Olympique Lyon

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Olympique Lyonnais – powstały 3 sierpnia 1950 klub sportowy, ileśtamkrotny mistrz Francji i monopolista ostatnich lat pod tym względem na rynku. Tak naprawdę sekcja piłkarska jest tylko przykrywką i wszyscy piłkarze zajmują się wyrobem mydła w płynie.

Spis treści 1 Wąska kadra 1.1 Bramkarze 1.2 Obrońcy 1.3 Pomocnicy 1.4 Napastnicy

[edytuj] Wąska kadra

[edytuj] Bramkarze

• Hugo Lloris – pierwszy bramkarz, cwaniak. Dolega mu biegunka teraz zasuwa w sratletico. W wieku lat 11 przeszedł operacje usunięcia trzeciego sutka.
• Frédéric Roux – nieliczni spotkali go na treningu, ale wtedy zapomniał akurat korków a pozatym pierdoła

[edytuj] Obrońcy

• François Clerc – klubowy kleryk. W wolnych chwilach sprząta kible w szatni.
• Cris – kumpel Donia i Libera. Nocami razem z Grosso pędzi bimber w piwnicy.
• Patrick Müller – szwajcarski bütownik.
• Fabio Grosso – pomyleniec. Chce wyglądać jak Radzik.
• Sébastien Squillaci – nalezy do fan clubu Jožina z bažin. Płacą mu w bigosie.
• Jean-Alain Boumsong - rzucał bumerangiem na igrzyskach olimpijskich w 156r. p.n.e. Dorabia w fabryce korków do taniego wina.

[edytuj] Pomocnicy

• Mathieu Bodmer – gdy był mały uwielbiał szachy, od tego czasu nic się nie zmieniło i dlatego został piłkarzem.
• Kim Källström – tajemniczy Szwed który podobno jest wtyczką WSI w klubie. Podobno.
• Juninho Pernambucano – jakiekolwiek koneksje rodzinne między piłkarzem a Buką są całkowicie nieuzasadnione. Nie lubi zmieniać skarpetek.
• Hatem Ben Arfa – jak każdy rodowity Tunezyjczyk nie lubi produktów sojowych.
• Jeremy Toulalan - wpieprza chińskie zupki i nie myje zębów.

[edytuj] Napastnicy

• Fred – dostał się z łapanki, ale i tak nie ma z niego żadnego pożytku. Kiedy był mały, życie go doświadczyło - musiał gonić po fajki dla ojca do monopolowego.
• Abdul Kader Keita – rodowity wybrzeżokościosłoniańczyk.
• Lisandro Lopez – tak na prawdę to sam trener nie wie, kim on jest.