Upodobnienie fonetyczne

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Upodobnienie fonetyczne – różnice miendzy tym, jak sie wyrazy pisze, a jak wymawia. Dochodzi do niego ftedy, gdy dwie położone obok siebie spółgłoski w wyrazie tak sie lubiom, że jedna pszekazuje sfoje cechy fonetyczne tej drugiej.

[edytuj] Podział upodobnień

  • Udźwiencznienie – jest ftedy, gdy głoska bezdźwienczna otszymuje dźwienczność od innej dźwiencznej, np. wyras tagże, gdzie bezdźwienczne k zamienia sie w dźwienczne (nawed bardzo) g. Zapisuje sie to właśnie tak: k:g.
  • Ubezdźwiencznienie – to samo, co udźwiencznienie… Ale na odwrót, np. wyras pszyjaciel, rz:sz.
  • Utrata dźwienczności na końcu wyrazu (zwany tesz zanikiem dźwienczności w wygłosie) – prawie jak ubezdźwiencznienie. Pszykładowo: chlep (b:p).
  • Uproszczenie grupy spółgłoskowej – jej fpływy załważa sie szczególnie w szypkiej mowie, na pszykład f słowie japko.


Crystal Clear app applixware To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny językoznawstwa. Jeśli nie jesteś Ruskiem z bazarurozbuduj go.

Nasze strony
Przyjaciele