Master of Reality

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Master of Reality
Master of Reality
Ot, egzystencjonalizm
Wykonawca Czarny Szałas
Wydany lipiec 1971 (i dlatego taki słoneczny i radosny)
Nagrywany 1971
Gatunek heavy metal
Długość zdecydowanie za krótko
Wytwórnia Ci od Królika Bugsa
Producent Rodger Bain
Następny Album Rozdz. 4
Poprzedni Album Paranoik
 
Master of Reality (1971) – Trzecia płyta Black Sabbath. Poprzednie dwa albumy ugruntowały pozycję zespołu jako guru satanistycznego rocka[1], co nie spodobało się Geezerowi, który akurat w tamtym momencie swojego życia postanowił kierować się zasadami tego poradnika. W związku z tym, że Geezer był jedynym członkiem zespołu, który w owym czasie potrafił napisać w miarę składny wierszyk, teksty ociekają chrześcijańską miłością bliźniego. Na przykład nazwa płyty odnosi się do ciepłych słów jakimi Osbourne zwracał się fanów na koncertach, gdyż jak wiadomo, co prawdziwe to z serca.

[edytuj] Lista utworów

  1. Sweet Leaf – ukryta prośba uczestników Marszu Wyzwolenia konopi.
  2. After Forever – tu dla odmiany nowy, lepszy Geezer realizuje się w pełni. Manifestuje swoje poglądy przy zastosowaniu pytań natury egzystencjalnej i religijnej, które mają prowadzić do rewitalizacji nihilistycznej percepcji realizmu, z pominięciem jego aberracji, ale nie odrzucając indywidualistycznej dążności jednostki do autodestrukcji i konformistycznego przez to jego postrzegania.
  3. Embryo – krótki utwór instrumentalny służący temu, żeby co bardziej tępi fani mieli czas na pozbieranie się po wcześniejszym.
  4. Children of the Grave – piosenka o miłości bliźniego i jednocześnie protest przeciwko rozwijaniu bomb atomowych.
  5. Orchid – kolejny utwór instrumentalny, żeby się nikomu mózg nie przegrzał.
  6. Lord of This World – piosenka mówi o tym, że ksiądz-spowiednik Geezera okazał się satanistą i ten przez pewien czas nieświadomie pompował rower dla Szatana.
  7. Solitude – utwór nihilistyczno-depresyjny o tym, że teraz ani Bóg ani Szatan nie kochają Geezera.
  8. Into the Void – o tym, że Ziemią rządzi układ na usługach Szatana, a program lotów kosmicznych USA służy wysłaniu wszystkich, którzy o tym wiedzą jako kolonistów na inną planetę[2].

[edytuj] Twórcy

Przypisy

  1. Ciekawe dlaczego?
  2. Nie śmiej się! Przecież to prawda!


Nasze strony
Przyjaciele