Krzysztof Wyrzykowski i Tomasz Jaroński

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Disambug Ten artykuł dotyczy komentatora sportowego. Zobacz też hasła o innych osobach o tym imieniu.
Disambug Ten artykuł dotyczy komentatora sportowego. Zobacz też hasła o innych osobach o tym imieniu.

Jest Magdalena Gwizdoń. Poznałem ją po butach

Tomasz Jaroński o powyższej zawodniczce

Pchamy telewizory, pchamy! Pchamy! Pchamy!

Panowie o finiszującym na pierwszym miejscu Rafale Majce

Krzysztof Wyrzykowski i Tomasz Jaroński – wielcy guru komentatorstwa w stacji Eurosport. Zasadniczo komentują jedynie biathlon i kolarstwo i są wielkimi ekspertami w obu dziedzinach. Niemal zawsze komentują razem, przez co trudno ich odróżnić, gdyż obaj posiadają równy status komentatora.

[edytuj] Biathlon

Ich rozmowy podczas biegów przeszły już do historii i stały się kultowe. Amerykańscy naukowcy twierdzą, że taka para trafia się raz na milion. O biathlonie potrafią powiedzieć wszystko.

  • Schemat komentowania Krzysztofa Wyrzykowskiego i Tomasza Jarońskiego:
    • Etap 1: Przywitanie się
    • Etap 2: Opowiedzenie o historii miejsca biegu od czasów prehistorycznych do współczesnych oraz widoki na przyszłość
    • Etap 3: Obaj panowie opowiadają o swoich wzajemnych przygodach związanych a to ze spotkaniem z jakimś biatlonistą lub jakąś „prześliczną biatlonistką”.
    • Etap 4: Relacja z obozu polskich biatlonistów
    • Etap 5: Oczekiwanie na start biegu; opowiadanie biografii biatlonistów/biatlonistek widzianych na starcie.
    • Etap 6: Relacja ze strzelnicy; jeśli bieg panów to na razie nudno, bo nie strzela Tomasz Sikora; jeśli bieg pań, to zaczynają oceniać biatlonistki pod względem urody.
    • Etap 7: Pierwsze strzelanie: Jeżeli Sikora/Gwizdoń strzela bezbłędnie jeden z komentatorów wykrzykuje słynne: „Rach Ciach, Ciach!”; Jeśli błędne, komentatorzy wyrażają obawę o formę strzelecką naszych reprezentantów i życzą szczęścia w kolejnych biegach skreślając ich szanse na wstępie.
    • Etap 8: Ponieważ już po strzelaniu Polaka, komentatorzy zaczynają przytaczać biografie zawodników, bądź opowiadają śmieszne historie, które ich spotkały, lub podziwiają widoki.
    • Etap 9: Drugie strzelanie: Najpierw wyrażają nadzieję na dobre strzelanie potem -> Patrz pierwsze strzelanie
    • Etap 10: Jeżeli Sikora/Gwizdoń w czołówce, ekscytują się i krzyczą: „Dalej panie Tomaszu/panno Magdaleno”! Jeżeli gdzieś dalej, podziwiają widoki i martwią się o formę reprezentantów lub śmieją się z własnych „błyskotliwych” dowcipów.
    • Etap 11: Jeżeli jest trzecie i czwarte strzelanie, wszystko jest mniej więcej podobnie, jeżeli nie ma, w zależności od zajmowanych miejsc przez Polaków, ekscytują się lub nie.
    • Etap 12: Łukasz Szczurek dobiega do strzelnicy, jeden z komentatorów informuje, że będzie biegał cztery karne rundy. Po czterech minutach informuje, że Szczurek jest ostatni lub przedostatni i wyprzedza tylko Oystina Slettemarka z Bezludnej Wyspy.
    • Etap 13: Sikora/Gwizdoń dobiega do mety. Radość lub rozpacz.
    • Etap 14: Powolne żegnanie się z widzami, zaznaczając, że nie chcą się żegnać.
    • Uwagi: Co jakiś czas wspominają o zawodnikach takich jak Ole Einar Bjoerndalen, Emil Hegle Svendsen lub Michael Greis. Poza tym w przypadkowych momentach, najczęściej wspominając o Sikorze, pozdrawiają całą jego rodzinę słowami: „Pozdrawiamy panią Danutę, Wodzisław Śląski, Radlin” i „całe Laliki trzymają kciuki, cieszy się Żywiec.” Popularnym tematem rozmów jest też należący do redaktora Wyrzykowskiego zeszyt A4, w którym zapisują wyniki zawodów. Lubią też snuć plan na temat tego, z kim porozmawiają w Ruhpolding.

[edytuj] Kolarstwo

Ulubione powiedzenia: „nie bójmy się tego powiedzieć”, „nie bójmy się słów”, „bardzo ładnie to wszystko opowiedziałeś”, „ciężko kręci...”, „strasznie jakiś zdenerwowany jest ten...”, „a ty dałbyś mi wygrać, gdybym jechał z tobą w takiej ucieczce?”, „zaraz wpadnie na niego ten kibic”, „miejsce Polaka podamy państwu jutro”.

  • Schemat komentowania:
    • Etap 1: Przywitanie się
    • Etap 2: Przedstawienie trasy kolejnego etapu wyścigu, najczęściej pada stwierdzenie że dziś mamy etap, na którym niewiele będzie się działo.
    • Etap 3: Przedstawienie aktualnej sytuacji na trasie typowego płaskiego etapu: „Ucieczka ma dużą przewagę nad peletonem, ale mocno kręci Włoch, może dojadą”[1].
    • Etap 4: Narzekanie na reklamy: „i znowu reklamy”, ewentualnie reklamy wchodzące w pół zdania, jak w „Cav...”. etap powtarza się tak co 10 minut.
    • Etap 5: Odcinek z cyklu anegdoty z prehistorii wyścigu, czyli opowieści o tym jak to np. w 1908 roku kolarz francuski wstąpił podczas etapu do baru i wyciągał go stamtąd jego menadżer.
    • Etap 6: Komentarz do aktualnej sytuacji w całym wyścigu: „Zupełnie się z tobą nie zgadzam”, „nie pierwszy raz zresztą”, „wcale mnie to nie dziwi”.
    • Etap 7: Tematy się wyczerpują, następuje podziwianie widoczków z helikoptera: „Tu jaki piękny zameczek, a tam krówka trawkę skubie zupełnie niezainteresowana wyścigiem.”; ew. trochę prywaty: „Moja córka nie ogląda naszych transmisji”.
    • Etap 8: Tematy już wyczerpane, zaczynają się więc wzajemne złośliwości: „Skąd wiesz? Dzwonił do ciebie dyrektor sportowy grupy CSC?”, „dlaczego korzystasz z moich notatek?”, „ukradłeś mi notatki”.
    • Etap 9: Typowanie:
      • – Kogo typujesz?
      • – Ja typuję Cavendisha, a Ty?
      • – Ja... Ja też typuję Cavendisha, ale skoro Ty stawiasz na Cavendisha, to ja postawię na Farrara.
      • – A i tak wygra Rojas, na którego nikt nie stawia.
    • Etap 10: Tzw. emocjonująca końcówka: „I znowu wygrał Cavendish (Petacchi)”.
    • Etap 11: Tłumaczenie wywiadu z zawodnikami na mecie: Zawodnik powiedział 8 zdań, a typowe tłumaczenie to jestem zadowolony/cieszę się ze zwycięstwa, dziękuję kolegom z zespołu.
    • Etap 12: Komentarze do dekoracji na podium, czasem komentarz do całusów dziewczyn z podium oraz wzmianka o miejscowych notablach, którzy przyszli pogratulować.
    • Etap 13: Pożegnanie i zaproszenie na kolejny etap wyścigu.
    • Uwagi: Często pozdrawiają ludzi, o których rozmawiają, najczęściej Czesia Langa lub Maję Włoszczowską, czasem mają wątpliwości, czy można pozdrowić daną osobę, bo nie są pewni, czy jeszcze żyje.

[edytuj] Czy wiesz, że...

  • Większość osób oglądających zawody biathlonowe lub kolarskie robi to tylko ze względu na komentarz obu panów.

[edytuj] Złote myśli z Tour de France

  • Ale zobacz, Andy Schleck nie jest w ogóle podobny do swojego brata. – A ty jesteś podobny do swojego brata? – Nie wiem, ale serdecznie go pozdrawiam, o ile nie jest w pracy.
  • Odwróć tabelę i sprinter na czele.
  • A tu jakieś osobistości, na pewno narciarze. – A no tak, bo widać, że młodzi ludzie i sportowcy.
  • A te panie to mają jakieś takie fiu bździu na głowie – o fryzurach dziewcząt dających całusy na podium.
  • Nawet sympatyczny ten Frank Schleck. A pamiętam jakieś jego wypowiedzi z Giro, nie, przecież on chyba Giro nie ukończył, albo nie... co tam było?
  • Widzisz tutaj ten ładny zameczek? Chciałbym tam mieszkać. Najbardziej mi się podoba ten zwodzony most. Gdybyś chciał do mnie wpaść z niezapowiedzianą wizytą, to bym go zamknął i byś nie przyszedł.
  • We Francji takich miasteczek jak to są miliony... – Miliony? – Tak, 2-3 miliony.
  • Tu chyba granica jest z kamyczków usypana.
  • Tu nawet strzelnica i tor saneczkowy jest! Grzesio Pajda i Tomek Sikora by się ucieszyli. Pozdrawiamy ich! – I Grzesia i Tomka. – Obu ich pozdrawiamy.
  • O, a tu mamy piękny zamek. – Mnie się on nie podoba, taki jakiś.. – Myślę, że właścicielom byłoby smutno, że tak sądzisz. – Dobrze, „bardzo” mi się podoba.
  • Taki był okrzyk żartobliwy z samochodu technicznego, jak uciekał Ryszard Zapała, to wiesz co krzyczał trener? – „Kolarze trzymajcie się Zapały!”
  • O! Widzimy tutaj Amerykański cmentarzyk, wszystkie amerykańskie cmentarze są ładne.
  • Pchamy! Pchamy! Pchamy!
  • Kibicuje mu cała Polska… i Wielkopolska.. Dużopolska i Małopolska… i Przedpolska…. i Gabriela Zapolska.


Przypisy

  1. Zwykle nie dojeżdżają i na metę wpada cały peleton


Nasze strony
Przyjaciele