Związek Producentów Audio-Video

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Skocz do: nawigacji, szukaj
ZPAW

ZPAV szykuje się do kolejnej akcji przeciw piratom

Związek Producentów Audio-Video – organizacja zbiorowego grożenia więzieniem i karami pokrewnymi za puszczanie muzyki w miejscach publicznych. Powstała z inicjatywy osób, które nie mogły dłużej wytrzymać patrząc jak dużą kasę można zarobić na cudzej twórczości ochronie interesów artystów. Za cel organizacja postawiła sobie zwalczenie wszechobecnego piractwa komputerowego oraz muzycznego.

[edytuj] Wątpliwości dotyczące organizacji

Nie jest do końca jasne czyich interesów strzeże ta organizacja. Wg statutu ma ona chronić producentów muzyki, jednak statut nie określa dokładnie czy chodzi o autorów, czy też wykonawców. Niektórzy krytycy obawiają się, że istnienie ZPAV doprowadzi do powstania innych organizacji pobierających haracze opłaty z tytułu ochrony praw osób, które przyczyniły się do powstania muzyki. Pogłoski mówią, że powstaje już organizacja ochrony praw drwali, bo większość instrumentów muzycznych powstała dzięki ich pracy.

[edytuj] Osiągnięcia

ZPAV na swoim koncie posiada liczne sukcesy w zwalczaniu piractwa komputerowego. Należy tu wymienić:

  • Zamknięcie portalu odsiebie.com, który był zbyt słabo ustawionym najpotężniejszym pirackim portalem.
  • Rozbicie razem z oddziałami antyterrorystycznymi zorganizowanej grupy przestępczej didżejów, którzy, nie zapłacili ZPAV-owi haraczu dokonywali nikczemnego pirackiego procederu.
  • Heroiczne walka o ustanowienie kary bezwzględnego więzienia dla piratów ściągających muzykę z sieci.

[edytuj] Plany na przyszłość

W najbliższym czasie organizacja zamierza także zgłosić projekt ustawy, w myśl której każda osoba posiadająca w mieszkaniu sprzęt muzyczny będzie musiała obowiązkowo zbudować wokół mieszkania mur dźwiękochłonny, aby nikt z poza otoczenia nie mógł usłyszeć chronionych prawnie utworów. Planuje także zakazać posiadania tych utworów w telefonach komórkowych.

[edytuj] Moralne prawo ZPAV

Członkowie ZPAV, prywatne firmy wydawnicze, które sprzedawały swoje płyty po stówce za sztukę uznały, że należy im się domiar i pobierają teraz opłaty za słuchanie tych płyt. Jest to całkowicie zrozumiałe bo stówa za płytę to stanowczo za mało jak na potrzeby wielkich firm wydawniczych (córek zachodnich wielkich wydawnictw). Poza tym oni sprzedawali tylko płyty a nie prawo do ich słuchania. Ostatnio odezwało się stowarzyszenie stolarzy, którzy uznali, że sprzedawali tylko krzesła, ale bez praw do siedzenia na nich... Czekają nas zatem następne opłaty albo permanentne stanie w lokalach publicznych. W przeciwnym razie czeka nas... siedzenie, ale w długoletnim odosobnieniu.

[edytuj] Zobacz też

Nasze strony
Przyjaciele