Język polski

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Polskieprzypadki

Przypadki w języku polskim

W Polsce mi się trudno zrobiło, tam mieszkają zimni ludzie. Wszyscy syczą. Po co syczą? To Bóg dał im język żmij za to, że są klamliwi!

Maksym Gorki o języku polskim

CheScH mOOoY bOoSiAcHkUu cO pOraBbiASshh!?!/11.

Zbrodnia na języku polskim

Język polska nie trudna.

Język polski sam o sobie

Język polski (polszczyzna) – etniczny język Polaków, wymyślony ok. 2000 lat temu przez kompletnych analfabetów. Jest uznawany za tródny trudny – gramatyką może konkurować z fińskim i węgierskim, a każdy cudzoziemiec kończy się go uczyć przy poznawaniu fleksji. Co więcej, język polski jest na tyle trudny, że sami Polacy nie umią umiejom umiom potrafią go zrozumieć i mało który potrafi go poprawnie ószyfadź używać.

Skomplikowane dźwięki języka polskiego, wyrazy takie jak źdźbło, rozstrzygnięcie i bezwzględny zostały zainspirowane odgłosami wydawanymi przez potwory z horrorów H.P. Lovecrafta

[edytuj] Historia

WarkaStąg

Praktyczne zastosowanie języka polskiego

Brockhaus Lexikon

Środki walki w trosce o dobrą polszczyznę

Najstarsze zapiski o języku polskim sięgają starożytności, gdy pewien Egipcjanin szedł ulicą, zobaczył pannę o lekkich obyczajach i stwierdził: O kurwa!.

W obecnych czasach język polski jest używany do katowania dzieci w szkołach. Nieświadome niczego dzieci są wysyłane przez rodziców-sadystów do pierwszej klasy i od tego wydarzenia aż do usranej śmierci muszą znać język polski!

Obecnie polszczyzna jest używana głównie przez mieszkańców Polski i mniejszości rdzennych Polaków. Język polski został również po to, aby utrudniać cudzoziemcom życie w Polsce. Nie dziwmy się więc słysząc Araba mówiącego „Ja przjechali do Polska! Kupiła sobie doma a w nim ja ma nowa czarna ladrador! Ładne wy miały ten kraj Polske!”

[edytuj] Produktywność

Język polski jest także najbardziej produktywnym językiem świata w zakresie wulgaryzmów. Jest ich tak zajebiście dużo, że chuj wie ile! By stworzyć nowe przekleństwo wystarczy sprawnie napierdalać przedrostkami np.:

Podstawa: pierdolić (1 uprawiać seks, 2 lekceważyć coś, 3 gadać głupstwa, 4 nie wytrzymywać);

Czasowniki:

  1. wypierdolić (1 wyrzucić, 2 przewrócić, 3 uderzyć);
  2. popierdolić (1 pomylić, 2 zbojkotować, 3 mówić bez sensu np. popierdoli sobie i przestanie);
  3. popierdalać (1 szybko się poruszać lub coś robić);
  4. zapierdolić (1 ukraść, 2 zabić, 3 upić, 4 odurzyć/naćpać się, 5 zapchać, np kibel, 6 zniszczyć coś przez zużycie lub upierdolenie);
  5. zapierdalać (1 pracować, 2 szybko się poruszać lub coś robić);
  6. upierdolić (1 ubrudzić, 2 ułamać, ukruszyć, urwać, uciąć);
  7. przypierdolić (1 uderzyć);
  8. przypierdolić się (1 czepiać się, 2 wtrącać się);
  9. odpierdolić (1 zrobić coś głupiego, 2 zwariować, np: jemu już odpierdala, 3 ułamać, ukruszyć, urwać, uciąć);
  10. odpierdolić się (1 się dać komuś spokój, 2 ubrać się odświętnie);
  11. dopierdolić (1 obciążyć kogoś czymś 2 dorzucić, np. węgla do pieca 3 dobić kogoś/coś);
  12. dopierdolić się (1 czepiać się);
  13. napierdolić (1 użyć czegoś w nadmiarze, 2 upić się, 3 pobić kogoś, 4 mówić o kimś kłamstwa, 5 powiedzieć coś bardzo szybko)
  14. napierdalać (1 bić, 2 boleć, sprawiać ból, 3 robić coś dobrze, 4 uczyć się, 5 szybko mówić, 6 wydawać głośne dźwięki, np: ale ten alarm napierdala);
  15. spierdolić (1 uciec, 2 zepsuć, 3 nie spisać się, 4 zrzucić;)
  16. spierdolić się (1 puścić bąka);
  17. podpierdolić (1 ukraść, 2 donieść na kogoś, 3 podpalić);
  18. nadpierdolić (1 nadmienić, 2 nadrobić, 3 nadgryźć, 4 nadłamać, 5 nadwyrężyć);
  19. wpierdolić (1 pobić, 2 zjeść);
  20. wpierdolić się 1 wejść/wpaść w coś lub na coś 2 popaść w kłopoty);
  21. przepierdolić (1 zdefraudować, 2 zgubić, 3 przegrać, 4 przebić, 5 wydać, np. całą wypłatę);
  22. opierdolić (1 zganić, 2 lenić się, 3 ubrudzić k-g, 4 obrać, 5 oskubać, 6 sprzedać, 7 ostrzyc, 8 obrazić, 9 okraść, 10 zjeść);
  23. rozpierdolić (1 zepsuć, zniszczyć, 2 rozwalić, 3 pokonać);
  24. obpierdolić (1 zniszczyć coś, 2 wypić butelkę wódki);
  25. nawpierdalać (1 obrazić kogoś, 2 nasypać, nawrzucać czegoś za dużo);
  26. nawpierdalać się (1 najeść się);
  27. ponadpierdolić (1 pobić kogoś bardzo mocno);
  28. bezpierdolić (1 powstrzymać się od uprawiania seksu).

Imiesłowy utworzone od czasowników, np:

  1. pierdolony - (ktoś go pierdolił);
  2. zapierdolony - (ktoś go zapierdolił);
  3. spierdolony - (ktoś go spierdolił);
  4. odpierdolony - (odpierdolił się);
  5. upierdolony - (ktoś go upierdolił).

Przymiotniki:

  1. wypierdolony (1 bardzo duży);
  2. pierdolony (1 budzący podziw, 2 budzący odrazę/niechęć);
  3. popierdolony (1 szalony, aspołeczny);
  4. pierdolnięty (1 szalony, aspołeczny).

Rzeczowniki:

  1. pierdolnik - (1 mały, bliżej nieokreślony przedmiot, często przełącznik, 2 miejsce gdzie panuje nieporządek, np: ale tu macie pierdolnik; 3 internat);
  2. napierdalacz - (1 ktoś kto dobrze napierdala);
  3. zapierdalacz - (1 ktoś kto szybko zapierdala);

Podobne możliwości dają słowa jebać i kurwa, co pozwala w praktyce wyeliminować inne słowa i posługiwać się wyłącznie wulgaryzmami.

[edytuj] Odmiana czasowników

Info Główny artykuł: koniugacja

[edytuj] Odmiana przez przypadki

Info Główny artykuł: deklinacja

[edytuj] Zobacz też

Nasze strony