Slade

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Noddy Holder - Slade - 1973.jpg

Noddy Holder i Dave Hill pomylili koncert zespołu Slade z balem przebierańców (1973)

Mama, weer all crazee now!

Noddy Holder, były wokalista Slade, informuje analfabetycznie matkę o swoim i naszym szaleństwie

Look wot you dun!

Po raz kolejny Noddy Holder, tym razem analfabetycznie proszący nas, abyśmy popatrzyli, co zrobiliśmy

Sladeangielski zespół glam rockowy założony w 1966[1] w Wolverhampton, który był popularny początkiem lat 70. XX wieku. Charakterystyczne dla zespołu było między innymi: głośne pianie wokalisty i gitarzysty – Noddy'ego Holdera – które brzmiało jak uszkodzony rozrusznik od Jelcza; śmieszny, glam rockowy ubiór członków zespołu; i literówki specjalnie wciśnięte w tytuły piosenek, na przykład w tytułach piosenek „Mama Weer All Crazee Now” (Mama We're All Crazy Now; pol. Mamo, wszyscy jesteśmy już szaleni) czy „Coz I Luv You” ('Cause I Love You, pol. Bo Ja Cię Kocham[2]).

[edytuj] Członkowie

[edytuj] Obecny skład

  • Dave Hill – jeden z założycieli zespołu oraz obecny gitarzysta, wokalista oraz basista. Ciekawe, jak robi te wszystkie rzeczy w tym samym czasie;
  • Don Powell – również założyciel zespołu, wierny jego pałkarz od samego początku;
  • John Berry – basista, wokalista oraz skrzypek, gra w zespole od 2003 roku;
  • Mal McNultywokalista oraz gitarzysta, gra w zespole od 2005 roku.

[edytuj] Byli członkowie

  • Noddy Holder – były oraz jedyny słuszny wokalista zespołu, który ubierał się jak w pościel i śpiewał jakby miał żabę w gardle;
  • Jim Lea – basista, wokalista, klawiszowiec, oraz skrzypek – ciekawe ile miał rąk, żeby tyle grać w tym samym czasie;
  • Steve Whalley – wokalista oraz gitarzysta aktywny w latach dziewięćdziesiątych i początkiem XXI wieku;
  • Steve Makin – gitarzysta aktywny w latach dziewięćdziesiątych;
  • Craig Fenney – basista, również aktywny w latach dziewięćdziesiątych;
  • Trevor Holliday – kolejny basista zespołu. Jego nazwisko po usunięciu jednej literki brzmiałoby jak słowo holiday, czyli wakacje;
  • Dave Glover – i następny basista, który w zespole grał krótko, bo jedynie trzy lata.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Albumy studyjne

  • Beginnings (Początki; jako Ambrose Slade, 1969) – kiedy chłopaki grali jeszcze rock progresywny pod inną nazwą;
  • Play It Loud (Graj Głośniej, 1970) – pierwszy album pod nazwą Slade, lecz nie osiągnął większych sukcesów;
  • Slayed? (Zmasakrowany?; 1972) – pierwszy album, który osiągnął komercyjny sukces na całym świecie;
  • Old New Borrowed and Blue (Stary Nowy Pożyczony i Niebieski, 1974) – hit za hitem, certyfikowane złoto;
  • Slade in Flame (Slade W Płomieniach; 1974) – tym razem soundtrack do filmu o sukcesie zespołu;
  • Nobody's Fools (Niczyi Głupcy, 1976) – pierwszy album zespołu, który nie osiągnął pierwszej dziesiątki;
  • Whatever Happened to Slade (Co Się Stało ze Slade?; 1977) – tu już popularność zespołu spadała po takiej całości, aż sami się nad tym zastanawiali;
  • Return to Base (Wracaj Do Gimbazy; 1979) – koniec z glam rockowym brzmieniem, może im się polepszy. Nie? Okej. Lecimy dalej;
  • We'll Bring the House Down (Rozwalimy Ci Dom; 1981) – wreszcie jakiś sukces, ale pierwszej dziesiątki nie ma. Przynajmniej jest 25. miejsce;
  • Till Deaf Do Us Part (Dopóki Nie Będziemy Głusi; 1981) – album z zakazaną okładką z gwoździem w uchu;
  • The Amazing Kamikaze Syndrome (Niesamowity Syndrom Downa Kamikaze; 1983) – coś o samobójcach i o samolotach;
  • Rogues Gallery (Galeria Łobuzów; 1985) – wygląda na to, że Slade znowu umarło i nikt ich już nie słucha;
  • Crackers: The Christmas Party Album (Krakersy: Album Bożonarodzeniowy; 1985) – chłopaki pomyśleli, że śpiewanie kolęd jest naprawdę rockowe;
  • You Boyz Make Big Noize (Chłopcy Lubią Hałasować; 1987) – ostatni album studyjny prawdziwego Slade. Gdzie oni się podziali?;
  • Keep On Rockin (Dalej Gramy Rocka; jako Slade II, 1994) – już bez Noddy'ego Holdera – tu śpiewa Dave Hill.

[edytuj] Albumy koncertowe

  • Slade Alive! (Slade Są Żywi!; 1972) – pierwsza płyta koncertowa Slade, a co za tym idzie, najchętniej kupowana;
  • Slade Alive, Vol. 2 (Slade Są Żywi, część 2; 1978) – druga część pierwszej płyty koncertowej;
  • Slade on Stage (Slade Na Scenie; 1982) – znowu kontynuacja poprzednich płyt, jakby nie mogli tego wydać wszystkiego razem;
  • Slade Alive! - The Live Anthology (Slade Są Żywi! - Antologia koncertowa; 2006) – a jednak mogli.

[edytuj] Albumy kompilacyjne

  • Coz I Luv You (Bo Jo Ciem Koham; 1972) – pierwszy raz ukazuje się charakterystyczny zbiór literówek;
  • Sladest (Najbardziej Slade-owe; 1973) – album, który ukazał się u szczytu ich kariery i zebrał wszystkie ich hity w kupę;
  • Slade Smashes! (Slade Rozbija; 1980) – mogło się też nazywać „Slade Dobija”, bo akurat wtedy, kiedy wydano ten album, Slade się opieCenzura2.svglało;
  • Slades Greatz (Najleprze Pjozenki Slejd; 1984) – to samo co wcześniejsze płyty kompilacyjne, tylko utwory inaczej dobrane;
  • Wall of Hits (Mur Hitów; 1991) – płyta, z której dumny byłby Donald Trump, zważając na tytuł albumu;
  • Feel the Noize – Greatest Hits (Poczój Chałas – Największe Hity; 1997) – pierwsza płyta kompilacyjna wydana po oficjalnym końcu prawdziwego Slade;
  • The Very Best of Slade (Najlepsiejsze Hity Slade; 2005) – kolejny album kompilacyjny, może kilka innych kawałków się odnalazło;
  • The Slade Box (Pudełko Slade; 2006) – najwyraźniej album kompilacyjny Slade sprzedawany wraz z pudełkiem;
  • B-Sides (Strony B; 2007) – kolekcja piosenek, które zalegały na stronie B płyty winylowej, podczas gdy na stronie A był często odtwarzany hit;
  • Merry Xmas Everybody: Party Hits (Wesołych Świąt: Hity Imprezowe; 2009) – kolejna kolekcja piosenek świątecznych, bo czemu nie? Tym razem wydane jako płyta kompilacyjna, żeby nie marnować studia na kolędy.

Przypisy

  1. A wy myśleliście, że AC/DC to dziadki
  2. Nie, to nie górolsko-norweski hit zespołu De Press, tamto to było Bo Jo Cię Kochom – w sumie też z literówkami
Nasze strony
Przyjaciele