The Metal Opera

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
The Metal Opera
Wykonawca Fantazyjny Avalon
Wydany 22 stycznia 2001 (część 1), 29 października 2002 (część 2)
Nagrywany w Niemczech
Gatunek power metal
Długość w sam raz
Wytwórnia AlFeM Records
Producent Tobias Sammet, Norman Meiritz
Następny Album Zagubieni w Przestrzeni EP
Poprzedni Album Fantazyjny Avalon EP
 

The Metal Opera – projekt w pewien sposób odkrywczy, ale tylko w pewien sposób. Jeśli bowiem przyjrzeć się temu dziełku dokładnie, odkrywamy, że wszystko to już było i nierzadko lepiej zrobione. Jedynym odkryciem w stosunku do chociażby Butterfly Ball Rogera Glovera z Deep Purple jest to, że zastosowano cięższe powermetalowe brzmienie. W ogóle cała płyta jest niebotycznie podniosła i pompatyczna niczym przemówienia arcybiskupa Głodzia. Jak na rock operę i concept album przystało, utwory tworzą badziewną i nieskładną historyjkę utrzymaną w klimacie fantasy.

[edytuj] Lista utworów w części pierwszej

  1. Prelude – ładne, nastrojowe intro.
  2. Reach Out for the Light – Gabriel Laymann (Tobias Sammet), członek zakonu Domini Canes[1], uczestniczy w polowaniu na czarownice nieopodal Mainz. Rzecz dzieje się w roku 1602[2]. Podczas polowania spotyka druida imieniem Lugaid Vandroiy (Michael Kiske), który z niezrozumiałych przyczyn bredzi o świecie nazywanym Avantasią.
  3. Serpents in Paradise – niestety nasz drogi Laymann zadał się nie z tym, z kim trzeba, a konkretnie z pewną siostrą zakonną (Sharon den Adel), która okazuje się być czarownicą. Jako że kościół w Niemczech w tamtych czasach funkcjonował zdaniem niektórych na zasadach podobnych do III Rzeszy, zamknięto go do lochu za spółkowanie z Żydówką wiedźmą.
  4. Malleus Maleficarum – instrumentalny utwór, w którym dzwony obwieszczają, że pora wieszać skazańca.
  5. Breaking Away – z pomocą przychodzi mu wspomniany wyżej druid, który teleportuje go do kamiennego kręgu, który jest portalem do Avantasii.
  6. Farewell – piosenka o tym, jak to źle jest opuszczać ziemię i jak bardzo Laymann tego żałuje.
  7. The Glory of Rome – zza krzaka atakuje drugi wątek opowieści, w którym chodzi o to, że biskup Johann von Bicken (Rob Rock), David DeFeis (brat Jakub) i bajlif Falk von Kronberg (Ralf Zdiarstek) wiozą do Rzymu do papieża Klemensa VIII (Oliver Hartmann) książkę, która jest pieczęcią, która pozwoli przenieść się posiadaczowi do centrum Avantasii i posiąść wiedzę absolutną.
  8. In Nomine Patris – utwór instrumentalny. Nie wiadomo po co, ale jest.
  9. Avantasia – zachwyt Gabriela nad nowym światem, w którym można ogniem i mieczem krzewić wiarę w Chrystusa. Niektórzy są niereformowalni.
  10. A New Dimension – kolejny instrumentalny wypełniacz.
  11. Inside – Gabriel spotyka elfa Legolasa Elderane'a (Andre Matos) i krasnoluda Gimlego Regrina (Kai Hansen).
  12. Sign of the Cross – ci opowiadają młodemu zakonnikowi o konsekwencjach postępowania papieża. Oba światy mają się w wyniku tego połączyć, co ma wyzwolić straszliwe zło pod postacią rycerzy Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny, którzy będą nawracać mieszkańców Avantasii za pomocą sprawdzonych środków przymusu bezpośredniego. Poruszony możliwością zniszczenia pięknego świata, Laymann obiecuje wykraść pieczęć papieżowi.
  13. The Tower – udaje się w tym celu razem z Vandroiyem do tajemniczej wieży, która jest jeszcze jednym z łączników między światami. Zastaje tam papieża, który rozmawia w tym czasie z Tajemniczym Głosem z Wieży (w skrócie Wiedzą Absolutną, Timo Tolkki). Wykorzystując zaangażowanie Klemensa w rozmowę, kradnie mu pieczęć i postanawia zanieść ją do elfiego miasta Sesidhbana.

[edytuj] Lista utworów w części drugiej

  1. The Seven Angels – niestety okazuje się, że plan powstrzymania papieża nie powiódł się. Udało mu się bowiem wyzwolić siedmiu mistrzów krzyżackich, którzy rozpoczynają niszczące dzieło nawracania fantastycznej krainy. Lugaid przekonuje papieża, że niszczenie Avantasii nie jest dobrym rozwiązaniem, co potwierdza Wiedza Absolutna, jednocześnie nazywając Gabriela jedynym słusznym wybrańcem, który jako jedyny może powstrzymać Krzyżaków, zwracając pieczęć w należne jej miejsce. Wyrusza więc na długą wyprawę i zwraca pieczęć elfom.
  2. No Return – zło zostało powstrzymane. Wszyscy się radują. W Gabrielu budzi się ciekawość badacza, który chce poznać historię Avantasii. Elf Elderane radzi mu udać się do Drzewa Wiedzy (Bob Catley)[3].
  3. The Looking Glass – Laymann udaje się do Drzewa Wiedzy.
  4. In Quest for – i rozmawia sobie z nim w najlepsze.
  5. The Final Sacrifice – tutaj zaś doznaje wizji brata Jakuba, smażącego się w ogniach piekielnych.
  6. Neverland – Elderane opowiada mu o świętym Graalu pucharze ukrytym w podziemiach Rymu, w którym więzionych i katowanych jest całkiem sporo dusz. Czyli, krotko mówiąc, papież miał takie piekło w pigułce.
  7. Anywhere – Laymann i Regrin wyruszają uwolnić dusze z pucharu.
  8. Chalice of Agony – uwalniając dusze, jednocześnie wyswobadzając tajemniczą Bestię, która zabija Regrina. Laymannowi udaje się jednak uciec.
  9. Memory – wraca do dręczonego przez wyrzuty sumienia Vandroiya, który postanawia wraz z Gabrielem uwolnić zamkniętą w lochach Mainz czarownicę. Następuje finałowa bitwa, w której Vandroiy zostaje zabity przez Falka von Kronberga, którego z kolei uśmierca nawrócony brat Jakub.
  10. Into the Unknown – w zamieszaniu czarownicy udaje się uciec i wraz z Laymannem przenosi się ona w bliżej nieokreśloną przyszłość.

[edytuj] Instrumentalisty na albumie

  • Henjo Richter (Gamma Ray) – gitara.
  • Jens Ludwig (Edguy) – gitara gościnnie w Sign of the Cross, The Tower, The Final Sacrifice, Memory.
  • Norman Meiritz – gitara akustyczna gościnnie w Farewell, Into the Unknown.
  • Timo Tolkki (Stratovarius) – gitara gościnnie w The Seven Angels i Into the Unknown.
  • Markus Grosskopf (Helloween) – gitara basowa.
  • Alex Holzwarth – perkusja.
  • Eric Singer – perkusja gościnnie w Into the Unknown.
  • Tobias Sammet – klawisze, bas w Into the Unknown.
  • Frank Tischer – pianino.

Przypisy

  1. Psów Bożych
  2. Polowanie na czarownice w Niemczech w 1602? Ktoś chyba za dużo wypił i tym kimś nie jestem ja
  3. Tak jakby kumplowanie się z Wiedzą Absolutną nie wystarczyło
Nasze strony
Przyjaciele