FANDOM


Liczba zespolona – w matematyce liczba postaci a+bi, inaczej ABI. Czasem, dla zmylenia przeciwnika, zapisywana jako (d, b) gdzie d (odwrócone b) = a z wcześniejszego wzoru. Założyć przy tym trzeba, że $ i=\sqrt{-1} $, co oczywiście nie ma sensu na zdrowy rozsądek. Dlatego też i nazywana jest jednostką urojoną. Jedynym znanym zastosowaniem liczb zespolonych jest uproszczenie skali ocen w szkołach średnich, na przykład zamiast „1” uczeń może powiedzieć, że dostał 1+5i, czyli tak zwaną szóstkę zespoloną, którą można zapisać również jako 2+4i, jednakże wartość większa jest zawsze urojona, a nauczyciele nierozumiejący teorii nie zapisują jej w dziennikach. W celu usunięcia tej nieścisłości wprowadzono reformę oświaty i nową maturę.

Historia

Liczby zespolone wyznaczone zostały po raz pierwszy przez Pitagorasa, gdzie $ \sqrt{-1} $ miało oznaczać długość boku kwadratu o polu -1. Pitagoras wynalazł ją, gdyż właśnie taki obszar przegrał w karty z kumplem Sofoklesem i musiał jakoś to wytłumaczyć żonie. Źródła nic nie mówią o tym, na ile wymówka ta była skuteczna.

Przez wiele lat nie robiono z nimi nic ciekawego, a jedynie liczono. Dopiero w XIX wieku studenci z Francji postanowili zorganizować małą imprezę pod pretekstem nierównej walki z liczbami zespolonymi. Domagali się ich usunięcia, uznając że są one w ogóle nie są przydatne i tak naprawdę nie istnieją. Niestety ku udręce przyszłych matematyków protest przegrali.

Teorie

Liczba urojona $ i $ doczekała się pierwszych logicznych wzorów. Według polskich matematyków, liczba $ i=1 $. Jak? Oto wzór: $ 1^4=1 $ Proste, prawda? To dawno już odkryto. Teraz zaczynają się schody. Jeżeli $ {-1}=i^2 $, a $ (-1)^2=(-1)*(-1)=1 $ to w takim wypadku $ i^4=1 $. I tak dochodzimy do ostatecznego twierdzenia: $ 1^4=i^4=1 $. Czyli $ i=1 $ lub $ i=-1 $. Jasne?

Teoria nie została do końca potwierdzona, ponieważ naukowiec, który to odkrył, prawdopodobnie wcześniej studiował w praktyce teorię stożka.