Niemowlę

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ziomm.PNG

Współczesne niemowlę.

Niemowlę – ogólna nazwa człowieka w wieku od 1 do 12 miesięcy. Następnie niemowlęta nabywają zdolność mówienia[1] i przestają być niemowlętami, a wkraczają w etap poniemowlęcy, cały czas jednak będąc dziećmi. Czy to nie wspaniałe?

[edytuj] Cechy szczególne

Tetamamavoce.jpg

W Rosji radzieckiej to cycek ssie dziecko!

Nadal nie wytłumaczono ciekawej właściwości niemowląt: wkładają one do ust rzeczy całkowicie niejadalne, natomiast dużo trudniej sprawić, aby znalazło się tam właściwe dla ich wieku jedzenie np. soczek w butelce (błe) i przecier z marchewki (jeszcze bardziej błee). Niemowlęta prawdopodobnie też myślą, że te rzeczy są błe i próbują zjeść coś innego, ale nie wiedzą co jest jadalne. Całkiem możliwe jest też to, że niemowlę chce popełnić samobójstwo.

[edytuj] Funkcje

W większości przypadków funkcje niemowlęcia przełączają się samoistnie, co niezmiernie irytuje jego posiadaczy. Poszczególne zmiany funkcji są sygnalizowane dźwiękiem[2]:

  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Chce na dwór.
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Chce do domu
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Chce jeść.
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Chce pić
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Zrobiło siku
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Zrobiło kupę
  • Brak dźwięku – Zasnęło/Nie żyje
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – A jednak nie zasnęło.
  • Brak dźwięku – Tym razem zasnęło.
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Jeszcze nie zasnęło.
  • Brak dźwięku – Teraz, to już na bank zasnęło.
  • Donośny, przeraźliwy dźwięk – Zaraz mi od tego hałasu bębenki pękną
  • Cichy, ledwo słyszalny pisk – A nie mówiłem?

[edytuj] Odmiana słowa przez przypadki

[edytuj] Deklinacja tradycyjna

Prawdopodobnie także poloniści dostrzegli fenomen niemowląt obdarzając je charakterystyczną odmianą przez przypadki[3].

M. niemowlę, niemowlęta
D. niemowlęcia, niemowląt
C. niemowlęciu, niemowlętom
B. niemowlę, niemowlęta
N. niemowlęciem, niemowlętami
Msc. niemowlęciu, niemowlętach
W. niemowlę, niemowlęta

[edytuj] Deklinacja regularyzowana

Tradycyjny wzorzec został uznany przez niektórych desperatów (sami siebie nazywających reformatorami języka polskiego lub nową falą językoznawców) niezdolnych do pamięciowego opanowania kilku pierwszych stron słownika.

M. niemowlęto, niemowlęta
D. niemowlęta, niemowląt
C. niemowlętu, niemowlętom
B. niemowlęto, niemowlęta
N. niemowlętem, niemowlętami
Msc. niemowlęcie, niemowlętach
W. niemowlęto, niemowlęta

[edytuj] Deklinacja zgermanizowana

Po raz pierwszy została dokładnie opisana przez Steffena Möllera, według legend pierwszego Niemca, który nauczył się po polsku.

M. das Njemoflen, die Njemoflenta
D. des Njemoflentscha, der Njemoflont
C. dem Njemoflentschu, den Njemoflentom
B. das Njemoflen, die Njemoflenta

[edytuj] Deklinacja zwatykanizowana

Utworzona z poprzednich przez biuro papieskie Benedykta XVI.

M. njemoflen, njemoflenta
D. njemoflentscha, njemoflont
C. njemoflentschu, njemoflentom
B. njemoflen, njemoflenta
N. njemoflentschem, njemoflentamie
Msc. njemoflentschu, njemoflentah
W. njemoflen, njemoflenta

Przypisy

  1. I się zaczyna piekło...
  2. Z tego powodu niektórzy sądzą, iż niemowlęta mają wbudowany generator wysokich tonów działający w zakresie słyszalnym dla człowieka.
  3. Inni jednak mówią, że słusznie, bo odmienia się tak samo jak zwierzę... Aczkolwiek są to tylko osoby bardzo zrażone do kilkumiesięcznych dzieci.
Nasze strony
Przyjaciele