Szczur czarnobylski

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Szczur czarnobylski – endemiczny gatunek szczura występujący tylko w rejonach Czarnobyla. Gatunek ten wywodzi się od zwykłego szczura, lecz na skutek awarii w 1986 doszło do zmian w kodzie DNA. Ostatnie gryzonie zaobserwowano w okolicach 2004 roku – dzisiaj uważa się, że szczury prawdopodobnie wyginęły.

Z wyglądu przypomina pospolitego w Europie szczura śniadego, jednak różni się od niego jaskrawo-zielonym światłem wydzielanym przez sierść i oczy. Długość ciała wynosi od dwudziestu do dwudziestu sześciu centymetrów (bez ogona). Nie wiadomo, w jaki sposób rozmnażają się szczury oraz ile młodych jest w miocie. Szczur czarnobylski był uznawany za wyjątkowo agresywnego szkodnika atakującego wszystkie żywe istoty na swej drodze. Szczury potrafią jeść i zanieczyszczać zapasy żywności oraz niszczyć fundamenty i materiały budowlane. Nie zaobserwowano jednak przenoszenia chorób zakaźnych przez te zwierzęta.

[edytuj] Polowania na szczury

Rosjanie i Ukraińcy mieszkający na terenie występowania szczurów urządzali na nie polowania (szczególnie w latach dziewięćdziesiątych, kiedy to ujawniono tajne akta o katastrofie w elektrowni). Ze złapanych żywcem szczurów otrzymywali pieniądze od lokalnej milicji, których starczyło na zakup obiadu dla czteroosobowej rodziny (ziemniaków ze smalcem). Ponieważ nie było to zbyt dochodowe, sprytniejsi nauczyli się angielskiego i transportowali szczury do baz wojskowych NATO za 600 dolarów. Interes jednak łeb strzelił kiedy Polska zaostrzyła kontrolę graniczną w 2004 roku.

[edytuj] Badania naukowe

W latach 1995–2002 dochodziło do nielicznych przecieków informacji o „tajnych” badaniach naukowych. Efektem tychże przecieków były pogłoski, jakoby w strefie 51 amerykańscy naukowcy konstruowali urządzenie mające wykorzystywać niezwykłe możliwości szczurów czarnobylskich do celów militarnych.

Domniemane niezwykłe możliwości szczurów czarnobylskich:

  • fagocytoza energii powstałej w wyniku rozszczepienia jądra atomu;
  • umiejętność biegania szybciej niż Struś Pędziwiatr;
  • możliwość strzelania laserami z oczu (tylko nieliczne osobniki);
  • po zjedzeniu kawałka chleba, z drugiej strony szczura zaczyna wychodzić budyń malinowy;
  • fluoryzujące futro wytwarzające zielononiebieską łunę w ciemności;
  • ponadprzeciętna odporność na promieniowanie i substancje chemiczne;
  • umiejętność wzrostu do nadnaturalnych rozmiarów;
  • posiadanie soków trawiennych zdolnych do strawienia rzeczy powszechnie uchodzących za niejadalne, jak na przykład żelazo, azbest, beton, czy radioaktywny izotop uranu: 235U.

[edytuj] Ciekawostki

  • Sądzi się, że szczury czarnobylskie mają wspólne pochodzenie z dzikim słoniem z serem zamiast głowy, ale to tylko przypuszczenia.
  • Podobno nieliczne szczury czarnobylskie są nadal hodowane w Korei Północnej.
  • Mówi się, że człowiekowi po trafieniu przez laser z oczu szczura, na kolanach zaczynają rosnąć paznokcie.
  • Trzy na cztery osoby spotykające szczura czarnobylskiego znikają w tajemniczych okolicznościach.
  • Po ugryzieniu przez szczura, ¾ ofiar umiera w ciągu tygodnia na chorobę popromienną.
  • Szczury te mogą być używane jako organizmy wskaźnikowe: jeśli wyginą w danym miejscu, oznacza to wówczas, że żadna istota żywa tam nie przeżyje.
  • Z ich futra produkuje się substancję używaną między innymi do produkcji świecących wskazówek w zegarku.

[edytuj] Zobacz też

Nasze strony
Przyjaciele