Wiedźmin 2: Zabójcy Królów

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
Piracka wersja wiedźmina

Tak właśnie się kończą wiedźmińskie romanse w spiraconej wersji gry

Wiedźmin 2: Zabójcy Królów – Kontynuacja znanego i lubianego wszystkim Wieśka jedynki, wydana na Piece, X-klocki oraz Hackintoshe. Gra jest bezpośrednią kontynuacją pierwszej części, opowiada o dalszych losach Geralta z Rivii oraz jego przyjaciół.

[edytuj] Fabuła

Geralt, jak to ma w zwyczaju, znów daje się wciągnąć w polityczną zawieruchę. Tym razem robi za osobistego goryla króla Temerii, przy okazji pomagając mu bezpośrednio w dokonaniu wjazdu na chatę baronowej La Valette. Niestety w trakcie natarcia na zamek tajemniczy skrytobójca pozbawia życia króla Foltesta. Wiedźmin staje się głównym podejrzanym, przez co trafia do kicia. Przy pomocy Vernona Roche'a udaje mu się jednak z niego wydostać. Geralt musi teraz oczyścić swoję imię, odkrywając przy okazji nowe okoliczności związane z tajemniczym zniknięciem Rennifer Jennefer Yennefer.

[edytuj] System walki

Twórcy zrezygnowali z systemu walki opartego na stylach silnym, szybkim i grupowym; zamiast tego pojawiły się sekwencje ciosów, uniki, bloki, przewrotki, finishery, innymi słowy wszystko to, czego nie powstydziłby się rasowy slasher. Zamiast podchodzić do każdej z walk od strony taktycznej, od teraz podbiegasz do oponenta i męczysz lewy przycisk myszy (wykonując od czasu do czasu efektowne przewrotki), tak długo aż przeciwnik nie zaleje się krwią. Na wyższej trudności niezbędne może się okazać rzucanie wiedźmińskich znaków, chociaż mimo wszystko często ogranicza się to do rzucenia na siebie Quenn (by nie dostawać wpieCenzura2lu) i jechania dalej walczyć[1].

[edytuj] Postacie

  • Geralt z Rivii – wcielasz się w niego ty. Obiecał sobie kiedyś, że pozostanie neutralnym obserwatorem i nie będzie się mieszać w polityczne konflikty[2]. Największy (poza Jaskrem) kobieciarz w grze, kozak, inteligenty osobnik, nie lubi się zbyt często uśmiechać. Mieczem wywija jak mało kto, a jak nie udaje mu się dyskusja, zawsze może użyć Zastraszenia lub Aksji.
  • Jaskier – stary przyjaciel głównego bohatera. Jego ulubionym zajęciem (poza chędożeniem) jest pisanie ballad oraz nieustanne ładowanie się w kłopoty (zgadnijcie, kto go potem musi z nich wyciągać).
  • Triss Merigold – rudowłosa, niezwykle powabna czarodziejka. Zabujana po uszy w Geralcie. Posiada dwa dorodne atuty, które powinna posiadać każda czarodziejka.
  • Zoltan Chivay – kolejny kumpel Wieśka, podobnie jak Jaskier lubi pakować się w tarapaty. Za kontakty z Wiewiórkami został niemalże powieszony.
  • Skalen Burdon – krasnolud. Jego ulubioną gałęzią magii jest lesbomancja.
  • Filippa Eilhart – miłośniczka poezji Safony, wybitna specjalistka od lesbomancji.
  • Vernon Roche – dowódca Niebieskich Pasów. Zaufany człowiek Króla Temerii, Foltesta. Już na samym początku gry nam pomaga i jedyny wierzy w nasze możliwości.
  • Ves – kolejna kobieta z bardzo obiecującymi walorami. Moment odblokowania pewnej sekretnej sceny wprowadził zapewne większość nerdowskich onanistów w stan euforii.
  • Iorweth – elfi dowódca Wiewiórek. Skacze po drzewach i strzela ze swojego śmiesznego łuku. Mówi, że nienawidzi rasistów, chociaż sam zabija ludzi tylko za to, że są ludźmi.

[edytuj] Kampania promocyjna gry

Drugiej odsłonie gry o Wiedźminie towarzyszyła niezwykle przemyślana i dopięta na ostatni guzik kampania reklamowa. Jako że Wiedźmin 2: Zabójcy Królów jest drugim zaraz po wódce najpopularniejszym towarem eksportowym z Polski a także drugą (również zaraz po wódce) największą chlubą polaków, do jej promocji przyczynił się sam prezydent Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polski Broniu Komorowski. Wcisnął wspomnianą grę prezydentowi Ju Es Ej, grożąc że jeśli jej nie przyjmie zerwie wszelkie kontakty dyplomatyczne z Hameryką[3].

Przypisy

  1. Czasami jeszcze używasz Yrden, by łatwo pokonać bossa
  2. Rzecz jasna kompletnie mu to nie wychodzi
  3. Barack nie przejął się groźbą i nawet nie otworzył pudełka
Nasze strony
Przyjaciele