Use Your Illusion

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Use Your Illusion – dwupłytowy album Guns N' Roses wydany w roku 1991. Album nieco ambitniejszy niż debiutancki, bo poruszający inne tematy niż tylko dupa Maryni. Pierwszą część nazywa się żółtą (chińską), a drugą niebieską (islandzką).

Zespół z początku nie mógł się zabrać do nagrywania tego albumu. Potem z kolei nie mogli się zabrać za tournee. Jak już się wzięli za trasę, to nie mogli jej skończyć i w ten sposób Use Your Illusion Tour stała się jedną z najdłuższych tras koncertowych w historii muzyki rockowej.

Spis treści 1 Twórcy 2 Tracklista 2.1 Use Your Illusion I 2.2 Use Your Illusion II 3 November Rain 3.1 Sukces 3.2 Liryka

[edytuj] Twórcy

• Axl Rose – wokal i skrzeczenie.
• Duff McKagan – bas, więc olać.
• Izzy Stradlin – gitara.
• Slash – też gitara, i fajnie.
• Matt Sorum – perkusja.
• Steven Adler – głównie ćpanie, trochę perkusja

[edytuj] Tracklista

[edytuj] Use Your Illusion I

• Right Next Door To Hell – tutaj dowiadujemy się, gdzie wówczas pomieszkiwał Axl.
• Dust N' Bones – piosenka o facecie. A nie, o kobiecie. A nie, o facecie...
• Live and Let Die – cover, bo Gunsi to lenie.
• Don't Cry – nie płacz.
• Perfect Crime – ktoś tu się za bardzo wciągnął w oglądanie W11.
• You Ain't The First – balladka rodem z festiwalu country w Mrągowie.
• Bad Obsession – piosenka o fochu na własną matkę.
• Back Off Bitch – delikatna i subtelna sugestia do ukochanej kobiety, mająca finezyjnie jej uzmysłowić, że partner nie ma ochoty na seks.
• Double Talkin' Jive – urocza pioseneczka o znajdowaniu na śmietniku poszczególnych części ciała.
• November Rain – patrz poniżej.
• The Garden – wszyscy idą do ogrodu, ale nic z tego nie wynika.
• Garden Of Eden – dużo tekstu zmieszczone w 2 minutach i 41 sekundach. Niestety jedyne, co można zrozumieć w całym utworze, to lost in the Garden of Eden i rock and roll.
• Don't Damn Me – ciężko dojść, czy to groźba, czy prośba, bo z Axlem to nigdy nic nie wiadomo.
• Bad Apples – pewnego dnia Gunsi kupili jabłka na straganie, ale wszystkie były robaczywe. Tak się zasmucili, że napisali o tym piosenkę.
• Dead Horse – podmiot liryczny żali się, jaki to jest biedny i nikt go nie rozumie, a życie jest złe i najlepiej to zostać emo.
• Coma – takie długie i nudne, że można zapaść w śpiączkę. Na końcu budzi perkusja.

[edytuj] Use Your Illusion II

• Civil War – miało być Alternative Street 4, ale widocznie zespół uznał, że Wojna domowa to fajniejszy serial.
• 14 Years – utwór-proroctwo o powstawaniu Chinese Democracy.
• Yesterdays – drzewiej to było, że ho ho!
• Knockin' on Heaven's Door – przez ten utwór wszyscy się dziwili, dlaczego Bob Dylan śpiewa piosenki Guns N' Roses.
• Get In The Ring – tutaj panowie Gunsi obrzucają wyzwiskami prasę w celu pozyskania jak największej ilości wrogów. Oni nie mogli żyć, jak ktoś nie miał na nich focha.
• Shotgun Blues – tytuł jest zmyłką, koło bluesa to nawet nie stało.
• Breakdown – radosne, gwizdane, długie, nudne.
• Pretty Tied Up – piosenka o niezwykle zmysłowych i czułych doznaniach intymnych.
• Locomotive – bo wszyscy kochamy Kulfona i Monikę z Ciuchci.
• So Fine – piosenka o pięknej kobiecie napisana dla faceta z okazji jego śmierci. Po tej logice od razu widać, że musiał to pisać basista.
• Estranged – długie, liryczne, o rozmawianiu ze sobą. W teledysku były delfiny.
• You Could Be Mine – piosenka do Terminatora 2, aczkolwiek z tekstu się tego nie dowiemy.
• Don't Cry (wersja alternatywna) – płacz.
• My World – utwór, którego nie powstydziliby się panowie z Limp Bizkit. Na szczęście krótki.

[edytuj] November Rain

Kultowa ballada kultowego Guns N' Roses z Use Your Illusion. Długie, epickie, liryczne itp. Generalnie chodzi o to, że 7 minut słuchasz wycia Axla czekając na solówkę.

[edytuj] Sukces

Swą kultowość zawdzięcza przede wszystkim:

• solówkami Slasha, którego ponoć prowadziła ręka Boga, gdy ją grał,
• długością (im dłuższe, tym bardziej kultowe, w tym przypadku prawie 9 minut),
• tematyką utworu (w końcu każdy lubi jesień, listopad i deszcz),
• przejściem, które się zaczyna kilka sekund przed końcem (fani twierdzą, że dopiero po przejściu November Rain się zaczyna).

[edytuj] Liryka

Tekst piosenki mówi o tym, że miłość przychodzi i odchodzi, gdy jej się chce. Ukochana podmiotu lirycznego rzuciła go, więc ten podmiot jest smutny. On jednak myśli, że jest taki piękny, fajny, och! i ach!, że laska będzie chciała do niego wrócić, więc daje jej czas na zastanowienie się. Przyznaje jednak, że jest smutny i nie chce, żeby ten czas zmartwienia trwał długo (niczym listopadowy deszcz). Ona jednak się tym nie przejmuje, olewa Axla (to zapewne on jest osobą mówiącą w utworze) i odchodzi do Kombajna, czy tam Hamleta.

Ważną cechą tego tekstu jest to, że jako jedna z niewielu części tej ballady – nie jest kultowy (zonk, co?)!