Język potoczny

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Język potoczny – język mieszkańców potoku. Bardzo rozpowszechniony wśród ludzi. Charakteryzuje się występowaniem partykuł se i weź. Stosuje się go do wielokrotnego wydłużania tekstów mówionych, rzadziej pisanych ze względu na nieuznawanie tych wyrażeń przez Radę Języka Polskiego.

[edytuj] Koniugacja

Język potoczny charakteryzuje się także nieregularną odmiamą czasownika posiłkowego iść w rodzaju męskim czasu przeszłego.

Ja szłem. My szłeśmy.
Ty szłeś. Wy szłeście.
On szł. Oni szlajali się.

[edytuj] Rozmówki polsko–potoczańskie

Cześć – Witaj se.
Dzień dobry – Jaki se ten dzień normalnie jest dobry.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus – Weź se Jezu bądź pochwalony.
Nazywam się ... – Se mnie nazywają o tak: ...
Jak masz na imię? – Weź mi se powiedz, jak se się nazywasz?
Proszę – Se normalnie cię proszę.
Dziękuję – Se normalnie ci dziękuję, człowieku.
Przepraszam – Se cię normalnie przepraszam.
Nic się nie stało – Se nic się normalnie człowieku nie stało, nie?
O, k – Ale se normalnie fajna prostytutka lezie, weź popatrz.
Uderzyć otwartą dłonią. – Wziął se normalnie człowieka z liścia trzasnął.
To zdjęcie przedstawia rozmnażanie płciowe u psów. - Se zobacz jak sie te psy rucha.