Uran (pierwiastek)

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Uran – pierwiastek chemiczny. Swoją nazwę wziął od planety o tej samej nazwie^[1]. Jest bardzo użyteczny, m.in. można z niego produkować prąd lub gigantyczne fajerwerki. Występuje w wielu ubogich krajach^[2], większością z nich zaopiekowała się już Rosja lub USA.

[edytuj] Zastosowania

• Uran jako składnik nawozów powodujących nagły i niekontrolowany wzrost grzybów. Rekordzista wyhodował grzyba wysokiego na jakieś 50km;
• uran jako paliwo w reaktorach jądrowych;

• przedmioty trzymane przez dłuższy czas w pobliżu uranu zaczynają świecić;
• doskonały generator choroby popromiennej;
• rozwiązuje wszystkie problemy w promieniu do 140km;
• do produkcji kartkówek z chemii i fizyki – każdy kujon uwielbia rozpisywać się o reakcjach jądrowych;
• jako przycisk do papieru dla hardkorów.

[edytuj] Zagrożenia

• Przechowywany w zbyt dużych ilościach może zrobić bum atomowe. Chcąc w ten sposób pozbyć się sąsiada, załatwisz całe miasto;
• ponieważ uran sporo waży, upuszczony na stopę może spowodować trwałe jej uszkodzenie;
• jeśli jesteś Irańczykiem/Koreańczykiem z Północy, za posiadanie najmniejszych ilości uranu możesz zostać rozstrzelany;
• zbyt długie przebywanie z uranem bez odpowiedniego kombinezonu doprowadza do choroby popromiennej^[3];
• uran można stosować w pracach doktorskich. Nie jako papier, tylko jako czynnik zamykający drogę do habilitacji;
• jest toksycznym i ciężkim metalem;
• jak każdy inny pierwiastek, w rękach terrorystów jest zabójczy.

Układ okresowy pierwiastków chemicznych
H wodór																	He hel
Li lit	Be beryl											B bor	C węgiel	N azot	O tlen	F fluor	Ne neon
Na sód	Mg magnez											Al glin	Si krzem	P fosfor	S siarka	Cl chlor	Ar argon
K potas	Ca wapń	Sc skand	Ti tytan	V wanad	Cr chrom	Mn mangan	Fe żelazo	Co kobalt	Ni nikiel	Cu miedź	Zn cynk	Ga gal	Ge german	As arsen	Se selen	Br brom	Kr krypton
Rb rubid	Sr stront	Y itr	Zr cyrkon	Nb niob	Mo molibd.	Tc technet	Ru ruten	Rh rod	Pd pallad	Ag srebro	Cd kadm	In ind	Sn cyna	Sb antym.	Te tellur	I jod	Xe ksenon
Cs cez	Ba bar	La* lantan	Hf hafn	Ta tantal	W wolfram	Re ren	Os osm	Ir iryd	Pt platyna	Au złoto	Hg rtęć	Tl tal	Pb ołów	Bi bizmut	Po polon	At astat	Rn radon
Fr frans	Ra rad	Ac** aktyn	Rf ruth.	Db dubn	Sg seaborg	Bh bohr	Hs has	Mt meitner	Ds darmszt.	Rg roentg.	Cn copern.	Uut ununt.	Uuq ununq.	Uup ununp.	Uuh ununh.	Uus ununs.	Uuo ununo.
			*	Ce cer	Pr praz.	Nd neodym	Pm promet	Sm samar	Eu europ	Gd gadolin	Tb terb	Dy dysproz	Ho holm	Er erb	Tm tul	Yb iterb	Lu lutet
			**	Th tor	Pa protaktyn	U uran	Np neptun	Pu pluton	Am ameryk	Cm kiur	Bk berkel	Cf kaliforn	Es einstein	Fm ferm	Md mend.	No nobel	Lr lorens

Oznaczenia kolorów
metale	lantanowce	aktynowce	niemetale	gazy szlachetne	półmetale	nieopisane

To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny chemii. Jeżeli cierpisz na alkanolepsję – rozbuduj go.