Stadler FLIRT

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
ED160-009, Trako 2015, 2015-09-25 (Muri WG 2015-34).jpg

FLIRT3 PKP Intercity na Trako 2015 tuż obok rywalizującego z nim Darta.

ŁKR-FLIRT3.JPG

FLIRT ucki

Stadler FLIRT (Koleje Mazowieckie) outside as ER75-006.jpg

FLIRT mazoski

EN75-003 Laliki (02).jpg

FLIRT śluński

Stadler FLIRT (wg K-Mazu ER75, wg EN75, wg PKP ED160) – elektryczny zespół trakcyjny produkowany przez Stadlera w dawnej siedleckiej hali PKP w celu zdetronizowania Pindolina, wierny rywal ED161, EN57 oraz EN68/ED78/EN78/EN79. Spodobał się głównie przewoźnikom regionalnym, którzy wkurwieni ostro na Przewozy Regionalne i ich EN57 postanowili wywalić na tory coś zajebistego, ale z pewnym haczykiem. PKP Intercity nie chciało być gorsze, więc też FLIRT-y kupiło.

Co ciekawe, mimo że Stadler jest szwabską szwajcarską firmą, to wszystkie hulające po polskich torach FLIRTy zostały wyprodukowane (przynajmniej częściowo) w Siedlcach. Jest to jedyny argument powstrzymujący prawdziwych Polaków przed spaleniem i zdemolowaniem tych tworów.

[edytuj] Co jest w środku?

[edytuj] Wagon 2 klasy

  • Dosyć wygodne siedziska, niektóre hałasują przy składaniu;
  • Następujący układ siedzeń: 16-20 siedzisk pod kabiną maszynisty, układ 2+2 przerywany parą drzwi, obok kibla 6 siedzisk na przejściu zastawionym biletomatem, 2 komplety 2+2 i kolejne 16-20 siedzisk pod drugą kabiną maszynisty;
  • Gniazdka 230V pod siedzeniami;
  • Czerwony młoteczek do zbijania szyby w razie chęci wydostania się na zewnątrz niebezpieczeństwa lub po prostu pooddychania świeżym powietrzem;
  • Półki dla osób z większym bagażem;
  • 3 wieszaczki dla rowerów;
  • Niebiesko-zielonkawa wykładzina zaprojektowana specjalnie do czyszczenia waszych stóp.

[edytuj] Wagon 1 klasy

  • Nieco wygodniejsze siedzenia;
  • Wykładzina w celu wycierania Twych Nadobnych Stóp;
  • Reszta: patrz Wagon 2 klasy.

[edytuj] Wagon barowy

  • Siedzenia;
  • Potrawy pospiesznie przygotowane z pierwszych lepszych materiałów, które wpadną w ręce;
  • Stoliki;
  • Patrz punkt ostatni w Wagon 1 klasy.

[edytuj] Z jaką prędkością jeździ?

We wszystkich polskich Flirtach maksymalna prędkość konstrukcyjna to 160 km/h, ale wersje dla bogatych krajów europejskich popylają nawet 200 km/h. Co ciekawe wersja dalekobieżna dla Intercity jest tak samo szybka wolna, co ta dla na przykład ŁKA. Nie ma to jednak wielkiego znaczenia ze względu na stan polskich torów.

[edytuj] Kto się tym wozi?

  • Koleje Mazowieckie – 10 sztuk ER75, PKP już się do tego oznaczenia przypierdoliło, że nie wolno, bo to tylko spalinówy mogą je użytkować.
  • Koleje Śląskie – tylko 4 sztuki EN75, ponieważ woleli stare dobre kible. Mają takie samo opływowe czoło co wersja dla KolMazu.
  • Łódzka Kolej Aglomeracyjna – 20 sztuk, nie dostały numeru, bo nie[1]. Mają tylko dwa człony[2], przez co przejazd nimi przypomina kiszenie kapusty w beczce. Ełka nawet zaczęła ostatnio przebąkiwać o możliwości wydłużenia tych wynalazków do trzech członów[3].
  • PKP Intercity – 20 sztuk 8-członowych ED160, kupione w celu wygryzienia Dartów i Pindolin z interesu. Dostały (podobnie jak egzemplarze dla Łodzi) nowe, kanciaste czoła.

Przypisy

  1. Jeden tylko może się pochwalić wdzięcznym imieniem Skra
  2. Podczas gdy burżujskie KM i KŚ zamówiły 3-członówki
  3. Ulepszenie na miarę EN71
Nasze strony
Przyjaciele