San Escobar

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ludowo-Demokratyczna Republika Świętego Escobara
San Escobar.svg San Escobar2.png
Flaga Godło
Stolica Santo Subito
Prezydent Leôncio Almeida
Premier Pułkownik Jose Arcadio Morales
Symbole plaża Esperal i tor wyścigowy Tortilla
Dewiza Libertad, Progreso y Pueblo
Hymn Słodki Presidente Pauliny Młynarskiej i Julii Chmielnik
Ludność 360 tys. Escobarczyków
Ustrój demokracja
Religia katolicyzm
Waluta pablo escobarskie
 
Wałęsa Kaczyński.jpg

Jedno z rzadkich zdjęć przedstawiających Pabla Escobara z Lechem Wałęsą, 1990

Jose Arcadio Morales.jpg

Premier San Escobar, Jose Arcadio Morales

San Escobar mapa.png

Mapa państwa

San Escobar (pełna nazwa Ludowo-Demokratyczna Republika Świętego Escobara, hiszp. República Popular Democrática de San Escobar) – państwo położone w Ameryce Północnej. Ogłosiło niepodległość 10 stycznia 2017 roku. Jako pierwsza jego suwerenność uznała Polska – dziś największy sojusznik tego latynoskiego państwa. To właśnie Witold Waszczykowski dumnie oznajmił, że na mapie pojawił się San Escobar.

Jego stolicą jest malownicze miasto Santo Subito.

Kraj ten znajduje się w stanie wojny z Saint Kitts i Nevis. Prezydent SKiN miał czelność powiedzieć, że Waszczykowski miał na myśli jego wyspę. San Escobar uznał to za prowokację, na którą odpowie wojną.

Polskim ambasadorem w San Escobar jest znany polski biznesmen Stefan Siarzewski, a konsulem Krzysztof Wąski.

[edytuj] Historia

Początkowo była to hiszpańska kolonia San Witoldos, ale w 1990 roku prawo do wyspy wykupił Pablo Escobar. W tym samym roku prezydent kraju spotkał się z Lechem Wałęsą. Niestety, polityka zagraniczna Aleksandra Kwaśniewskiego nie objęła walki o niepodległość San Escobar. Kraj uzyskał niepodległość 10 stycznia 2017 roku, po tajnym spotkaniu Witolda Waszczykowskiego z kończącym kadencję Obamą.

11 stycznia 2017 roku San Escobar został członkiem ONZ. W tym samym dniu poparł kandydaturę Polski do Rady Bezpieczeństwa. Państwo obiecało także uruchomić loty z lotniska Chopina (a w przyszłości także z Radomia) do San Escobar, jak i nawiązać współpracę z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim w Lublinie i Wyższą Szkołą Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. W planie jest także dwustronne zniesienie wiz pomiędzy państwami.

12 stycznia Pablo Escobar dobrowolnie oddał władzę w ręce Leôncio Almeidy.

14 stycznia San Escobar zaoferował Polsce nowoczesne śmigłowce wojskowe Desperados, wyposażone w rakiety Jalapeno. W tym samym dniu Paulina Młynarska wydała singel Słodki Presidente. Tytułowa piosenka mówi o przyjaźni pomiędzy narodami. Minister Zeta Jones poinformowała, że San Escobar postara się o miejsce Europejskiej Unii Nadawców, by móc wystawić swojego reprezentanta w Konkursie Piosenki Eurowizji i by móc przyznać 12 punktów reprezentantowi Polski.

15 stycznia San Escobar włączył się w zbiórkę pieniędzy w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W specjalnym orędziu wyemitowanym o godzinie 8 czasu lokalnego prezydent Leôncio Almeida nawiązał do słynnej wypowiedzi Jurka Owsiaka: Dzielny naród San Escobar wspiera przyjaciół z Polski. Ty też możesz! WOŚP gra na całym świecie i o jeden kraj dalej!. Para prezydencka wystawiła paczkę kawy, którą wylicytowano za 610 zł.

[edytuj] Geografia

San Escobar to kraj położony na wyżynach. Najważniejsze szczyty górskie to: Hasta la Vista (4163 m n.p.m.), Waszczykowski (2017 m n.p.m.), Monte Christo (1907 m n.p.m.), Grande Fugofuerte (1811 m n.p.m.), Invitro (1695 m n.p.m.), Pica Chu (1320 m n.p.m.), Di Caprio (1026 m n.p.m.). Największą wyspą jest La Isla Bonita, na której co roku koncertuje Madonna.

[edytuj] Główne miasta i miejscowości

  • Santo Subito – stolica.
  • Al Pacino – miasteczko położone w płaskowyżu De Niro, znane miasto turystyczne, nazywane Krakowem Ameryki.
  • Audiovideo – ośrodek filmowy, escobarski Hollywood.
  • Aviomarin – główny port przeładunkowy w San Escobar.
  • Calidad – punkt wypadowy na Hasta La Vista; w miasteczku także muzeum C. DecoMorreno.
  • Cebularasa – inne ważne skupisko Polonii.
  • Ciudad Polaca – największe skupisko Polonii, nadmorski kurort.
  • De Mono – miejscowość znana z lokalnego festiwalu muzycznego Voco de Polonio.
  • En Domondo – nieduża miejscowość pod Santo Subito z lotniskiem obsługującym połączenia krajowe i międzynarodowe.
  • Esperal – największe centrum turystyczne San Escobar.
  • Las Dudas – miasto produkujące wysokiej jakości długopisy.
  • Los Besos – największy ośrodek produkujący parówki, największy sponsor programu Kuchenne rewolucje.
  • Los Cremos de La Va do Vice – ulubiona miejscowość Jana Pawła II.
  • Los Vipleros – mała wioska będąca swego czasu ośrodkiem nieudanego kapitalistycznego buntu organizowanego przez partię CORVIN.
  • Porto Zorro – miasto położone na wyspie La Isla Bonita.
  • Primavera – nazywany escobarskim Ciechocinkiem – to właśnie tutaj produkuje się zdrowotne wody mineralne.
  • Pueblo Piernico – miasto partnerskie Torunia.
  • Puerto Tico – opustoszała miejscowość z zamkniętą fabryką samochodów osobowych.
  • San Antonio de Maciero – miasteczko otoczone brzozowym lasem.
  • San Mario – miejscowość znana z plantacji grzybów halucynogennych o niezwykłej mocy.
  • San Do Miere – miejscowość reklamowana przez Artura Żmijewskiego.
  • San Ok – miejscowość słynąca z latarni Asereje.
  • Santo Domestos – miasto znane z rozwiniętego przemysłu chemicznego, najbardziej zanieczyszczone miejsce w kraju.
  • San Epid – główny ośrodek walki z zanieczyszczeniem, znienawidzony przez Santo Domestos.
  • Vina Tusca – miasto znane z wyrobu lokalnych win.
  • Pueblo Piso de Novo Grocco – miasto znane przede wszystkim jako siedziba partii, której przywódca uważa się za zbawiciela San Escobar.

[edytuj] Gospodarka

Odkrywca San Escobar.jpg

Odkrywca San Escobar

Kraj utrzymuje się głównie z turystyki. Największą popularnością cieszą się: Playa Esperal, Playa los Paravanos (co roku na tej plaży organizowany jest San Escobar Festival de Paravanos, na którym okoliczni twórcy prezentują tradycyjne haftowane parawany plażowe), Playa Los Blondas Carinas, tor wyścigowy Tortilla oraz stolica Santo Subito. Przed uzyskaniem niepodległości głównym źródłem dochodów i towarem eksportowym San Escobar była kokaina, jednak dzięki współpracy z polskimi władzami udało się zmienić tę sytuację – dziś największe dochody przynosi turystyka. Najwięcej turystów przyjeżdża z Polski, która ma bezpośredni transport z Warszawy do Santo Subito; nie muszą oni ubiegać się o wizy. San Escobar cieszy się rozwiniętą siecią transportową. Jako pierwszy kraj na świecie postawił linię tramwajową łączącą Santo Subito z Warszawą. Państwo zajmuje pierwsze miejsce pod względem liczby wyprodukowanych długopisów. Znaną markę Presidente stworzyła państwa firma należąca do miasta Las Dudas. Duże znaczenie ma także ośrodek przemysłowy La Zona Económica Especial: El Mor d'Or.

[edytuj] Prawa człowieka

Według Amnesty International San Escobar przestrzega praw człowieka. Dużo kontrowersji wzbudziło łamanie praw więźniów. Jak się okazało, w miejscowości El Klevko przetrzymywani są polscy terroryści, odpowiedzialni za nieudaną próbę odbicia Sejmu pod koniec grudnia 2016 roku. Niektórzy światowi przywódcy (z Angelą Merkel na czele) krytykują sposób traktowania więźniów; według kanclerz Niemiec osadzeni muszą produkować narkotyki dla prezydenta kraju. Według WikiLeaks, Ryszard Petru i Joanna Schmidt nie polecieli na Maderę, tylko do obozu pracy w San Escobar w celu odbycia kary. Przed ogłoszeniem niepodległości na terytorium San Escobar istniało niewolnictwo, jednak 10 stycznia 2017 zostało ostatecznie zniesione dekretem prezydenta Pablo Escobara.

[edytuj] Znani mieszkańcy

  • Pablo Escobar – były prezydent kraju;
  • Leôncio Almeida – obecny prezydent;
  • Pułkownik Jose Arcadio Morales – znany wojskowy, który brał udział w wojnie o niepodległość. Obecnie premier i minister obrony kraju, który za największych Polaków uznaje Waszczykowskiego i Pazurę;
  • Cacao DecoMorreno – escobarski pisarz, autor bestselleru Najwyższa jakość, założyciel sieci księgarni Los Empicos de San Escobar.
  • Donaldo Tuzco – znany producent napojów alkoholowych Vina Tuzca;
  • Subcomandante Marcos – szef escobarskiej policji;
  • Zeta Jones – escobarska aktorka, reprezentantka państwa w Hollywood, minister kultury;
  • Daewoo Lanos – minister infrastruktury i transportu San Escobar;
  • João Paco Morales – kapitan reprezentacji piłkarskiej San Escobar;
  • Cardinalen Voytyla – minister ds. żłobków i przedszkoli.

[edytuj] Stan wojsk

  • 300 żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej;
  • 20 polskich śmigłowców;
  • 5 okrętów Gawron;
  • kiść bananów;
  • Matka Boska Częstochowska (prezent od Jarosława Kaczyńskiego);
  • generał Bartłomiej Misiewicz, który do końca roku będzie sprawować opiekę nad wysepką.

Do końca roku San Escobar powiększy swoją armię, aby móc odpowiedzieć na wrogie działania Saint Kitts i Nevis.

[edytuj] Święta

[edytuj] Ciekawostki

  • San Escobar ubiega się o członkostwo w Unii Europejskiej. Mają już jeden głos poparcia[1].
  • Na banknocie 10 pablos escobarskich na awersie banknotu znajduje się polski przywódca, a na rewersie widać kaczkę.
  • Wojciech Cejrowski niedługo wybiera się do San Escobaru. Oczywiście boso.
  • San Escobar wykupił licencję od Polaków na serial Miodowe lata. U nich Karol Krawczyk będzie jeździł na linii tramwajowej łączącej Santo Subito z Warszawą.
  • Premier San Escobaru niedawno był w Polsce, a dokładniej w Łodzi, żeby zobaczyć piękny dworzec kolejowy Łódź Fabryczna. Zareagował słowami Łódź kuCenzura2.svg. Ostatnio był w Łodzi w 1999 roku, żeby zwiedzić także dworzec kolejowy, tylko o innej nazwie, Łódź Kaliska. Po wyjściu z dworca zareagował tak samo jak 18 lat później.
  • Jedynym Polakiem, który wie, gdzie leży San Escobar na mapie, jest Witold Waszczykowski.
  • Palma na rondzie de Gaulle’a w Warszawie jest darem przyjaźni Polsko-San Escobarskiej.

Medal.png

Przypisy

  1. Oczywiście od Polski.
Nasze strony
Przyjaciele