Partyzant

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Partyzant (powstaniec) – żołnierz walczący po stronie wolności, braterstwa i wyzwolenia[1]. Największy ich poczet posiada Polska, druga jest Francja, a trzecie jest Ju-Es-Ej. Eksperci uważają, że partyzanci stanowili 92,836% zabitych żołnierzy świata.

[edytuj] Wartość bojowa

Wartość bojową partyzantów można obliczyć ze wzoru:

(IB*SR)*IP=WB

gdzie:

  • WB – wartość bojowa (w trupach na sekundę)
  • IB – ilość broni (w sztukach)
  • SR – siła rażenia (w trupach na sekundę)
  • IP – ilość partyzantów (w sztukach)

na przykład wartość bojowa 1000 kosynierów wynosiła:

(1000*0,00012)*1000= 120

Średnia wartość bojowa polskich partyzantów wynosiła WB=0,026 t/s.

[edytuj] Nazewnictwo

Nazewnictwo tych oddziałów było różne w różnych krajach. I tak na przykład:

  • w USA – działacze niepodległościowi,
  • we Francji – rewolucjoniści,
  • u Kacapów – mendy (w ZSRR zdrajcy stanu robotniczo-chłopskiego),
  • u Szwabów – gnidy (biologicznie na to samo wychodzi).

[edytuj] Właściwości

W poszczególnych państwach powstańcy mają różne właściwości:

  • w Polsce – mało skuteczni, liczni i ponad miarę kreatywni
  • w USA – jest ich kupa, są prawie jak regularne wojsko i lubią rzucać herbatą do morza (na odległość)
  • we Francji – stanowili ok. 96% ludu, lubili burzyć budynki i gilotynować
  • w Japonii – w czasie walk przebywają w lesie, 50 lat po walkach – dalej siedzą w lesie
  • w Rosji – skuteczni, umią przejąć władzę i poruszać się po wodzie
  • w RPA – Murzyny z dzidami, lubią bić Niemców
  • w Starożytnym Rzymie – nie byli nawet ludźmi[2], a jednak prawie wygrali

[edytuj] Zastosowanie

Partyzanci na przestrzeni wieków służyli do:

  • walki o niepodległość,
  • zapewnienia rozrywki obcemu wojsku,
  • wysadzania mostów, szyn itepe,
  • wyłudzania od porządnych obywateli zapasów,
  • zamykania w obozach jenieckich,
  • jako ruchome tarcze do treningów obcych wojsk.

[edytuj] Występowanie

Środowiskiem naturalnym partyzantów są polskie lasy oraz szwabskie i kacapskie obozy jenieckie. Często pojawiali się w małych wsiach, żebrając o papu i kocyki. Zasiedlali też jaskinie.

[edytuj] Klasy

Partyzanci dzielą się na:

  • kosynierów – chłopi z kosą, mała wartość bojowa,
  • drągalierów – ludzie z drągami, też mała wartość bojowa,
  • ptaszników – myśliwi ze śrutówkami, umieli strzelać (jednak dość kiepsko),
  • piechotę powstańczą – mieli broń palną, zlikwidowani, bo zabijali za dużo wrogów,
  • żuławów śmierci – jak wyżej

[edytuj] Polska myśl techniczna

Jako że powstańcy polscy nie mieli dostępu do fabryk broni, tworzyli ją z tego, co mieli. Tak powstały:

  • kosowóz – już załadowana trumna na kółkach[3]; wystawały z niej kosy
  • działa drewniane – jak zwykłe, tylko strzelały ok. jeden raz, wysadzając przy tym obsługujących je ludzi.

Przypisy

  1. Żeby uwolnić się od jednego dyktatora, a dostać się pod rządy drugiego
  2. Niewolnik to nie człowiek
  3. Mieściła sześciu ludzi
Nasze strony
Przyjaciele