FANDOM


Przenosimy się na nonsa.pl!

Po ponad trzynastu latach na serwerach Wikii, otrzymaliśmy niespodziewaną wiadomość – Wikia/Fandom zdecydowała o całkowitym usunięciu Nonsensopedii.
Czas na wyniesienie się stąd mamy do 21 kwietnia. Tego dnia strona nonsensopedia.wikia.com przestanie działać. Administracji nie zostało w takiej sytuacji zbyt wiele opcji. Doszliśmy do wniosku, że jedynym sensownym wyjściem jest przeniesienie się na nowy, niezależny hosting.

Ten artykuł znajdziesz na nowej Nonsensopedii tutaj.
Przenosimy się na nonsa.pl!

Po ponad trzynastu latach na serwerach Wikii, otrzymaliśmy niespodziewaną wiadomość – Wikia/Fandom zdecydowała o całkowitym usunięciu Nonsensopedii.
Czas na wyniesienie się stąd mamy do 21 kwietnia. Tego dnia strona nonsensopedia.wikia.com przestanie działać. Administracji nie zostało w takiej sytuacji zbyt wiele opcji. Doszliśmy do wniosku, że jedynym sensownym wyjściem jest przeniesienie się na nowy, niezależny hosting.
Ten artykuł znajdziesz na nowej Nonsensopedii tutaj.


Ksrasiewoj-a` kr-a` ćwirwot

Pingwin przemawiający w swoim ojczystym języku. Zdanie oznacza Ładnie tu jest (fonetyczny, tak jakby, zapis)

Język antarktydzki – język zaliczany do grupy południowonordyckich, z rodziny ugrosłowiańskich. Jest niezwykle trudny, tylko najbardziej wytrwali mogą go opanować. I tak łatwiejszy od polskiego. Jest najszybciej rozwijającym się językiem świata, co jest powodem, by się go uczyć.

Charakterystyka edytuj

Wykazuje pokrewieństwo z językiem rosyjskim (przez wpływy), ukraińskim, polskim i białoruskim (przez podobieństwo z wcześniej wymienionym), fińskim (ale tylko troszkę), węgierskim, czego nie widać oraz ptasim. Posługuje się nim ok. 31% ludności (?) Antarktydy, na co składają się dwa miliony ruskich naukowców i sześć milionów pingwinów. Pozostałe 69% to w takim razie pingwińscy analfabeci. Nauka jednak trwa. Dodatkowo jest jeszcze pięć milinów pingwinów zasiedlających południową Azję (i Rosjanie, którzy wrócili z ziemi obiecanej) oraz jakieś dwa miliony w Ameryce Południowej, Australii i Afryce. Liczba osób mówiących w tym języku to w takim razie trzynaście milionów pingwinów i od dwóch do czterech i pół miliona Rosjan. W niektórych danych podawani są także Węgrzy [1]. Język rozwijał się jakieś trzydzieści lat. Okres rozwoju zapoczątkowali radzieccy naukowcy i król Pingwin IV, którzy postanowili zjednoczyć Antarktydę i opanować potem świat. Przez pierwsze lata nauka objęła północną Antarktydę i rosyjskich naukowców. 21 października 2007 roku, kiedy pingwiny uzyskały swoje pierwsze lobby na północy Ziemi, rozpoczął się efektywny podbój. 60% pingwinów z południa rozpoczęło proces nauki (jeszcze niezakończony w większości przypadków), natomiast pozostałe 40% wyjechało na podbój Azji. W przeciągu czterech lat liczba mówiących poszerzyła się z dziewięciu do piętnastu milionów posługujących się językiem. W dalszych latach liczba mówiących zwiększyła się w nieco mniejszej skali, jednak posługujący się językiem antarktydzkim stali się ludnością większej ilości obszarów. Przewiduje się, że do października 2015 roku język antarktydzki obejmie swoim zasięgiem północne Indie i południowe Kongo. Powstają już pierwsze antarktydzkie słowniki. Najprawdopodobniej pierwszy powstanie w Krakowie.

Alfabet edytuj

a – wymawia się to jako as przechodzące w es [2].

-a` – onomatopeja głoskowa. Jest to dźwięk przypominający kraczenie i świergotanie. Niemal zawsze dodawane do przysłówków (są jednak liczne wyjątki)

b – zawsze wymawia się to jako p

c – dźwięk brzmi mniej więcej stwghte

ćwir – onomatopeja, przedrostek do czasowników

d – wymawia się to jako d z charakterystycznym rosyjskim akcentem

e – należy wymawiać to długo, a następnie kłapnąc dziobem niczym bocian

-e` – onomatopeja polegająca na kilkukrotnym kłapaniu

-e~ – onomatopeja polegająca na kłapaniu bocianim przy równoczesnym wydawaniu odgłosów eklekle

f – wymawia się to jako fe, czyli odwrotność od normalnego

gruch – w alfabecie antarktydzkim nie ma normalnej litery g. Gruch to onomatopeja głoskowa, która zastępuje wykrzyknik. Wymawia się ją na początku i końcu zdania

h – wymawiane jako specyficzne sz

i – należy ciągnąć głoskę, upodabniając dźwięk do piania samca ptasiego podczas okresu godowego

j – jw., ale tutaj trzeba ciągnąć o 0,2 sekundy dłużej

k – coś jak khg, ale podobne do terkotania dziobaka

-kle – kolejna onomatopeja! Należy zawsze dodawać do przymiotnika [3]. Przykłady: Krasiewojj-kle (ładna), shbrrytes-kle (zimny)

w – myślałeś, że l? Głoska wymawiana mniej więcej tak: Wefjss

l – wymawia się to jako zmiękczone brr

n – brzmienie następujące: ne

m – wymawia się jako emn

o – mniej więcej brzmi a

p – wymawiane zawsze jako b

r – jedyny dźwięk wymawiany po ludzku, normalnie. Może to przez upodobnienie do szczebiotania i terkotania?

s – jeszcze krótsze i

świr – onomatopeja pełniąca funkcję pytajnika. Zawsze w środku zdania. Jeżeli jest zdanie bezpodmiotowe lub z podmiotem domyślnym, tylko z orzeczeniem, część idzie na początek, a druga część na koniec. Przykład: Św rir ir (Zrobisz?). Jeżeli jest nieparzysta ilość słów w zdaniu, część idzie przed środkowy wyraz, a druga część za niego. Przykład: Ćwirrir św ets ir puetlek (Zrobisz to wreszcie?)

t – brzmi jakby ć. Kolejny rusycyzm

u – wymawia się to jako ye. Uwaga! Głoska występuje tylko w kwietniu i listopadzie, gdy na antarktycznym niebie ujawnia się Gwiazdozbiór Pingwina. W innych miesiącach głoska jest pomijana

-y` – y nie ma, za to jest onomatopeja przypominająca kaszlenie ptaka, który udławił się piórami

-y~ – jw., tylko donośniejsza. Rzadko występuje

z – wymawia się jako tez

/\ – coś między onomatopeją a głoską. Pełni funkcję liczebnika. Ostatnie litery zmieniają się w zależności od liczby. Jeden wymawia się jako Rtyuiosdfd`a (litery po znaku jak normalne głoski, patrz: alfabet), dwa jako Rtyuiosdfd`b, trzy jako Rtyuiosdfd`c, dwadzieścia jako Rtyuiosdf`bk, a sto jako Rtyuiosd`akk. I tak dalej, aż się nie wyczerpią litery do zastąpienia. K pełni funkcję zera.

Przydatne zwroty edytuj

Jak widać po alfabecie, język antarktydzki jest niezwykle prosty. Warto opanować chociaż podstawowe zwroty:

Gruch don horos-kle gruch – Gruch dane szarai-kle gruch (gruch dane szaraj-kle gruch) – Dzień dobry!

Kek świr ćwirlati – kheee(kle)kh świr ćwirbrraesćii (kheklech świr ćwirbreści)– Jak leci?

Gruch na polodnie gruch – Gruch neaes babrradeeneiiee gruch (gruch nes babradenie gruch) – Na północ!

Heh św w ir mord – Szesz św w (wyjątek) ir emnardee (szesz św w ir emnarde) – Chcesz w mordę?

u-y`...tak – yeugh/ugh...ćaeskhg (ech/uch...ćeschg)– Och...nie.

u-y`...nie – yeugh/ugh...neiiee (ech/uch...neie) – Och...tak.

T-y~ ćwirmajot dres – ćUGH ćwiremneasiiiać deereei (ćUCH ćwiremnesiać derei) – (ja) Mam sukienkę.

T-y~ ćwirlspsh ih – ćUGH ćwirbrribisz iisz (ćUCH ćwirbribisz isz) – (ja) cię nie lubię.

Proste, prawda?

Przypisy

  1. Wszyscy
  2. Nieco latynoskich klimatów
  3. Nie wiem, czemu