Wikingowie

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj

Wikingowie – archaiczne plemię skandynawskich wojowników i łupieżców, obecnie pretekst do nacjonalistycznego black metalu w Danii, Finlandii, Norwegii i Szwecji.

Gdy robili się głodni, a w pobliżu nie było żadnych zwierzątek, wpierdalali korę drzewną. Uważa się, że Wikingowie łupili co najwyżej przybrzeżne porty morskie, lecz w rzeczywistości trzymali za mordę spory kawałek Wysp Brytyjskich, a nawet włości szkockich górali. Ich potomkowie, Normanowie, mieli bazy wypadowe na terenie dzisiejszej Turcji i Syrii.

Tradycją kultywowaną wśród wikingów było przyprawianie sobie rogów w wypadku udowodnionej zdrady małżeńskiej. Z czasem niewierność żon stała się tak powszechna, że wszyscy wikingowie wyruszali na wyprawy z przyprawionymi (profilaktycznie) rogami. Jednocześnie wstyd, który towarzyszył im podczas walki (wrogowie nie mogli powstrzymać się od śmiechu) potęgował dzikość, agresję, okrucieństwo, a także obnażał tragizm człowieka odtrąconego, zdradzonego, pozbawionego ogniska domowego, tułającego się po świecie.

[edytuj] Religia

Według większości historyków i prawdziwych znawców Wikingowie czcili bóstwa death metalu. Należeli do nich między innymi:

  • Odyn – ten najwyższy. Uwielbiał gdy w jego świątyniach lała się krew niewiernych. Wielki ruchacz miał stosunki z kobietami ludzkimi, giganckimi. Spłodził większość bogów.
  • Thor – koleś od sprzętu i zasilania. Największy koks wśród wikingowych bożków. Miotał piorunami, aby na boskich koncertach nie zabrakło prądu. Potrafił też nieźle natłuc swoim młotkiem. Był nieślubnym dzieckiem Odyna.
  • Freja i Frejr – bliźniaki. Dbali o to, by na Ziemniaku dobrze się żyło ich kochanym siepaczom poddanym. W końcu ktoś musiał zarzynać niewiernych na ofiary.
  • Loki – Godfather wszystkich złych w metalowej rodzince. Najbardziej mhroczny. Posiadacz pięknych, rudych loków. Kolejne nieślubne dziecko, nie lubili się z braciszkiem i ojcem. Według Eddy poetyckiej: Wówczas Loki przemienił się w klacz i uwiódł Swadelfariego, który szalał całą noc, i nie dał się zapędzić do pracy [...] jego romans z Swaldelfarim był błogosławiony w skutkach: urodziło się źrebię. Odin oskarżył go o bycie hermafrodytą i homoseksualistą (sic!).
  • Hel(l) – no i wszystko jasne.

Wikingowie po śmierci mieli trafić do metalowego nieba zwanego Wallhallą. Tam pod wodzą Odyna mieli toczyć wieczne pojedynki na solówki gitarowe pomiędzy tymi drugimi, których bossem był Loki.

[edytuj] Ragnarok

Wikingowie mieli swój oryginalny wymysł końca świata, zwany właśnie Ragnarokiem.

Mniej więcej miał on objawić się epoką lodowcową, wielką rozpierduchą i walką pomiędzy Lokim a Odynem i ich zastępami metali na szwedzkiej scenie zwanej Asgard. Jednak Odyna zje jakiś lamer (zapewne punkowiec) o imieniu Fernir. W tym czasie sprzętowy Thor ma stoczyć walkę z ogromnym kablem od gitary zwanym Wężem Midgardu. Ujarzmi go, jednak zostanie zabity jadowitym brzmieniem tegoż kabla.

Potem będzie kolejna demolka, gdyż Loki i jego metale będą ubijać wszystkich pozostałych, którzy przeżyli. Po tym, jak już Loki wygrzeje tyłek na tronie wszechświata, ma przybyć wielki bohater (w niektórych kręgach znany jako Slash a według Wikipedii Surtr) by rozwalić ten niegodny, totalitarny porządek paląc wszystko przy pomocy napalmu pożyczonego od Wormsów. Z popiołów tego starego ma powstać nowy świat, w którym trawka rośnie, ptaszki srają śpiewają, a wszyscy inni żyją w spokoju. Na co czekasz? Zostań Wikingiem!

[edytuj] Zobacz też