Zimowe Igrzyska Olimpijskie
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Zimowe Igrzyska Olimpijskie są zespołem konkurencji sportowych rozgrywanych 25 razy w ciągu stulecia najczęściej w miesiącach, kiedy normalnie w Polsce pada śnieg mimo różnych listopadowych oraz kwietniowych anomalii: są to miesiące styczeń bądź luty.
Czas trwania Igrzysk Olimpijskich w zimie warunkują warunki pogodowe, czyli tak zwane opady śniegu. Kiedy go brakuje, to igrzyska idą wpizdu. Zdarzyło się tak już w 1940 (ZEA) oraz 1944 (Australia) roku, a następne przewidywania wyrokują lata 2076 oraz 2080.
[edytuj] Historia
Pierwsze Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 218 roku przed nasza erą, kiedy to kartagiński sportowiec Hannibal zdobył wszystkie złote medale w tradycyjnej do dziś konkurencji zjazdu słoni z góry. Była to wówczas jedyna konkurencja, a igrzysk zabroniono ze względu na pogański wydźwięk wydawany przez słonie podczas uderzania głową o banery na końcu trasy zjazdowej.
Zawody zimowe udało się wskrzesić w 97 roku w zachodnich Chinach, kiedy to cesarz Ping Pong Jon postanowił zorganizować cyrk dla ludu. Wysłał więc więźniów mongolskich w wysokie góry, gdzie uczyli się jazdy na różnych zimowych machinach. 17 stycznia 97 roku w miejscowości Sikuma wystartowały igrzyska. W jedynej wówczas konkurencji biegu przed siebie zwyciężył reprezentant Mongolii przed dwoma Chińczykami. Spotkało się to z ogólnym niezadowoleniem, tak więc igrzyska ponownie zawieszono.
Znów udało się powrócić do tradycji w 1924, a było to we francuskiej miejscowości Szamoni. Wtedy zorganizowano, oprócz dwóch tradycyjnych konkurencji, czyli zjazdu słoni oraz biegu przed siebie jeszcze 24 inne konkurencje, a medale rozdano reprezentantom 3 krajów.
