St. Anger

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Frantic – głęboka analiza
stanu umysłu zegarmistrza

Nic nie widzisz? Zainstaluj flasha.

St. Anger (ang. Święta złość) – dziesiąty album zespołu Metallica. Wydany w 2003 r.

[edytuj] Kontrowersje

Płyta jest praktycznie jedną wielką sprzecznością. Fani uparcie podziwiają staranność, z jaką został wykonany, mimo iż członkowie zespołu przy każdym niemalże wywiadzie podkreślają, że St. Anger zostało nagrane w jedno deszczowe popołudnie, kiedy to cała czwórka muzyków leżała na kanapach wsród butelek po piwie i okruchów po Laysach miętowych, aż w końcu po wielu minutach irytującej ciszy Kirk Hammett zapytał: „Ej, chłopaki, to co robimy?...”.

Następny zaskakujący fakt dotyczy stylu płyty. 90% ankietowanych Polek odpowiedziało że „St. Anger to powrót do starej dobrej Metalliki, ale i komercha w jednym, bo przecież choćby nie wiem, jak się starali powrócić do dawnego stylu, to Metallica i tak się skończyła na Kill 'Em All”

[edytuj] Geneza tytułu płyty

Tytuł jest jak najbardziej adekwatny do obecnej w czasie nagrywania sytuacji. Otóż Jason Newsted- były basista Metallici tak bardzo mocno się zdenerwował na pozostałych członków grupy, że wyśmiewają jego bokserki w żółwia Popo, że strzelił focha i poszedł grać do Feela. Oprócz tego jeszcze Lars Ulrich podczas ostatniej trasy koncertowej, w przypływie złości na rozstrojoną gitarę Hetfielda, przez którą gubił rytm, rozwalił sobie całkowicie zestaw perkusyjny (do gry nadawał się jeszcze jako tako mały pogięty hi hacik. Reszta miała albo podziurawione membrany, albo była złamana na pół). A ponieważ poprzednia płyta zespołu nie sprzedała się oszałamiająco i nie było forsy na nowe wypasione bębny, Lars skombinował sobie naprędce nowy zestaw złożony z...

1 puszki po piwie Budweiser jako tom toma 10"
1 puszki po piwie Heineken jako tom toma 12"
1 puszki po farbie "Jedynka" jako floor toma
1 kubła po popcornie jako werbla
1 kartonu po Siemensie C60 jako bębna basowego
1 papierowego talerzyka z Burger Kinga jako crasha
1 miedzianej kopiejki z ZSRR rocznik 53 jako splasha

To tłumaczy dlaczego perksuja na tej płycie brzmi tak dziwnie.

[edytuj] Tracklista

Frantic – Piosenka jako nieliczna skomponowana została wyłącznie przez Larsa Urlicha co tłumaczy kaszaniarsie brzmienie gitar i dziki łomot na garach. Oprócz tego piosnka posiada jeszcze teledysk który przybliża tryb życia członków kapeli w ciągu ostatnich 3 lat.
St. Anger – patrz „Geneza tytułu płyty”
Some Kind Of Monster – piosenka o pizzy, która po kilku miesiącach leżenia pod kanapą, zyskała niebywałą inteligencję i wypełzła spod sofy Jamesa Hetfielda by załapać się na nieobstawioną wtedy jeszcze pozycję basisty w zespole. Niestety, nim zdążyła się przedstawić, została ubita przez przerażonego wokalistę obcinakiem do paznokci.
Dirty Window – Gdy Hetfield musiał umyć okna w swoim mieszkaniu (gdyż nie docierało juz przez nie światło dzienne) zamiast ruszyć tyłek do roboty, złapał za gitarę i napisał naprędce poruszającą balladę, o tym, jak bardzo mu się nie chce...
Invisible Kid – O tajemniczych zniknięciach ulubionych truskawkowych lizaków wszystkich członków grupy poza Ulrichem. Ten natomiast cały czas się wypierał i uparcie twierdził że to leśne chochliki z duńskich głuszy, zwane również niewidzialnymi bachorami są przyczyną zniknięć łakoci (orginalna duńska nazwa tychże upiorów to: Øhlin Süterheen)
My World – Ostra na3,14erdalanka mówiąca, że tak naprawdę metalowcy lubią kucyki, tęcze i baśniowe krainy.
Shoot Me Again – O poprawinach po suto zakrapianej imprezie.
Sweet Amber – Kolejna piosenka wyłącznie Larsa. On sam przyznaje że tak naprawdę nie ma pojęcia o czym ona jest. Nie przypomina sobie nawet momentu kiedy ją tworzył...
The Unmaned Feeling – Po tym jak Hetfield wygrał zakład o nową szczoteczkę elektryczną z Kirkiem Hammettem że skonsumuje psie odchody, postanowił że skoro już coś takiego uczynił, to chociaż stworzy piosenkę o tym, jak mu smakowało.
Purify – O wspaniałości nowego oczyszczającego mleczka pod prysznic Palmolive.
All Within My Hands – Wspomnienia chłopaków z zabaw typu, który dłużej przytrzyma w dłoni rozżarzony węgielek, albo który zmiażdży jabłko jedną ręką.