Partykuła

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Li czy no że, niech by nie.

Partykuła o sobie samej

Partykuła – nieodmienna część mowy, służąca zazwyczaj jako wstawka w zdaniu. Niesamodzielny, wpada w wypowiedź zupełnie nieproszony, czasem występuje z wykrzyknikiem jako partykułowykrzyknik[1].

[edytuj] Rodzaje partykuł

Partykuły wedle języka polskiego tak idą:

  • przecząca – przeczy jakiemukolwiek istnieniu, czasem nawet sobie samej (podwójne zaprzeczenie). Zwykle jest to nie, czasem też ani.
  • przypuszczająca – zakłada istnienie czegoś, w połączeniu z powyższą wyraża mocne zaprzeczenie (chyba nie). Może też odzwierciedlać troskę o stan naszego rozmówcy (chyba Cię poCenzura2 ło).
  • pytająca czy znasz-li takową?
  • rozkazująca – stosowane do zmuszania osób trzecich liczby pojedynczej do zrobienia czegoś (niech on to zrobi!).
  • twierdząca – coś w stylu tak, tak, lekarz kazał potakiwać.
  • wzmacniająca – wstawki na ż, np. -że, -żesz, no, -ż (nosz kurdeżesz).
  • życząca – taka pozostałość optatywu – oby.

Przypisy

  1. Wedle podziału części mowy niektórych językoznawców


Crystal a To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny językoznawstwa. Jeśli nie jesteś Ruskiem z bazarurozbuduj go.

Nasze strony