Poradnik:Jak nauczyć się języka watykańskiego

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Aby nauczyć się języka watykańskiego wypada znać jego genezę. Otóż jest on tak naprawdę odmianą języka polskiego, a jedyne czym się wyróżnia, to pisownia. Aby dowiedzieć się na jakiej zasadzie przygotowywać tekst w języku watykańskim i nauczyć się go czytać, usiądź wygodnie i postępuj zgodnie ze wskazówkami.

[edytuj] Kwestia nauki

Tak naprawdę, języka watykańskiego nie trzeba się uczyć, jeżeli zna się język polski, ponieważ jeden płynie z drugiego. Jedynym istotnym elementem, który wymaga poćwiczenia jest wymowa, która zasadniczo różni się od standardowej wymowy polskiej. Najlepszą metodą nauki jest powtarzanie ze słuchu od samego, wielkiego autora tego języka – Benedykta XVI i tą metodę pragniemy serdecznie polecić każdemu chętnemu do nauki czytelnikowi.

[edytuj] Przygotowanie

  • Otwórz dowolny edytor tekstu, który jest na tyle zaawansowany, że posiada opcję masowej zamiany znaków. Nie powinno być z tym większych problemów, ponieważ nawet prehistoryczny Notatnik posiada tą funkcję i można z niego w tym wypadku skorzystać.
  • Wpisz bądź wklej tekst, który chcesz przetłumaczyć na język watykański. Koniecznie musi być po polsku!
  • Zaznacz go w całości za pomocą myszki, shifta jeżeli wolisz szybsze rozwiązania, a w ostateczności kombinacji ctrl+a jeżeli jesteś cheaterem.
  • Otwórz konsolę Zamień. Jeżeli nie możesz jej znaleźć, wciśnij ctrl+h.
  • W międzyczasie możesz iść zrobić sobie herbatę, to nie przeszkodzi procesowi.
  • Teraz czas na najważniejsze. Wpisuj w odpowiednie miejsce znaki do zamiany, koniecznie w podanej poniżej kolejności! Po wpisaniu każdej pary klikaj na przycisk Zamień wszystko.
  • Kiedy już skończysz, możesz zamknąć konsolę zmian i cieszyć się wspaniałym tekstem napisanym w języku watykańskim. Pozostaje tylko ćwiczenie wymowy, które wymaga już nieco praktyki.

[edytuj] Znaki do zamiany:

  • zs
  • chh
  • szsch
  • rzsch
  • żsch
  • cztsch
  • ćtch
  • śch
  • wf
  • iy
  • jy
  • zs
  • łu
  • ąom
  • ęem
  • óu
  • ńn
  • cz
  • ajei
  • ojeu

[edytuj] Przykład

„Lytfo! Oytschysno moya! ty yestech yak sdrofye.
yle cyem tscheba cenytch, ten tylko syem dofye,
Kto cyem stracyu. Dsych pyemknochtch tfom f cauey osdobye
fydsem y opysuyem, bo temsknyem po tobye.

Panno chfyemta, co yasney bronysch tschemstohofy
y f Ostrey chfyecysch Bramye! Ty, co grud samkofy
Nofogrudsky ohranyasch s yego fyernym ludem!
yak mnye dsyecko do sdrofya pofrucyuach cudem
(Gdy od puatschomcey matky pod Tfoyom opyekem
Ofyarofany, martfom podnyosuem pofyekem
y saras moguem pyescho do Tfyh chfyomtyn progu
ychtch sa frucone schycye podsyemkofatch Bogu),
Tak nas pofrucysch cudem na Oytschysny uono.
Tymtschasem pschenoch moyem duschem utemsknyonom
Do tyh pagurkuf lechnyh, do tyh uomk syelonyh,
scheroko nad buemkytnym Nyemnem roscyomgnyonyh;
Do tyh pul malofanyh sboschem rosmaytem,
fysuacanyh pschenycom, posrebschanyh schytem;
Gdsye burschtynofy chfyeschop, gryka yak chnyeg byaua,
Gdsye panyenskym rumyencem dsyemcyelyna paua,
A fschystko pschepasane, yakby fstemgom, myedsom
syelonom, na nyey s schadka cyhe grusche syedsom.”

Nasze strony
Przyjaciele