwy): Mamo, zrób mi, proszę, kanapeczkę, bo już zgłodniałem od tego opierdalania się
Sposób 12 (żaden z powyższych): Mamoooo! kanapka!
Sposób 13 (standardowy + żądający): Mamoooo! Chcę kanapkę!
Sposób 14 (standardowy + żądający + delikatny): Mamusiu! Chcę kanapkę!
Sposób 15 (delikatny + żądający): Mamciś! Chcę kanapkę!
Sposób 16 (żądający + trochę mniej chamski): Kanapka na stół, już!

[edytuj] Jak określić inteligencję werbalną

W tej części artykułu postaram się w przybliżeniu podać kryteria oceny inteligencji werbalnej.

[edytuj] Bardzo niska

Osoba o bardzo niskiej inteligencji werbalnej całkowicie nie radzi sobie z formułowaniem zdań, jest w stanie powiedzieć "cześć" w taki sposób, że ludzie zaczną się zastanawiać co miała na myśli. Ciężko też idzie jej ze zrozumieniem wypowiedzi innych ludzi. Potrafi nawiązać kontakt wyłącznie z bardzo wąską grupą społeczną. Nie umie dopasować wypowiedzi do sytuacji, co prowadzi do tego, że nie jest akceptowana lub wręcz jest znienawidzona przez wielu ludzi.
Przykładowa wypowiedź: Dzień dobry, ziom. Czaisz co mnie siebie wczoraj stanęło? Idę przez ulicę, a tu ten... no... Cymbalarz, nie? Gra se na cymbałkach normalnie. Ale nic tam, poszłem dalej. "Chuj tam z cymbalarzem" se myślę, nie?
Przykładowe osoby o bardzo niskiej inteligencji werbalnej: Krzysztof Kononowicz, Ferdynand Kiepski;

[edytuj] Niska

Osoba o niskiej inteligencji werbalnej nie radzi sobie z formułowaniem większości zdań i doborem wypowiedzi do sytuacji. Z rozumieniem wypowiedzi innych radzi sobie nieszczególnie, ale mimo wszystko większość przeciętniaków jest w stanie się z nią dogadać. Może mieć problemy w zawodach wymagających sporo kontaktu z innymi (psycholog, nauczyciel...)
Przykładowa wypowiedź: Siema gruby. Daj ognia, bo się wkurzyłem teraz. Idę se przez korytarz i typ jakiś mi z bara walnął. Czaisz to? Taki kozak se myśli, że jest.
Przykładowe osoby o niskiej inteligencji werbalnej: Mariusz Pudzianowski, AŁA! Dobra, nie bij, skreśle to!;

[edytuj] Przeciętna

Osoba o przeciętnej inteligencji werbalnej nie ma szczególnych problemów z formułowaniem zdań, tylko przy naprawdę trudnych wypowiedziach może być trochę niezrozumiała. W większości przypadków jest w stanie jednak dogadać się z innymi i odpowiednio dobierać wypowiedzi do sytuacji. Nie odznacza się jednak żadnymi szczególnymi zdolnościami w prowadzeniu konwersacji.
Przykłądowa wypowiedź: Cześć Janek, co u ciebie? Jutro sprawdzian z chemii, uczyłeś się? Ja tak, ale mimo to średnio to wszystko rozumiem. Mam nadzieję, że chociaż 3 będę miała.
Przykładowe osoby o przeciętnej inteligencji werbalnej: Ty;

[edytuj] Ponadprzeciętna

Osoba o ponadprzeciętnej inteligencji werbalnej potrafi dogadać się z bardzo różnymi osobami praktycznie bez problemów. Świetnie rozumie wypowiedzi innych i ma wysoką zdolność modyfikowania wypowiedzi i dostosowywania ich do sytuacji i rozmówcy. Ma potencjał do takich zawodów jak nauczyciel, psycholog czy polityk.
Przykładowa wypowiedź: Przecież to nie ma sensu! Cała ta teoria jest za przeproszeniem do dupy. Próbujesz mi wmówić coś, na co nie posiadasz najmniejszych dowodów!
Przykładowe osoby o ponadprzeciętnej inteligencji werbalnej: Lech Kaczyński;

[edytuj] Wybitna

Osoby o wybitnej inteligencji werbalnej dogadują się z każdą warstwą społeczną. Potrafią uzyskać geni(t)alne zrozumienie z rozmówcą, a co za tym idzie – są także świetnymi manipulatorami. Tacy ludzie to genialni politycy, dziennikarze itp. Wręcz nie powinni marnować się w zawodach nie wymagających kontaktu ze społeczeństwem na dużą skalę.
Przykładowa wypowiedź: Patrz: zdanie powyżej
Przykładowe osoby o wybitnej inteligencji werbalnej: Autor tego tekstu, Donald Tusk (nie, nie dostałem łapówki!);

Nasze strony
Przyjaciele