Robert Mateja
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
| Niesamowity skok w Planicy |
| Nic nie widzisz? Zainstaluj flasha. |
Robert Mateja! Nasza na medal nadzieja!
Kibice na forach Onetu
Robert Mateja (ur. 5 października 1974 roku w Zakopanem) – były polski skoczek narciarski, który przez całą karierę wykazywał swoje nadprzyrodzone zdolności, między innymi najsłynniejszą – latanie w tył. Stwierdził jednak, że od tyłu to nie po Bożemu, ale na nic mu to stwierdzenie, gdyż chłopak się już przyzwyczaił.
Wielki specjalista od oddawania (najkrótszych) skoków w narciarskim Pucharze Świata, gdzie zwykle zajmował wysokie, ostatnie miejsce. Jego wyczyn na mamuciej skoczni Kulm, ustane 90 metrów, jest niepobity do dziś.
Spis treści |
[edytuj] Kariera
Swoją karierę sportową zaczynał skacząc na jabłuszku zjazdowym. Przez lata, za pomocą spożywanych eliksirów, wypracował sobie roztrzęsione ręce. Dziś, wykonując nimi szybkie i niekontrolowane ruchy, opracował własny styl skakania.
Pasmo sukcesów sportowych Roberta Matei wywołało w Polsce „bóm” na skoki narciarskie. W czasach jego największej popularności, telewizyjne relacje z konkursów skoków oglądało ponad 90% obywateli naszego kraju. Pozostałe 10% słuchało zaś transmisji radiowych w Radiu, Którego Nazwy Nie Wolno Wymawiać, które w czasie transmisji zmieniało nazwę na Radio Mateja.
Za największy sukces w karierze Roberta uważa się skok w 2001 roku na skoczni w Czechach, gdzie jako pierwszy Polak skoczył dalej niż 200 metrów (w czasie lotu zaczepił się o lotnię, która akurat wtedy tamtędy przelatywała).
W 2007 roku Robert zaliczył start w Mistrzostwach Świata w Sapporo, gdzie oddał dwa równe skoki. Na bulę. Poprowadziły one polską ekipę do utraty medalu w konkursie drużynowym na dużej skoczni. Wtedy to Robert uzyskał łącznie mniejszą odległość, niż kompan z drużyny, Adam Małysz, w zawodach na skoczni normalnej. Po konkursie przez Internet przetoczyła się burza pochwał dla skoczka, wzywających go do dalszych, podobnego typu, sukcesów.
Zakończył karierę w 2008 roku, rozsiewając falę płaczu na cały skruszony naród. Zajął się trenowaniem młodych zawodników. Nie oznacza to, że rozstał się ze skakaniem – planuje zostać przedskoczkiem, by chociaż raz wejść na skocznię więcej niż jeden raz.
[edytuj] Styl
Popularny „styl M” został zapoczątkowany i stopniowo rozwijany przez Roberta. Wedle jego ideologii, by skoczyć dobrze, nie trzeba polecieć daleko. Co więcej, nie trzeba polecieć dalej niż na bulę.
Wielu, zarówno polskich, jak i egzotycznych skoczków, lubi „styl M”. Według nieoficjalnych, podmienionych i nieaktualnych źródeł, odbyły się mistrzostwa w naśladowaniu fasonu Roberta, sam zainteresowany pozwolił wygrać kadrom Chin i Rumunii.
[edytuj] Ciekawostki
- Robert, jako jedyny człowiek w historii ludzkości, doprowadził jednocześnie 39 milionów Polaków do śmiechu.
- Na pewno nie jest ojcem dziecka Anety K.. Nie potrafi przelecieć nawet buli.
- Eddie „Orzeł” Edwards publicznie nazwał go swoim następcą.
- Kilka razy pokonał granicę 100 metrów (na skoczni mamuciej).
- Podczas Mistrzostw Polski 2007 przegrał z 13-latkiem.
- Opatentował wiatrak symulujący ruchy jego rąk podczas skoku.
- Po Mistrzostwach Świata w Sapporo został bohaterem narodowym Japonii, której kadra, dzięki jego wspaniałym skokom wyprzedziła reprezentację Polski i zdobyła medal.
- Robert potrafi doskoczyć do miejsca, gdzie odległość jeszcze nie jest mierzona.
[edytuj] Znani o Robercie
Dwa skoki to nie jest specjalność Roberta Matei.
Jak inni zawodnicy nie zepsują skoku to Robert może pozostać na tym dziewiętnastym miejscu. On się tam dobrze czuje.
Miejmy nadzieję, że nie będzie służył do przecierania torów.
Trzymajmy kciuki za Mateję, tak pięknie wygląda...
Leć, Robert, leć... No nie zaleciał za daleko.
Robert Mateja. Ruszył... Źle wyszedł z progu, nerwowo i krótko... Wyraźnie zbyt się spiął...
Stanisław Snopek
[edytuj] Pseudonimy
Wierni kibice Matei, jako wdzięczność za udaną karierę sportową, wymyślili dla niego wiele sympatycznych pseudonimów, wśród których znalazły się:
- As Przestworzy
- Aviator
- Betonowy Bucik
- Buli
- Bulion
- Buliwer
- Bulmistrz
- Bulterier
- Cesarz Buli
- Człowiek z Żelaza
- Duma Newtona
- Ikar
- Kapitan Grawitacja
- Kiwi Nielot
- Kowadło
- Mameja
- Pingwin
- Polski Młot
- Red Bulla
- Robula
- Trzęsibut
- The Eagle
- Struś
- Piskle
- taBULLArasa
[edytuj] Galeria
Austria: Wolfgang Loitzl • Thomas Morgenstern
Czechy: Jakub Janda
Finlandia: Matti Hautamäki
Francja: Vincent Descombes Sevoie
Japonia: Daiki Ito
Kazachstan: Radik Żaparow
Korea: Heung-Chul Choi
Niemcy: Alexander Herr • Martin Schmitt • Georg Späth
Norwegia: Lars Bystøl •Anders Jacobsen • Bjørn Einar Romøren
Polska: Stefan Hula • Adam Małysz • Wojciech Skupień
Szwajcaria: Simon Ammann
Polska: Marcin Bachleda
Japonia: Takanobu Okabe
Słowenia: Robert Kranjec
Bułgaria: Petar Fartunov
Czechy: Jan Mazoch
Finlandia: Ville Larinto
Francja: Pierre Emanuel Robe
Japonia: Kenshiro Ito
Polska: Daniel Bachleda • Tomasz Pochwała • Tomisław Tajner
Rumunia: Andrei Balazs
Słowenia: Primož Roglić • Rok Urbanc
Turcja: Bariş Demirci
Węgry: Dénes Pungor
Włochy: Andrea Morassi
Austria: Andreas Goldberger • Reinhard Schwarzenberger
Finlandia: Janne Ahonen
Gruzja: Kachaber Cakadze
Holandia: Jermo Ribbers
Niemcy: Sven Hannawald • Alexander Herr • Frank Löffler
Norwegia: Morten Solem
Polska: Robert Mateja
Rumunia: Andrei-Iancu Tambaloiu
Słowacja: Martin Mesík
Szwajcaria: Guido Landert
Szwecja: Jan Boklöv
Wielka Brytania: Eddie Edwards • Glynn Pedersen



