New Horizons

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
New Horizons (from Launch Press Kit)

NH w swojej pełnej krasie

New Horizons launch

NH żegna się z Ziemią na rakiecie Atlas V

New Horizons (po naszemu Nowe Horyzonty, lub w skrócie NH) – sonda kosmiczna agencji NASA, piąta z kolei sonda[1], która opuszcza nasz kochany Układ Słoneczny. Celem jej misji jest mały rekonesans Plutona i jego księżyców.

[edytuj] Budowa

NH z wyglądu przypomina graniastosłup trójkątny z salek matematycznych, tyle że jest powiększony. Kadłub o wymiarach 2110x2740x680 mm zbudowano z amelinium obłożonego złotą folią. Do jednego z boków przymocowano generator radioizotopowy, zawierający (sic!) pluton. Generator ten ma zapewniać stały dostęp prądu dla sondy. By móc przesyłać dane i odbierać komendy, dołożono 4 anteny (1 dużą, 1 mniejszą i 2 jeszcze mniejsze). Do korekcji lotu władowano 16 silniczków na hydrazynę[2]. Całkowita masa sondy wyniosła 478 kg.

[edytuj] Instrumenty naukowe

  • Ultraviolet Imaging Spectrometer (Alice)
  • Visible Imager and Imaging Spectrometer (Ralph)
  • Radio Science Experiment (REX)
  • Long Range Reconnaissance Imager (LORRI)
  • Solar Wind at Pluto (SWAP)
  • Pluto Energetic Particle Spectrometer Science Investigation (PEPSSI)[3]
  • Venetia Burney Student Dust Counter (VB-SDC)

[edytuj] Inne rzeczy władowane w sondę

Podobnie jak w Autostopowiczach, NASA umieściła w NH płytkę CD. Zapisano na niej nazwiska 435 000 osób, które przez Internet zgłaszały chęć wpisania swojej tożsamości na płytkę[4]. Ponadto udało im się zmieścić swoją flagę, kawałek samolotu SpaceShipOne[5] oraz urnę z marihuaną ze spopielonym ciałem odkrywcy Plutona, który był amerykańskim naukowcem.

[edytuj] Lot

New Horizons wystartował 19 stycznia 2006 roku o 20:00 naszego czasu z przylądka Canaveral na rakiecie Atlas V. Faza startu przebiegała tak:

  • Najpierw 5 pomocniczych rakietek na paliwo stałe wspomagało bazę rakiety przy włączonym silniku głównym na pół ciągu.
  • Po odłączeniu rakietek pomocniczych główny silnik RD-180[6] zasilany naftą i tlenem[7] wskoczył na pełny ciąg, że aż wypalił wszystko; przed wypaleniem odstrzelono jeszcze osłonę ładunku.
  • Następnie, tj. po odrzuceniu zbiornika z RD-180, do akcji wkroczył silnik RL-10[8] zasilany wodorem i tlenem, wykonując 2 zapłony: pierwszy do wejścia na orbitę, a drugi do wstępnego przyspieszenia, by sonda mogła opuścić pole grawitacyjne Ziemi.
  • Po skończonym drugim zapłonie od członu z RL-10, odstrzelono silnik na paliwo stałe Star-48 z podczepioną sondą NH. Silnik zapalił, ostatecznie przyspieszając sondę, by ta odfrunęła już na zawsze. Po wypaleniu wszelkiego paliwa, silnik odstrzelił od siebie sondę[9].

Sonda tak pruła w kosmosie, że w ciągu 9 godzin przekroczyła orbitę Księżyca, a w ciągu niecałych 3,5 miesiąca orbitę Marsa.

28 lutego 2007 sonda przefrunęła obok Jowisza, by móc jeszcze bardziej przyspieszyć, a także poopowiadała jego księżycom trochę sucharów.

Obecnie sonda jest gdzieś poza orbitą Urana i przekroczyła orbitę Neptuna w sierpniu 2014 roku. Do Plutona ma doleciała 13 lipca 2015 roku i wykonała dużo zdjęć, które gazety mogą pokazywać.

Przypisy

  1. Po Pionierze 10 i 11 oraz Autostopowiczach 1 i 2
  2. Wbrew pozorom nie jest to paliwo oparte na wodzie
  3. To nie znany wszystkim napój chłodzący, sorry Winnetou.
  4. Teraz szpanują przed wszystkimi certyfikatem potwierdzającym, że dowiedzą się o nich kosmici
  5. Dla nauczycieli: Tu nie ma błędu!
  6. Ruskiej produkcji
  7. Nie trzeba nadmieniać, że ciekłym
  8. Tym razem z USA
  9. Z tym urządzeniem wiąże się mały fakt, że doleciało do Jowisza tuż przed sondą


Nasze strony
Przyjaciele