Józek Bryjka

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Kiebyk mioł takóm gębe jako ty, to byk jóm w portkach nosiył

Józek do ciybie

Józek Bryjkafilozof, Górol, mistrz w warzyniu bryjki. Po wnikliwych badaniak podhalańskich uconyk (Józefa Tischnera) okazuje się, ze Diogenes z Synopy to tak naprawde on. Godali o nim: głupi, ale swój rozum mo. To był taki, co mu nie zalezało. Zjy to zjy, nie zjy tyz dobrze, wypije to wypije, a nie wypije tyz dobrze. Mozeście o nim słyseli, bo to ón przesiadowoł w becce. A było to w mieście[1]. Becka nie była nie mało, po winie, troche ozeschnieto. Miescany radzi go widzieli, bo im wse dobrze radzieł. Ale dopiyc tyz umioł.

Roz cosi go nazłościly, wzión do gorzci latarnie, seł przez miasto i kogo spotkoł, to mu świecieł w gębe.

– Co robis? – mówią.

A ón:

– Wypatrujym cłeka.

Cłeka nie było.

Bryjkóm się Józek ostoł bez to, ze razu jednego przyseł ku niemu pón ze zomku z Niedzicy. A był to straśnie pónski pon. Kie uwidzioł takiego biedoka, to fcioł go cymsi obdarować, ale nie barz wiedzioł, cego Józkowi trza. To rada w radę i się puto Józka:

– Cego byś fcioł?

A ón :

– Jednego, cobyście mi panie słonka nie zasłanioł.

Ale pón jesce prógowoł. Posłoł ku niemu dworzanina. A dworzanin widzi Józek warzy na ogniu bryjke, takom dość mizernóm, to mu pado:

– Kiebyś ty Józek umioł troche karku zginać to byś ty na zomku w Niedzicy móg nie takie jedzienie mieć.

A Józek mu na to:

– Kiebyś ty umioł takóm bryjke warzyć, to byś nie musioł przed panami karku giąć.

Roz Józka przewiedło. Pasterze namówieli go, coby siod do koryta, a oni go spuscom Dunajcem dołu, to dopłynie do Krościenka, ka sóm jest jesce lepse becki. I Józek sie złakomiył. Roz w życiu. Cos kie koryto się przekopyrtło i Józek o mało co, a byłby sie utopiył. Narzykoł potym na Pana Boga, ze go ze opieki swojej wypuścił. Ale pasterze mu pedzieli:

– Ty na Pana Boga nie narzekoj, bo Pón Bóg ci nie winowaty, inoś se sóm winowaty, boś se źle siod.

Tak to bywo: źle se siednies, a potem krzycys, ze Pon Bóg winien.

Jozek Bryjka z Ochotnicy umar w Jurgowie i hań go pochowali. Dziś juz mało fto wie, kany jego grób. Ale przepis na dobróm bryjke po Józku zostoł. A ze kozdy górol umie bryjke przysposobić, to tyz nie musi przed nikim karku giąć, HEJ.

[edytuj] Filozofia Józka

Bryjka Józek nas podhalański Diogenes był cłekiem ślebodnym. Nie doł se dusy przywiązać przez ziemskie bogactwa. Jak nojmniej mieć, a jak nojbardziej być. To, co mos, mo i ciebei. Mos pole, juz–eś przywiązany do pola. Mos las, juz–eś przywiązany do lasa. Mos babe, juz–eś przywiązany do spódnicy. A jak cię to tak syćko powiąze, to ani się spostrzezes, ze ni mos juz siebie. A wte takiś, jak ten cień. wse nie swój. Wse cudzy.

Przypisy

  1. Nowy Targ
Nasze strony
Przyjaciele