Jurij Tepeš

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Jurij Tepeš 2011

Skoczyłem słabo, ale może tatuś mi doda tyle punktów, bym dostał się do II serii

Jurij Tepeš (ur. 14 lutego 1989) – słoweński przeciętny skoczek narciarski. Ma zapewnione miejsce w kadrze z niewyjaśnionych powodów.

[edytuj] Osiągnięcia i kariera

[edytuj] Początki, wiek juniorski

Jurij Tepeš nie ma większych osiągnięć, mimo wielkich starań tatusia. Zadebiutował jako niespełna 17-latek 1 stycznia 2006 w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 35 miejsce. Pierwsze punkty zdobył w grudniu 2007, w austriackim Villach, zdobył tam 7 punktów za 24 miejsce. W sezonie 2007/2008 zdobył punkty jeszcze 3 razy, ostatecznie zdobył ich 21. W Pucharze Świata był 56.

W następnym sezonie, czyli 2008/2009 był kompletnym nielotem – nie zdobył żadnego punktu, zaliczył 3 starty: w pierwszym był 48, w drugim 47, a w trzecim nie zakwalifikował się do konkursu.

[edytuj] Kariera seniorska

W sezonie olimpijskim, 2009/2010 było również cienko, chociaż nie tak jak rok wcześniej – zdobył chociaż 10 punktów.

Rok później, w sezonie 2010/11 znacznie się poprawił (a może to pomoc taty?), skutkiem czego zajął 34 miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. W tym sezonie dzięki Uhrmannowi zdobył brązowy medal mistrzostw świata w Oslo. Jego najwyższe miejsce w konkursie indywidualnym PŚ to 12 w Planicy.

[edytuj] Fuks

W LGP 2011 skakał jak skakał, jednak jest jedna ważna informacja: wygrał konkurs LGP w Ałmatach. Co prawda była słaba obsada, ale wygrał. Śmieszność konkursu podkreślają inne dobre miejsca słabych/przeciętnych zawodników: inny, słaby Słoweniec, Jure Sinkovec, zajął 2 miejsce, a 3 miejsce zajął Norweg Anders Fannemel. 4 był Bułgar Władimir Zografski, a piąty Piotr Żyła...

[edytuj] Puchar Świata w Lahti 2012

3 marca 2012 w konkursie drużynowym na skoczni K-90 poprawił rekord należący do naszego już byłego mistrza. Skoczył on 101 metrów – tylko z tego powodu, że jego ojciec puścił go w dobrych warunkach. Jak wielu skoczków w tym konkursie, i Jurij miał bardzo słabe lądowanie – omal nie zaliczył gleby z radości. Mimo to Słoweńców nie było wtedy na podium.

[edytuj] Harrachov 2013

Konkurs, który był dość popierCenzura2lony – gdy dla czołówki obniżano belkę, mogli skoczyć nawet 25 metrów bliżej i objąć prowadzenie. Jurij postanowił się wyróżnić w pierwszym konkursie niewiarygodnie dalekim skokiem z glebą – gdy nagle go wywindowało w locie, wysunął podwozie daleko za punktem HS poprzez machanie łapami, co oczywiście skończyło się upadkiem. Następnego dnia, po jednoseryjnym konkursie, udało mu się pierwszy raz stanąć na podium, zajmując 3. miejsce.

[edytuj] Planica 2013

Słoneczko pięknie świeci, śnieg odbija światło i razi po oczach – z tego słynie Planica. Tepeš chciał postraszyć słoweńskich kibiców, zaliczając efektowną glebę na 80. metrze, jednak już następnego dnia rozwalił konkurencję w drużynie. Na sam koniec też wygrał, a trzeci był Prevc, który również jest bohaterem Norwegów – zajmując 2. miejsce w I serii, w drugiej próbie skoczył krócej i się znalazł tuż za Norwegiem Rune Veltą, przyczyniając się do zwycięstwa Norwegii w Pucharze Narodów.

[edytuj] Willingen 2014

Jak zwykle jak to się ma, przed Olimpiadą jest konkurs w Willingen. Niestety, gdy po konkursach w Sapporo był niezadowolony, w Willingen zemścił się bijąc rekord Adaśka i wyrównując Ahonena – 152 metry. Lądował z telemarkiem, co w ogóle niemal na płaskim jest niemożliwe. Prowadził po pierwszej serii, ale w drugiej tata nie puścił go już w tak dobrych warunkach, co skończyło się 137-metrowym skokiem i spadkiem na 6 miejsce, przez co przegrał m.in. z Damjanem, Stochem i Kranjcem.

[edytuj] Planica 2015

W pierwszym konkursie sędziowie naciągnęli mu noty, przez co pomimo rozjazdu nart w różne strony, przez co wyprzedził drugiego Schlierenzauera (wg Rudzińskiego) o 0,1 punktu (nawet Fortuna pogratulował mu z tego powodu). W drużynówce tatuś, nie chcąc zabić kochanego syneczka, obniżył mu rozbieg o 2 metry, a i tak Jurij skoczył 237.5 metra (trzeci raz w ciągu jednego weekendu!). W ostatnim konkursie zachował się jak świnia, zabierając swojemu rodakowi Pero Prevcowi Kryształową Kulę i przekazując ją przyjacielowi. W Niemczech ogłoszono go za to bohaterem narodowym.

Nasze strony
Przyjaciele