Wąbrzeźno

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Wąbrzeźno kościół.jpg

Wąbrzeski kościółek

Wąbrzeźno – miasto i gmina miejska w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, siedziba starosty tegoż powiatu. Około 14000 mieszkańców.

[edytuj] Historia

Nazwa, jeszcze wówczas wioski, pojawia się po raz pierwszy w XIII-wiecznych dokumentach naszych dawnych przyjaciół z północy. W 1330 roku Władysław Łokietek spalił Wąbrzeźno, dlatego też uzyskało ono rok później prawa miejskie. Taka też sytuacja powtarzała się w każdej wojnie polsko-krzyżackiej. Miasto dostawało wpierdol, ale nie zostawało dołączone do kontrybucji. Natomiast w bitwie pod Grunwaldem wszyscy wąbrzescy chłopi dołączyli do grona aniołków. Wreszcie, w 1454 roku ziemię chełmińską z Wąbrzeźnem włącznie przyłączono do Polski. Nie dało to spokoju. 10 lat później miasto spalili… Krzyżacy. Taki już los miasta przygranicznego. Dopiero w XVI wieku miasto zaznało nieco spokoju. XVII wiek przyniósł zaś potop szwedzki i kolejny wpierdol. W końcówce stulecia Wąbrzeźno zostało nieźle uszkodzone przez pożar. Jeszcze przed 1772 i zagarnięciem miasta przez Prusy, kilkukrotnie doprowadzono je do ruiny. Ostatnie dwa wieki drugiego tysiąclecia przyniosły względny spokój. Jednakże czas w mieście zatrzymał się w latach 80-tych XX wieku.

[edytuj] Zabytki

  • ruiny zamku – powtórka z rozrywki. To, co w każdym mieście w okolicy. Niestety, nieszczejące z powodu regularnego podlewania przez tutejszych chlorków.
  • kościół pw. apostołów Szymona i Judy Tadeusza – wybudowany w XIV wieku. Aż dziw, że go Polacy wtedy nie spalili.
  • kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski – rocznik 1836. Za zaborów było w okolicy spokojniej, więc Niemcy w inny sposób marnowali czas i pieniądze.
  • kamienice z przełomu XIX i XX wieku – jak wyżej.

[edytuj] Flora i Fauna

Okolica może się poszczycić sezonowym występowaniem wilkołaka. Zwierzę grasuje zazwyczaj w kukurydzy późną jesienią. Inna nazwa to Chupacabra. Z wyglądu podobne jest do wilka ze świńskim, za przeproszeniem, ryjem.

[edytuj] Przemysł i handel

W mieście otwierane są zazwyczaj sklepy z odzieżą używaną, biura kredytowe, apteki oraz domy pogrzebowe. Niestety, ostatnimi czasy mocno podupadły sklepy monopolowe. Ekskluzywniejsze towary nabyć można w centrach handlowych Biedronka (x2), Lidl, Tesco oraz Inter Marche.

[edytuj] Kultura

  • kino w WDK – serwuje ciągle odgrzewane filmy, ale od czasu do czasu stara się o rozwój kulturalny mieszkańców miasta częstując ich niszowym kinem intelektualnym i filmami typu „Tylko mnie kochaj” lub „Ja wam pokażę!”.
  • muzeum – od biedy, umieszczone w budynku po dawnym składzie zboża (że niby ten klimat). Prezentuje szalenie interesujące wystawy, m.in. zbiory zdjęć „Budynki gospodarskie powiatu wąbrzeskiego za czasów zaborów”.
  • amfiteatr na Podzamczu – corocznie obchodzone hucznie Dni Wąbrzeźna ściągają do miasta fanów muzyki disco polo lub Don Wasyla z całego kraju. Miasto może się poszczycić zaproszeniem takich gwiazd światowego formatu jak Eleni, Kasa, czy Formacja Nieżywych Schabuff. Wydarzeniem na skalę globalną był występ zespołu Myslovitz.

[edytuj] Miasta partnerskie

  • Chełmża – jak powszechnie wiadomo, przyjaźń między miastami trwa od wieków. Wzajemna sympatia okazywana jest zazwyczaj podczas przyjazdu autobusu linii Wąbrzeźno-Toruń (przez Chełmżę), podczas dyskotek oraz na murach miast.
  • Syke (Niemcy) – współpraca rozpoczęta podczas wakacji 2006, gdy to jeden z przedsiębiorców pochodzący z gminy Syke odwiedził Wąbrzeźno w poszukiwaniu swojego samochodu.
  • Kowalewo i Golub-Dobrzyń – Wąbrzeźno nie lubi Golubia od czasu jak utworzył własny powiat, a Kowalewo nie lubi Wąbrzeźna.
Nasze strony
Przyjaciele