Legacy of Kings

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Legacy of Kings
Wykonawca Spadające Młotki
Wydany 28 września 1998
Nagrywany Studio Fretka-man
Gatunek power metal
Długość za krótki
Wytwórnia Wybuch Nuklearny Records
Producent Fredrik Nordström, Oscar Dronjak
Następny Album Zdrajca
Poprzedni Album Chwała wspaniałym
 

Legacy of Kings (Spadek królów) – drugi album Padających młotków opowiadający o królach Szwecji spadających niczym deszcz z nieba odziedziczeniu 100000 dolarów Zimbabwe po zmarłym królu. W utworach dominują charakterystyczne dla zespołu chórki.

[edytuj] Lista utworów

  1. Heeding the Call (Zważyć na kalorie telefon rozkazy) – opowiada o templariuszach wracających z pracy późno w nocy ulicami Sztokholmu, stale i posłusznie czekających na kalorie telefon rozkazy. Pojawia się tutaj charakterystyczne, wkurzające, długie ooooooooo na jednym wdechu ciągnące się przez ponad pół minuty.
  2. Legacy of Kings (Spadek królów) – o tym, jak króle Szwecji zaczęli padać z nieba Karol XII zostawił im w spadku 100000 dolarów Zimbabwe.
  3. Let the Hammer Fall (Spadaj, młotku) – zespół namawia słuchaczy do tego, by rzucali młotkami w przechodniów.
  4. Dreamland (Kraina snów) – Cans z powodu ostrej, nocnej imprezy zaspał, przez co nie zdążył na koncert. Chcąc się wytłumaczyć napisał ten utwór.
  5. Membrane Remember Yesterday (membrana pamiętaj, co było na wczorajszej imprezie) – wokalista był na takim kacu, że nie pamiętał niczego z wczorajszej imprezy (a wiecie, że była ostra).
  6. At the End of the Rainbow (Na koniec tęczy!) – skoczna piosenka w rytmie „My jesteśmy krasnoludki, hopsa sa, hopsa sa” opowiadająca o narodowcach szukających krańca tęczy na Placu Zbawiciela w Warszawie w celu jej spalenia.
  7. Back to Back (Plecy do tyłu) – zespół opowiada słuchaczom o tym, jak cofają się w rozwoju.
  8. Stronger Than All (Mocniejszy od Ali) – członkowie zespołu udali się na siłownię. Po kilku minutach ćwiczenia na rowerku zaczęli się czuć silniejsi od Muhammada Ali, więc postanowili pójść na ulice Sztokholmu i pozaczepiać jakichś dresów.
  9. Warriors of Faith (Wojownicy wiary) – W kupie siła, więc Spadające Młotki tak bardzo uwierzyli w swoje moce (zwłaszcza po opuszczeniu siłki), że poszli prosto na wielotysięczną armię kiboli. Jak to się skończyło?
  10. The Fallen One (Jeden gościu padł!) – Kiedy już uciekli przed większą grupą kiboli, zobaczyli inną, składającą się z kilku dzieciaków. Po długiej i męczącej bijatyce udało im się w końcu pokonać jednego, czym zaczęli się chwalić. Sami zostali jednak brutalnie pobici.

[edytuj] Twórcy

  • Joacim Cans – mniej lub bardziej różnorodne piski
  • Oscar Dronjak – gitary, chórki
  • Stefan Elmgren – gitary, w tym akustyk, też chórki
  • Magnus Rosén – bas i oczywiście chórki
  • Patrik Räfling – perkusja. Śpiewać nie kazano.
Nasze strony
Przyjaciele