FANDOM


Sm48-067-pkp-cargo

Tamara w malowaniu Karguli

DieselLoco TEM2-5135 in Tomsk

U Ruskich

TEM2 (pot. Tamara, na PKP SM48) – sawieckaja lokomotywa spalinowa, odpowiedź Wielkiego Brata na chrzanowską stonkę[1].

Historia edytuj

Soyuz TMA-16 launch vehicle being transported to pad

Właśnie dlatego Nikita przyklepał projekt TEM2

Sama lokomotywa to dosyć długi efekt procesu zrzynkowego, bowiem jest dokładną kopią loka TEM1[2], która z kolei zrzyna z charkowskiej TE1, która to z kolei jest bezczelną kopią hamburgerowej RSD-1, którą Franklin podarował Józiowi dla poratowania Sajuza przed pewnym akwarelistą z Austrii. Ponieważ coraz więcej trzeba było przewozić, stare TEM1 już im nie wystarczały. Wskutek tego konstruktorzy z Briańska po długim procesie projektowym wspomaganym napojem na rozluźnienie poszli do Nikity z rysunkami "nowej" maszyny. Gdy tylko zobaczył co potrafi uciągnąć, przyklepał projekt i tak w 1960 r. Tamara zawojowała w Kraju Rad.

W Polsce edytuj

Ponieważ buraki z Fabloku nie chciały produkować stonek na ruski rozstaw, tow. Edward dostał obiecującą ofertę od tow. Leonida Kup 17 Gagarinów, a 6 Walentyn[3] dostaniesz gratis. Nie dość, że jeszcze się zgodził na 4-krotność tej oferty, to poprosił jeszcze o 416 sztuk na tor normalny, bo tak. Z taką ilością zamówień zakład w Briańsku nie wyrabiał, więc uruchomili drugą linię w Ługańsku, gdzie dokładali jeszcze część podzespołów od Gagara. I tak w latach 1974 – 1980 do Polski Ludowej zajechało 430 Tamar.

Występowanie edytuj

W przypadku Tamar reklamujących PKP, spotykane są głównie na Linii Hutniczej Szerokotorowej, gdzie przetaczają wagony od Gagarinów, oraz u Karguli, gdzie jeżdżą tam, gdzie stonka wysiada. Parę prywaciarzy też je posiada, wykorzystywane są głównie do wyciągania węglarek do elektrociepłowni[4] czy wagonów z materiałem sypkim do punktu zrzutu.

Typy loków[5] edytuj

  • TEM1 – bezpośrednia poprzedniczka Tamary, rodem z Sajuza na licencji juchtniętej z Juesej, z lokomotywy Alco RSD1. Główne różnice – silnik 2D50 (w TEM2 PD1M) i gorsze prądnice. Te występują jedynie na Wschodzie.
  • TEM18 – następca Tamary i wygląda jak Tamara, bo to Tamara i właściwie tyle. Wsadzono jej silnik lepszy 1PD1A i znów lepsze prądnice. Nie wyróżnia się niczym szczególnym. Co ciekawe, występują w Polsce.
  • TEM21 – najmocniejszy następca Tamary, wygląda jak Tamara, wsadzony ma silnik naprawdę super star o mocy 1103 kW i nową kabinę. W przeciwieństwie do TEM18 może ciągnąć większe towary.

Moderny edytuj

16D-002

Tamara w wersji Trupo Turbo

  • 15D/16D, na PKP ST48 – tzw. Tamara Turbo, dzieło dumnych modernizatorów z Newagu. Wskutek wymiany całego pudła oraz wywalenia ruskiego czterosuwa i zastąpienia go hamburgerowym zamiennikiem straciła zdolności manewrowe[6]. Ma dokładnie takie same pudło jak Kiosk[7] i może się pochwalić systemem sterowania NES[8], przez co dostaje świra, jak maszynista z nudów odpali Mariana.
  • 19D – sztuk 1, z rodziny Trupo Tamara, dzieło dumnych konstruktorów z firmy Pojazdy eksperymentalne szczególnie awaryjne. Wymieniono wszystko poza wózkami i prądnicami i wstawiono „engine” rodem z Gamy, spełniając normy Euro IIIB. Mimo ogromnego dofinansowania projektu dotąd nie znalazł się na nią chętny[9].

Przypisy

  1. Mimo, iż tłuczona nieco dłużej, bo od 1960 r.
  2. Z wyłączeniem agregatu i silnika
  3. Ksywa lokomotywy nadana przez ruskich mikoli
  4. Patrz EC-4 na Widzewie
  5. [1]
  6. Przy próbie przestawienia wagonu zapCenzura2ala niczym bies, a zatrzymuje się dopiero w połowie drogi między jedną stacją a drugą
  7. Z taką samą chCenzura2ową widocznością
  8. A – przyspieszasz, B – zwalniasz, Start – załączasz silnik, a Selectem włączasz inne opcje, które wybierasz wciskając krzyżaka
  9. [2]