Język orłowski

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Język orłowski – język z grupy ptasioazjatyckich, rodziny ugrosłowiańskich. Sam język ma kilka dialektów. Obecna wersja ukształtowała się przez wpływy języków: ptasiego, węgierskiego, wogulskiego i antarktydzkiego. Są też germanizmy z języka niemieckiego. Obecnie jeden z najtrudniejszych jezyków świata.

[edytuj] Historia

Za początek tego pięknego języka uznaje się rok 1459, kiedy to Polski Król Kazimierz IV Jagiellończyk i Car Orzeł Przedni VII postanowili stworzyć język który zjednoczy wszystkie orły na świecie. Po trzech ciężkich latach udało się utworzyć słynny Oroßó hßёv, bazujący na ptasim. Wówczas jeszcze nie używało się poniższego alfabetu, używało się kosmicznego „Pisma Ptasiego”, pisanego od lewej do prawej (koniecznie z dołu), a następnie czytanie od góry do dołu (wcześniej odwracając powierzchnię pisma, tak żeby początek był w lewym górnym rogu). Używało go wówczas 57% orłów. Do tego dochodziło 34 413 Polaków, 12 153 Litwinów oraz 4 745 Krzyżaków. Przez znaczy czas pobierał niektóre słowa z języka węgierskiego, ale to obecnie rzadkość. Z kolei w 1746 roku wprowadzono łacinę, choć jeszcze była używana tylko na niektórych obszarach.

Rozwój języka zahamowała śmierć Cara Orła Wielkiego XXII w 1795 (dzień przed III Rozbiorem Polski), w efekcie zanikła na wielu obszarach nauka tego języka. Skutkiem tego było z roku na rok jego zmniejszanie się zasięgu. Spis światowy pokazał, że w 1841 posługiwało się nim już tylko 23% orłów i 23 832 Polaków, a ci to sporadycznie (Litwini rzucili naukę tego języka). Przeprowadzono jednak w 1858 roku pierwszą poważną reformę języka. Usunięto l, c, w i dodano dzsa, i, f, z, н, б oraz ß. Z kolei u zastąpione zostało przez ó. O zaczęło wydawać „oło”, a ö, początkowo wydające „ossa”, mocno zbliżyło się do niemieckiej wersji, ale pozostawiło swoją długość.

Ożywienie tego języka spowodował wybuch Wielkiej Wojny, w efekcie orły zaczęły uczyć się tego języka jako sposób porozumiewania się. W efekcie zaczęło go używać 41% orłów. Dodatkowo został ulepszony przez Polskiego majora Piłsudskiego. W efekcie zwiększyło się to do 63% orłów i 31 324 Polaków (wciąż sporadycznie). W 1937 przeprowadzono kolejną reformę. Dodano e, onomatopeje prędkości i zdania (g, gruch, ~g i ~gruch), x i ~ї~. Q i y zastąpiono odpowiednio przez h i t. Zostały uznane za odwrócone penisy i nie mogły według nich pojawić się w alfabecie.

W roku 1986 język orłowski posłużył nieco do stworzenia języka antarktydzkiego. Do dziś część słów jest dla nich wspólna (na przykład antarktydzkie Szpoh (itezbasz} i orłowskie Їbёбanß (Jipebass) co to samo znaczy „Włochy”. 1 kwietnia 2000 roku znów przeprowadzono reformę. Usunięto f, zaś s i j pozostały tylko w zapożyczeniach. Zlikwidowano także całkowicie Pismo Ptasie. W roku 2005 był językiem urzędowym IV RP, lecz został wycofany w 2006. Do dzisiaj posługuje się nim część obywateli tego kraju, a nawet były obrady o ponownym przywróceniu temu językowi statusu urzędowego (obok języka polskiego i języka nienawiści). Sprawy są w toku.

21 marca 2018 został zorganizowany przez pingwiny protest przeciw wykorzystywaniu niektórych głosek. W efekcie i zastąpiono przez ї\, zaś ä i ü zostały usunięte.

[edytuj] Alfabet łaciński

Klawiaturaorlow

Układ klawiatury z łaciną

Alfabet łaciński dla języka orłowskiego składa się z 22 głosek, 6 onomatopei głoskowych, 2 dwuznaków, 1 trójznaka i czteroznaka.

  • a – wymawia się to jak arr. Dodanie na koniec n da mam a.
  • b – zawsze jako p.
  • б – litera przekalkowana z rosyjskiego. Wymawiamy to jak б.
  • ~c – onomatopeja głoskowa. Przypomina ona nieco dźwięk wydechu, ale są wyjątki – wtedy wymawiamy jako tititi.
  • dzsa – wymawiamy to jako tiiii.
  • dzs – .
  • d – wymawiamy to jako achrr lub, jak to woli, ahrr.
  • ї – myślałeś że E? Brzmi tak: ji, rri albo arri (zależy od wyrazu).
  • ~ї~ – druga onomatopeja. Jak -y` w antarktydzkim.
  • e – mów to tylko jako ї! Występuje jak by bez niej była konfiguracja її (zamienia drugą literę). Przykład: Бaїe (wymowa: Barrijarri) – skrzydło.
  • ё – jak nasze e. Nie mylić z e.
  • fi – fe, tak jak w antarktydzkim.
  • -fj~ – dwuznak i onomatopeja w jednym. Dźwięk połykania, lecz nie możemy połykać!
  • g – jeśli damy ją na koniec zdania – znak zapytania. Jeśli zaś na początek – nakazuje szybko wymówić zdanie.
  • gruch – onomatopeja głoskowa – jeśli damy to na koniec – zastępuje wykrzyknik. Na początku zdania nakazuje wymawiać je wolno.
  • ~g, ~gruch – podobne jak g i gruch na początku, lecz dotyczy to tylko jednego wyrazu.
  • h – wymawiamy to jako n.
  • н – hara, lecz нh zmienia wyrażenie na nara (jednocześnie jest to pożegnanie). Nie mylić z h.
  • i – podobne do ї, lecz to nie to samo. Należy ciągnąć głoskę, upodabniając dźwięk do piania samca ptasiego podczas okresu godowego. Uwaga! Od 21 marca 2018 roku nie obowiązuje – zastępowana jest jako ї\ (dzielone ji) w wyniku protestu pingwinów!
  • j – tylko w zapożyczeniach! Do 1 kwietnia 2000 roku była jednak wymawiana jako eji (obecnie zastępuje to ёї).
  • k – ki, często występuje na końcu wyrazów. Przykład: Ghahk (Nanki) – Gówno.
  • ł – agh, ciężkie do wymowy ale trzeba się nauczyć…
  • v – vodkus; jest to jednocześnie przywitanie.
  • m – emma.
  • n – brak dźwięku; utwardza podobnie, jak ъ w ruskich literkach.
  • o – oło.
  • ó – ó; w niektórych przypadkach jest to onomatopeja głoskowa podobna do warczenia.
  • ö – pierwszy szwabszyzm. Wymowa podobna do tego języka, lecz nieco dłuższa.
  • ß – drugi szwabszyzm; ss.
  • p – zawsze jako pi.
  • x – kkrrrr.
  • r – normalnie.
  • t – tibia. Komentarz zbędny.
  • z – żeta; rzadko spotykane.
  • s – występuje tylko w zapożyczeniach i w procesie tworzenia dzs i dzsa. Do 1 kwietnia 2000 wydawała dźwięk s, lecz została zastąpiona przez ß\ – dzielone ss.

Część liter została jednak porzucona:

  • c – wydawała l.
  • l – wydawała pri.
  • u – dawne ó.
  • f – nigdy nie miała dźwięku, lecz w okresie Prima aprilis do 2000 roku wydawała haha.
  • w – zbędna litera, ponieważ tylko zmiękczała wyrazy, zastąpiona przez i, a potem ї\.
  • y – uznana za obróconego penisa została usunięta i zastąpiona przez t.
  • q – podobnie do powyższej, zastąpiona przez h.
  • ü, ä – zbędne germanizmy usunięte po protestach pingwinów 21 marca 2018.

[edytuj] Wulgaryzmy

Tak jak w języku polskim, język orłowski ma dużą liczbę wyrazów o wyspecjalizowanej funkcji, takich jak:

  • óßk (usski) – dupa.
  • їepße~ї~~c (rrijibssijeheff) – jebać.
  • Ghahk (Nanki) – gówno.
  • GruchHhvfi (Naravodkusfe) – kurwa.
  • öbёdzs (opedż) – podpierdalać.
  • x-fj~han (kkrrrrrłmnna) – suka.

Co ciekawe, wystarczy dodać jedną nową literę, aby utworzyć nowy wulgaryzm!

[edytuj] Podstawowe zwroty

Skoro już znasz alfabet i przekleństwa, możesz poznać podstawowe wyrażenia.

  • v (vodkus) – Witam
  • Нh – Nara
  • Їa (Jiarr) – Tak
  • Öhї\ (Oni) – Nie
  • Нa ßk ßfióß\ Boбxї\Gruch (Narr sski SSfeós Pobkkrrrri) – Ja z IV RP!
  • Ї\e t zóvG (Irri tibia żeraóvodkus) – Jak się zwiesz?
  • Їaö zóv Ödhї\a. (Jiarro żeraóvodkus Oahrrniarr) – Tak się zwę – Admin.
  • Órбahnї-fj~ Öhї\ höёßkGruch (Órbarrhijehe oni noesski) – ALBANIA NIE ISTNIEJE!

[edytuj] Narodowości

W języku orłowskim narodowości zawsze piszemy wielką literą, nawet jeśli musimy pisać małą. Charakterystyczne jest tworzenie ich przez dodanie na koniec ~c, ~ї~ lub v. Oto część z nich:

  • Boбxї\ – Boбxї~c (Pobkkrrrri – Pobkkrrrriff) – Polska – Polak.
  • Órбahnї-fj~ – Órбahnї-fj~~ї~ (Órbarrhijehe – Órbarrhijeheech) – Albania – Albańczyk ALBANIA NIE ISTNIEJE!
  • Dzsaßaбß – Dzsaßaбß~ї~ (Tiiiissabss – Tiiiissabssehe) – Niemcy – Niemiec.
  • Öß\trёїß – Öß\trёїß~c (Ostibiarejiss – Ostibiarejissff) – Australia – Australijczyk Austria – Austriak (podobne do ich ojczystego języka).
  • GНї\na – GНї\nav (Haraiha – Haraihavodkus) – Węgry – Węgier.
  • Нkak – Нkak~c (Harakiarrki – Harakiarrkiff) – Chiny – Chińczyk.
Nasze strony
Przyjaciele