Kill 'Em All

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Kill'Em All
Kill'em all.JPG
Okładka niepublikowanej reedycji australijskiej
Wykonawca Alcoholica
Wydany 25 lipca 1983
Nagrywany 10–27 maja 1983, Nowy Jork
Gatunek thrash metal, speed metal
Długość za krótki
Wytwórnia Megasiła Records, Elektra„
Producent Paul Curcio, Johny Zazula
Następny Album Ujeżdżając Błyskawicę
 

Kill'em All – wydana tylko w Japonii płyta z bootlegami i coverami zespołu metalowego Metallica.

[edytuj] Powstanie

Płyta powstała, gdy Dave Mustaine wyrzucił ze swojego zespołu Megadeth Jamesa Hetfielda, Larsa Ulricha i Cliffa Burtona po ostatnim koncercie trasy koncertowej We're on Tour, We Break Up… So What? w Hawanie. Powodem była ich notoryczna (w porównaniu z Mustaine'm) abstynencja. Przygnębieni tym koledzy postanowili założyć swój zespół. Pierwszym gitarzystą prowadzącym został chłopak do rozwożenia pizzy, ale szybko przeniósł się do Anthrax i zastąpił go okoliczny alfons Kirk Hammett. Niedługo potem wpuszczono ich do studia, musieli jednak nosić ochraniacze na butach i myć ręce przed każdym posiłkiem.

[edytuj] Problemy z tytułem

Początkowo album miał nazywać się „Metal Up Your Ass”, ale Ulrich uznał, że będzie się to kłócić z metroseksualnym wizerunkiem grupy z okresu Loada i Reloada, pies (w eufemistycznej wersji) bombki trzasnął, choinki nie stało. Zatem nalegał by nadać jej tytuł „I've skill'em all”, ale reszta zespołu uznała, że na temat lidera kłamać się nie powinno, a poza tym tytuł za mało mhroczny, więc w konspiracji (trwającej do dziś) zdecydowali skrócić jej tytuł o 4 początkowe litery (akurat nie chodziło o słowo „dupa”).

[edytuj] Utwory

  1. Hit the Lights – piosenka opowiada o przednim świetle w Polonezie Ulricha, które rozwalił mu jakiś dresiarz.
  2. The Four (W)hor(e)semen – kołwer hitu Megadeth The Mechanix (poruszony temat seksu), najtrudniejszy technicznie, bo oryginał grany jest przez Mustaine'a na orkiestrę smyczkową.
  3. Motorbreath – podróbka nigdy niepublikowanego utworu Motörhead.
  4. Jump in the Fire – 4 minuty ciszy…
  5. Anesthesia (Pulling Teeth) – słynne solo perkusyjne Jamesa Hetfielda. W tle można usłyszeć bardzo prosty riff basowy Cliffa Burtona, który tak naprawdę grany jest z plejbeku (Burton w trakcie nagrywania Kill 'Em All jadł kanapkę).
  6. Whiplash – piosenka traktująca o tym, co się dzieje, gdy ktoś za mocno przykłada się do gry na gitarze i robi sobie krzywdę.
  7. Phantom Lord – refleksje metalowców-aluminiowców nad tym, co będą robić w przerwach między nagrywaniem bądź chlaniem, gdy zepsuło się Atari.
  8. No Remorse – o tym, jak to bezlitosny potrafi być kac. James napisał na ten temat piosenkę po jednym z kolejnych wyjść z izby wytrzeźwień.
  9. Seek and Destroy – opowiada o tym, jak zaCenzura1.svgali chłopakom gnaty. Inni mówią, że nie bez przyczyny umieszczono tą piosenkę po wcześniejszej – jest to wierny zapis następnej myśli Hetfielda (jak traktować wszelką znienawidzoną kapslę oddzielająca go od alko, które bezustannie pojawia się na jego drodze i co zrobić, jeśli się takowe zabraknie pojawiać – Seek and Destroy!)
  10. Metal Militia – kolejna ballada, podobna do Hit the Lights, posiada 2-sekundową solówkę Kirka Hammetta graną na jego rzęsach.
  11. Am I Evil? – to pytanie Hetfield zadaje sobie w myślach przed zaśnięciem. Podobno nawet Mosad usłyszał, co Hetfield myśli o Żydach…
  12. Blitzkrieg – jedyny utwór na albumie, który nadaje się do seriali z Worms 4. Tu widać zamiłowanie zespołu do kultury i taktyki III Rzerzy.

[edytuj] Próby odgrzewania kotletów

  • W 1981 nie doszło do skutku wydanie limitowanej reedycji australijskiej, na której miały znaleźć się takie bonusy, jak Enter Sandman (o popularnej wtedy NRD-owskiej kreskówce), Frantic (o przygodach Romana P.) czy połówka Starogardzkiej, gdyż Hetfield wział ją na raz (i ustał!).
  • W 2001 szatański Slayer nagrał tribjutalbum dla Kill'em All, zatytułowany God Kills Us All, unikatowy głównie ze względu na całkowity brak zainteresowania dziełem Metalliki i rekordową ilość fucków pod adresem Boga.

[edytuj] Proces z Napsterem a popularność albumu

Na przełomie 1999 i 2000 Lars Ulrich wypowiedział wojnę rzeszy fanów na całym świecie po tym, jak na serwerach programu P2P Napster zamieszczono jego gacie z wyrytym tekstem jednego z utworów z Kill'em All:

No life 'til browar / We'll drink our asses off tonight / We've got Budweiser / What we want to drink is Lights / Well all Lights, yeah / When we start to drink / We never want to stop again / Drink the Lights!

Ulrich zaskarżył Napstera do Komisji Kontroli Gier i Zakładów, która uznała jego użytkowników winnymi ściągania gaci z naruszeniem praw autorskich i orzekła odszkodowanie na rzecz producenta piwa. Po tym wydarzeniu gwałtownie wzrosła sprzedaż albumu – Stadion Dziesięciolecia ogłosił nawet opchnięcie setnej kopii.

[edytuj] Koniec

Powszechnie wiadomo, że Metallica (tak jak wszystko) skończyła się właśnie na tej płycie, a później to już tylko komercha.


Nasze strony
Przyjaciele